Ponad 10 lat temu, dokładnie 14 listopada 1994 r., Jerzy Kukla rozpoczął montaż organów w kościele św. Antoniego w Lublinie. Wówczas nie przypuszczał, że zwiąże się z nadbystrzyckim grodem na stałe. W ciągu minionej dekady, ten znany organmistrz dokonał montażu czternastu instrumentów, sprowadzonych z Niemiec, Austrii i Luksemburga, zaś drugie tyle wyremontował i zakonserwował. Mowa tu wyłącznie o organach znajdujących się na terenie archidiecezji lubelskiej. Te najważniejsze, to oczywiście instrument w kościele Świętej Rodziny na lubelskich Czubach. Jego walory doceniają zarówno uczestnicy corocznych festiwali organowych, jak i realizatorzy nagrań (na tym instrumencie dokonano pierwszego w historii nagrania płytowego na organach Exodus Bergera, w wykonaniu Jana Vladimira Michalko z Bratysławy w 2002 r.). W 1998 r. Jerzy Kukła podjął się remontu słynnych organów w kazimierskiej farze; od tego czasu ten najstarszy polski instrument znajduje się pod jego stałą opieką konserwatorską.
Renoma Jerzego Kukli, zarówno jako organmistrza, jak i organisty - wirtuoza (koncertował w najważniejszych ośrodkach muzycznych w Polsce oraz w wielu krajach Europy), wykracza poza granice regionu lubelskiego. Artysta zapraszany jest często do wykonania trudnych zleceń, których nie podejmują się inni. Tak było w przypadku przebudowy organów w katedrze w Łomży (1999-2000). Tamtejsze organy były przeznaczone do rozbiórki, a dzisiaj rozbrzmiewają w całej swej okazałości podczas Mszy św., jak i w ramach letnich festiwali. Podobnie było z organami w Winnicy na Ukrainie, gdzie w kościele Kapucynów podjął się odbudowania koncertowych organów, zdewastowanych i dosłownie wyrzuconych na ulicę. W 2002 r. Jerzy Kukła dokonał montażu organów chórowych w katedrze oliwskiej i połączył je ze słynnymi organami wielkimi. Tym samym legendarne organy oliwskie rozbudowano z 111 do 114 głosów.
Kiedy wydawało się, iż dla organmistrza w Polsce nie ma już bardziej prestiżowego zamówienia, powierzono mu zintonowanie wielkich organów w sali Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, sprowadzonych z katedry w Lozannie. Ostatnia faza tych prac zakończyła się kilkanaście dni temu, w przededniu świąt Bożego Narodzenia. Osobliwą wagę Jerzy Kukla przykłada do konserwacji organów zabytkowych, bowiem - jak twierdzi - tych nie można zbudować za największe nawet pieniądze. Tam, gdzie się znajdują, trzeba je bezwzględnie chronić, bo te unikalne instrumenty to zarówno źródło wiedzy, jak i dowód na istnienie tradycji polskich w dziedzinie muzyki organowej. Zdaniem mistrza, nie wolno ulegać pokusie zastąpienia ich przez nowsze, sprowadzane z zagranicy czy przez „protezy”, czyli najróżniejszej wartości organy elektroniczne.
Mimo tak wypełnionego kalendarza prac, Jerzy Kukla nie zaniedbuje działalności koncertowej. Poza licznymi podróżami artystycznymi w minionym dziesięcioleciu dokonał czterech nagrań płytowych, a obecnie pracuje nad piątym - muzyką polską na organach Kresów (Kamieniec Podolski, Lwów, Stryj i inne). Znajduje również czas na posługę liturgiczną, pełniąc obowiązki organisty w kościele Świętej Rodziny w Lublinie, zaś oderwaniem od świata muzyki i organów są wycieczki po urokliwych, często zapomnianych miejscach Polski. Spotkać go można za kierownicą „wypieszczonej” Warszawy 223.

Jerzy Kukla urodził się w Bielsku-Białej; jest znanym organistą, dyrygentem i organizatorem życia muzycznego. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie (w klasie organów prof. M. Semeniuk-Podrazy) i Katowicach (klasa dyrygentury prof. J. W. Hawela). W latach 1989-1990, po otrzymaniu stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki, odbył staż u prof. Ferdinanda Klindy w Wyższej Szkole Nauk Artystycznych w Bratysławie; ukończył również kursy mistrzowskie u prof. Michaela Schneidera i prof. Gastona Litaize. Jako organista występował w najważniejszych ośrodkach muzyki organowej w Polsce oraz za granicą (Austria, Czechy, Niemcy, Rosja, Słowacja, Szwajcaria, Ukraina, Włochy). Nagrał 4 płyty CD z polską muzyką organową. Prowadzi działalność naukową i publicystyczną w dziedzinie muzyki i budownictwa organowego oraz badania nad twórczością polskich kompozytorów. Otrzymał nagrodę specjalną Związku Kompozytorów Polskich. W 1987 r. publiczność zgromadzona w katedrze lubelskiej wysłuchała w jego interpretacji polskiego prawykonania całości cyklu Les Corps Glorieux Oliwiera Messiaena. Od 1994 r. prowadzi działalność organmistrzowską. Fascynują go kompozycje Feliksa Nowowiejskiego; najchętniej koncertuje na organach w Kazimierzu Dolnym, Oliwie i w kościele Świętej Rodziny w Lublinie.