14 października. Wyruszamy w drogę.
15 października. Pierwszy przystanek w podróży to Padwa. Następny Wenecja. Nocleg w Lido di Jesolo.
16 października. Asyż - miasta św. Franciszka. Wieczorem docieramy do Rzymu.
17 października (niedziela). Wystrojeni odświętnie jedziemy do Watykanu, aby tam na Placu św. Piotra uczestniczyć w modlitwie Anioł Pański z Ojcem Świętym. Po drodze odwiedzamy Dom Generalny Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Mszę św. odprawiamy w ich pięknej Kaplicy. Jeszcze z autokaru przytomnie wysyłam SMS-a do męża pozostającego w kraju: „Koniecznie nagraj na wideo transmisję z Watykanu!”.
I już wchodzimy na Plac. Rozwijamy transparent. Zbijamy się w dość ciasną grupkę. Chwile oczekiwania i już otwiera się to okno, które zna cały świat! Wielkie wzruszenie ściska gardło, gdy rozlegają się pierwsze słowa Papieża. Czytelnicy znają dobrze ten obraz z transmisji telewizyjnej, ale zapewniam, że dla pielgrzymów jest to ogromne przeżycie. Gdy padają słowa Jana Pawła II: „Witam pielgrzymów z Polski! Z Diecezji Świdnickiej!”, w wielu oczach pojawiają się łzy…
Popołudnie przeznaczyliśmy na zwiedzanie Wiecznego Miasta: obejrzeliśmy Pizza Navona z Fontanną Czterech Rzek, Panteon - najstarszy zabytek Rzymu, Hiszpańskie Schody z znajdującą się u ich stóp fontanna Della Barcaccia, najpopularniejszą rzymską Fontanna di Trevi, a zakończyliśmy zwiedzając jedną z czterech największych bazylik Rzymu - Bazylikę św. Pawła za Murami. Kościół ten zrobił na mnie ogromne wrażenie. Uznałam go za najpiękniejszy z oglądanych kościołów.
18 października. W dalszym ciągu zwiedzamy Rzym. Rozpoczynamy Mszą św. w kościele pw. Świętego Ducha niedaleko Placu św. Piotra. To niewielki jednonawowy kościółek - uroczy. Moje myśli wędrują do Jarosławia, gdzie kiedyś często razem z Mamą modliłam się w maleńkim kościółku pod tym samym wezwaniem. Tyle wspomnień….
Następnie zwiedzamy Bazylikę św. Piotra, Bazylikę Laterańską, na kolanach przemierzamy Święte Schody, po których wg podania Pan Jezus wchodził do pałacu Poncjusza Piłata, wstępujemy na krótką chwilę do kościoła, w którym znajduje się ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy znana i czczona także w Polsce. Podziwiamy Bazylikę Santa Maria Maggiore, z którą wiąże się piękna legenda o padającym śniegu, a obraz Madonny z Dzieciątkiem bardzo jest podobny do naszej Ikony Jasnogórskiej.
19 października. Pielgrzymi udają się na Monte Cassino.
20 października (środa). Długo oczekiwana audiencja generalna u Ojca Świętego rozpoczęła się o 11. 30, ale pielgrzymi zaczęli się zbierać dużo wcześniej. Nasza grupa zajęła miejsca w sektorach już po godz. 8. 00. Niedługo potem bp Ignacy Dec, któremu liczne obowiązki dopiero teraz pozwoliły na przyjazd do Rzymu, przywitał się z pielgrzymami i zaszczycił nas dłuższą rozmową. Następnie wraz z delegacją pielgrzymów udał się na swoje wyznaczone miejsce. Pojawienie się Ojca Świętego wywołuje zawsze wielki entuzjazm zgromadzonych. Tak było i tym razem. Papieski pojazd przejechał tuż obok i to już była wielka chwila dla wielu osób, które mogły tak być tak blisko Ojca Świętego. Wielkie też było nasze wzruszenie, gdy Jan Paweł II zwrócił się do nas bezpośrednio, dziękując nam za przybycie i za modlitwy w intencjach Jego Świątobliwości i Jego pontyfikatu. Na zakończenie audiencji Ojciec Święty udzielił nam swego błogosławieństwa. Delegacja z naszej Diecezji złożyła Janowi Pawłowi II w darze piękny kryształowy puchar, a bp Ignacy Dec został zaproszony na obiad przez Ojca Świętego. Jak się później dowiedzieliśmy w trakcie obiadu Jan Paweł II rozmawiał z Księdzem Biskupem także o pielgrzymach z diecezji świdnickiej. Wcześniej jednak spotkało nas jeszcze jedno wyróżnienie. Na podstawie specjalnego zezwolenia mogliśmy ustawić się w wyznaczonym miejscu, gdzie podjechał Papież i pobłogosławił wszystkich zebranych. Dzięki temu mamy także piękne zdjęcia z Ojcem Świętym, które na pewno będą zajmowały honorowe miejsca w naszych domach
I to właściwie najważniejsze przeżycie tej pielgrzymki i jakby jej ukoronowanie. Jeszcze tylko piękne podziękowanie za trud pielgrzymi, które złożył na nasze ręce Ksiądz Biskup, żegnając się z nami przed swoim i naszym odjazdem z Wiecznego Miasta.

Czas na refleksje jeszcze nie nadszedł. Potrzeba ciszy i wewnętrznego skupienia, aby jeszcze raz przeżyć, przemyśleć, ocenić te piękne dni.
Już teraz należy podziękować ks. prał. Andrzejowi Raszpli za jego wysiłek organizacyjny, wielką gorliwość i zaangażowanie, wspaniałe poczucie humoru, bezpośredniość, życzliwość, zdecydowanie. Dziękuję także wszystkim Pielgrzymom, którzy uczestniczyli wraz ze mną za wzajemną życzliwość, za utworzenie tak wspaniałej i naturalnej wspólnoty. Wszystkim serdeczne „Bóg zapłać”.

W środę 20 października 2004 r. Ojciec Święty Jan Paweł II podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w Rzymie powiedział do Polaków, w tym do pielgrzymów diecezji świdnickiej, następujące słowa:
„Pozdrawiam moich rodaków z Polski i ze świata! Szczególnie witam pielgrzymów z nowej diecezji świdnickiej z ich pasterzem biskupem Ignacym Decem. Życzę całej wspólnocie diecezjalnej pomyślnego rozwoju dla dobra Ludu Bożego na Dolnym Śląsku. (...)
Wszystkim bardzo dziękuję za modlitwy, za wyrazy jedności i życzliwe wspieranie mnie w ciągu tych 26 lat pontyfikatu. Niech Bóg wam hojnie wynagrodzi i błogosławi wszystkim.”