Adwent to radosny czas oczekiwania przez lud Boży na narodziny Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela i Odkupiciela. Do tego radosnego wydarzenia powinniśmy się odpowiednio przygotować.
Jeżeli Bóg pozwoli, to my Jego pokorni wyznawcy, czciciele i uczniowie, będziemy świętować i cieszyć się z przyjścia na świat Syna Bożego już po raz 2004 od Jego narodzin w Betlejem, gdzie wszystko się stało...
Misterium narodzenia! Czy jest coś piękniejszego w dziele stworzenia człowieka!? To mógł i może dokonać tylko Bóg! Jakże mylił się Fryderyk Nitzche twierdząc, że Boga nie ma, że Bóg umarł! Nic bardziej mylnego, Bóg był, jest i będzie! Wierzę! W tej wierze utwierdza mnie czas Adwentu - czas nadziei, czas pogłębienia naszej wiary. Nadzieja i wiara są nierozłączne w człowieku! Z wiarą i nadzieją mówimy: „Maranatha” - przyjdź Panie nasz. Wierzymy w Boga Człowieka Jezusa Chrystusa, w Jego przyjście w chwale na Ziemię, aby wypełnić wolę Ojca.
Nasze przygotowanie na przyjście Pana powinno zawierać przede wszystkim ćwiczenia duchowe. Powinien to być czas naszej pokuty, o której przypominają fioletowe kolory szat liturgicznych. Adwent to czas naszej refleksji i przypomnienia, że całe nasze doczesne życie jest drogą i oczekiwaniem na spotkanie z Panem, którego każdy z nas dostąpi... Nieskończone miłosierdzie Boże daje i budzi w nas nadzieję i wiarę.
Adwent powinien być dla nas czasem pojednania z bliźnim i czasem nawrócenia. W tym czasie radości, po ludzku łatwiej to uczynić i pokonać bariery pychy, dumy i niemożności. Warto spróbować! Nie można po chrześcijańsku przeżywać radosnych świąt Narodzenia Bożej Dzieciny, rodzinnych Świąt, w braku zgody i jedności w rodzinie. Bądźmy tego świadomi.
Adwent niech będzie dla nas czasem spełniania dobrych uczynków, pomocy dla ludzi starszych, samotnych, biednych i potrzebujących, chorych i bezradnych.
„Nie jest chrześcijaninem ten, co nie poda ręki drugiemu” (Jan Paweł II) - niech te słowa Wielkiego Polaka pozwolą nam wypełnić czas Adwentu na spotkanie z Bożą Dzieciną. Czas Adwentu jest czasem naszego wyciszenia i refleksji. Starajmy się uczestniczyć w tym okresie w pięknych Mszach - tradycyjnych Roratach odprawianych w Polsce od XII w., a poświęconych czci Matki Bożej. Pomimo wszechwładnej komercjalizacji świąt Bożego Narodzenia panującej w środkach masowego przekazu i reklamie - często nawet jeszcze przed czasem Adwentu zachęcających nas do szału świątecznych zakupów - i kierowania naszego zainteresowania na sprawy materialne, bądźmy sobą!
Pamiętajmy! Czas Adwentu nie jest czasem świętowania dla wyznawcy Chrystusa! Jest czasem pokuty, pokory i refleksji, czasem modlitwy i rozmowy z Bogiem. Jest i może być czasem nawrócenia! „Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie” (Mt 3, 2), niech te słowa Ewangelisty, zapowiadające przyjście Pana będą świadectwem naszej wiary w Jezusa Chrystusa i źródłem naszej odnowy! Wierzę i ufam, że tak przeżyty czas Adwentu pozwoli nam na radosne przeżycie świąt Bożego Narodzenia, jak również na przeżywanie całego roku liturgicznego w modlitwie, w rodzinie i w Kościele Chrystusowym.