Modlitwa Pańska jest piękna i bliska nam z wielu powodów. Jest bowiem pierwszą modlitwą naszego życia. Powtarzając jej słowa za osobami bliskimi i kochanymi uczyliśmy się mówić. Ojcze nasz to swoisty elementarz nie tylko królestwa niebieskiego, ale też rodzinnej i ojczystej mowy.
Inny powód bliskości to odnajdywanie w niej tego, co daje sercu pokój. Przyjazne i ciepłe są słowa: Ojciec, niebo, imię Twoje, chleb, ziemia... Wymawiając prośby zawarte w Ojcze nasz czujemy się ogarnięci miłością Boga.
Zwróćmy uwagę na prośbę: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Pan Jezus zachęcając, byśmy tę prośbę przedstawiali Bogu jest zatroskany o nasze życie. Nie chce, aby ktokolwiek i kiedykolwiek cierpiał głód, bądź też umierał z głodu. Widząc zaś tłum i odczuwając, że długi czas ludzie ci nie spożywali posiłku, kilkoma chlebami nakarmił rzesze.
Jezus uczy też szacunku do chleba. Po cudownym rozmnożeniu chleba polecił Apostołom, by zebrali wszystko, co pozostało. Chleb podtrzymuje życie, jest darem ziemi, zawiera trud pracy ludzkiej. Nasycony jest też łaską Bożą. Bez Bożego daru i jego opieki nie mielibyśmy tego podstawowego posiłku.
Chleb należy zatem szanować, kochać, dzielić się nim z bliźnimi. Nasz chleb, zwykły, powszedni, codzienny łączy ludzi. Dzielony, łamany, dawany jest znakiem okazywanej dobroci.
W życzeniach mówimy często: „Byś był dobry jak chleb”. W niektórych regionach naszej Ojczyzny, na wsi, był zwyczaj zostawiania na stole, także podczas nieobecności domowników, bochenka chleba i dzbana z wodą. A to w tym celu, by pielgrzym lub podróżny w każdej chwili mógł się zatrzymać i posilić.
Wielka jest wartość chleba. Podczas Ostatniej Wieczerzy Zbawiciel przemienia go w swoje Ciało i swoją Krew. W Konsekrowanym Chlebie - Eucharystii pozostaje On wśród nas - swojego ludu. Jak wielka - największa łaska Boża zawiera się w tym Chlebie.
Chleb życia - Eucharystia, będąc darem największym Boga jest jednocześnie chlebem powszednim do życia w łasce Bożej i zdążania do nieba.
W Wigilię Bożego Narodzenia dzielimy się opłatkiem - chlebem białym i delikatnym. To wymowny gest miłości, dobra, wdzięczności, przebaczania i pojednania. Znak obecności Jezusa Chrystusa - Chleba Żywego wśród nas.
Znamienna jest nazwa miejsca narodzenia Pana Jezusa - Betlejem - „dom chleba”.
W Ojcze nasz prośmy pokornie Ojca Niebieskiego o chleb powszedni, by nie zabrakło go na naszych stołach. Prośmy zaś nade wszystko o „Chleb powszedni” łaski Bożej, ten Chleb, który konieczny jest do zbawienia.