"Człowiek nie może być dla człowieka katem, człowiek musi pozostać dla człowieka bratem" - słowa te wypowiedział Jan Paweł II podczas wizyty na terenie byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku 9 czerwca 1987 r. To właśnie w tym miejscu brzmią one wyjątkowo dobitnie, ponieważ na przedmieściach Lublina, przeszło pięćdziesiąt lat temu, miała miejsce gehenna setek tysięcy ludzi - pomordowanych, okaleczonych psychicznie i fizycznie przez hitlerowców. Miejsca takie jak Majdanek, Oświęcim, czy inne obozy koncentracyjne, łagry, obozy internowania są świadectwami zła, jakie miało miejsce w XX wieku - zła w najbardziej wyrafinowanej postaci. Ale są także pomnikami, które zdają się być przestrogą dla potomnych, przypominającą o tym, do czego może doprowadzić zerwanie braterskich więzi międzyludzkich oraz nienawiść przebrana za ideologię. Dlatego też niezwykle ważne jest przypominanie współczesnym ludziom o tragicznych kartach z historii Polski i świata, jak również przywoływanie pamięci ofiar pomordowanych w obozach zagłady. Rodzi się potrzeba organizowania różnorakich spotkań po to, aby los ofiary faszyzmu był dla nas przestrogą. Od wielu już lat w Lublinie są organizowane " Dni Majdanka", które w tym roku przypadały na dni od 16 do 18 września. Organizatorami uroczystości były Towarzystwo Opieki nad Majdankiem i Państwowe Muzeum na Majdanku przy współpracy Kurii Metropolitarnej w Lublinie i parafii pw. św. Maksymiliana Kolbe.

Pierwszego dnia obchodów odbyła się uroczysta Msza św., sprawowana w kościele pw. św. Maksymiliana Kolbe pod przewodnictwem ks. dziekana Józefa Siemczyka, proboszcza tejże parafii. Sprawowana była w intencji pomordowanych w obozie koncentracyjnym na Majdanku i innych hitlerowskich miejscach kaźni oraz łagrach i więzieniach stalinowskich. Homilię wygłosił ks. prof. Józef Bazylak, Dziecko Zamojszczyzny. 17 września w Małej Galerii przy Pawilonie Oświaty Państwowego Muzeum na Majdanku miało miejsce otwarcie pośmiertnej wystawy rysunków i rzeźb zmarłego przed czterema laty artysty Alfreda Jesiona - polskiego plastyka, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Sztokholmie. Prace do zbiorów muzealnych na Majdanku przekazała żona artysty Danuta Szymańska - Jesion. Wystawa będzie czynna do 30 października. 18 września odbył się zjazd byłych więźniów Majdanka na Walnym Zebraniu Sprawozdawczo-Wyborczym Towarzystwa Opieki nad Majdankiem. Na spotkaniu przywołano osiągnięcia organizacji, wśród których wymienić należy przekazywanie następnym pokoleniom prawdy o zagładzie, popularyzowanie historii II wojny światowej poprzez prace naukowe, monografie i innego rodzaju publikacje oraz organizowanie " Dni Majdanka". Podjęto także problem nowych wyzwań, stojących przed organizacją w nowym stuleciu. W sytuacji, gdy więźniowie obozowi są już pokoleniem odchodzącym, szczególnego znaczenia nabiera pozyskanie młodego pokolenia po to, aby był ktoś, kto podtrzyma i przekaże prawdę o zagładzie i będzie strzegł pomników tamtej epoki. Kilkoro z więźniów udekorowano odznaczeniami państwowymi: Krzyżami Oficerskimi Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnymi Krzyżami Zasługi.

Najważniejszym wydarzeniem "Dni Majdanka" była instalacja plenerowa, upamiętniająca "Dzień Pięciu Modlitw". Było to spotkanie ekumeniczne przedstawicieli czterech wyznań (środowisko żydowskie było nieobecne ze względu na obchody Nowego Roku), których połączyła wspólnota modlitwy za zamordowanych na Majdanku. Każdy z nich zasadził drzewo upamiętniające zwycięstwo życia nad śmiercią. Po kilku latach drzewa te mają połączyć się koronami, co będzie symbolizować fakt, iż modlitwy wypowiadane w różnych językach, przez duchownych różnych wyznań, trafiając do Boga stają się jednym. Jako pierwszy głos zabrał ks. Roman Pracki, proboszcz ewangelicko-augsburskiej parafii lubelsko - radomsko - kieleckiej, który modlił się za zmarłych w wyniku działań wojennych słowami Psalmu 121 i fragmentu Księgi Genezis. Następnie imam parafii białostockiej Muzułmańskiego Związku Religijnego w Polsce Aleksander Chalecki wyraził głębokie pragnienie, aby życie w naszej ojczyźnie było spokojne i cechowało się pomyślnością, braterstwem i miłością. Kolejnym prelegentem był kanclerz prawosławnej kurii lubelsko - chełmskiej ks. Andrzej Łoś, który stwierdził, że Majdanek to miejsce - symbol, które uczy tolerancji oraz akceptacji narodowościowej i religijnej. Jako ostatni przemówił abp Józef Życiński. W swoim wystąpieniu Metropolita odniósł się do zamachów terrorystycznych, które pochłonęły tysiące istnień ludzkich w Stanach Zjednoczonych: " Wydawało nam się, że po tragediach XX w. już nic bardziej bolesnego nie może nas spotkać, że twórcy struktur zła nie potrafią już uderzyć w bardziej bolesne tony, niż tamte, których przejawem był Oświęcim, Majdanek, dwie wojny światowe, łagry, pogarda dla człowieka. A tymczasem już na progu XXI w. zademonstrowano nam przejaw fanatyzmu, agresji, pogardy dla ludzkiego życia, który wstrząsnął wszystkimi sumieniami", ale dodał również, że "w doświadczeniu przemocy i agresji chrześcijańską i zarazem humanistyczną odpowiedzią jest język modlitwy, pamięci i solidarności." Następnie przestrzegał przed pochopnymi akcjami odwetowymi. Jego zdaniem o wiele ważniejsze od odwetu jest kształtowanie szacunku dla drugiego człowieka i wzniecanie wrażliwości na dobro wspólne oraz budowanie cywilizacji miłości. Wskazał także na głęboko ukryte mechanizmy zła obecne w kulturze: na eliminowanie moralności z polityki, chęć wystawiania wszystkiego na sprzedaż, czego przejawem może być obecność przemocy w środkach masowego przekazu trafiająca także do dzieci oraz na wszechobecną dziś "filozofię sukcesu". Na zakończenie abp Życiński podziękował imamowi Chaleckiemu za wspólną modlitwę i przeciwstawił się twierdzeniu, jakoby islam jako religia był odpowiedzialny za światowy terroryzm.

Obchody "Dni Majdanka" uświetnił także program poetycko - muzyczny pt. "Miejcie nadzieję" wg scenariusza Katarzyny Mazurek w wykonaniu uczniów VIII Liceum Ogólnokształcącego w Lublinie.