Drugiego dnia sympozjum jako pierwszy prelekcję wygłosił biskup pomocniczy archidiecezji warszawskiej prof. dr hab. Tadeusz Pikus, członek Rady ds. Ekumenizmu przy Konferencji Episkopatu Polski, członek Komisji Wychowania Katolickiego.
Na początku swojego wystąpienia Prelegent poruszył problem odnajdywania granicy między sektą i religią. Z przykrością stwierdził, iż także na terenie religii chrześcijańskiej można dostrzec „postawy sekciarskie”, które utrudniają jasne odróżnienie jednej rzeczywistości od drugiej. Następnie Prelegent omówił przełomowe etapy w życiu Kościoła, które ukształtowały jego obecny stosunek do innych wyznań.
Odwołując się do scen biblijnych, Ksiądz Biskup podkreślił pierwszorzędne znaczenie prawdy w całym procesie dialogu z innowiercami. Mówił, że nie może jej uprzedzać budowanie wspólnoty czy prowadzenie samego dialogu. Prawdą w chrześcijaństwie jest bowiem „Ktoś, za kim my mamy iść”, czyli Bóg, któremu zależy na każdym człowieku. Prelegent mówił, że we właściwym dialogu religijnym zbudowanym na fundamencie prawdy możemy wzbogacić naszą wiarę. Ekumenizm bowiem dokonujący się w człowieku i będący przede wszystkim działaniem Boskim jest przemianą serca.
Zdaniem Prelegenta, w naszym ocenianiu członków sekt zasadniczym błędem jest surowość jedynie w stosunku do ich ofiar. Tym samym nie dostrzega się głównego zagrożenia płynącego ze strony krzewicieli błędnych nauk. Bardzo ważnym elementem wpływającym na właściwe postawy wśród młodego pokolenia jest prawo rodziców do duchowej odnowy swoich dzieci.