W 1911 r. został zorganizowany w Przemyślu drugi polski Kongres Mariański. Jednym z zaproszonych gości był metropolita lwowski abp Józef Bilczewski. Wygłosił on bogate pod względem teologicznym przemówienie, w którym ukazał udział Maryi w tajemnicy Eucharystii. Niniejsze opracowanie zawiera wybrane myśli z wystąpienia Arcybiskupa.
Przy ogniu miłości, jaki na całym świecie rozgorzał dokoła Bożej-Hostii, wierni lepiej poznali ścisły związek Niepokalanej z Przenajświętszym Sakramentem i jęli Ją też zaraz czcić czcią szczególną pod wezwaniem „Naszej Pani od Przenajświętszego Sakramentu” albo „Matki Boga Eucharystycznego”. Głębsze poznanie i uczczenie stosunku Najświętszej Panny do Przenajświętszego Sakramentu nazywam nowym Maryi na całej ziemi objawieniem. Między Najświętszą Panną a Eucharystią istnieje łączność ścisła, istotna. Maryja dostarczyła bowiem Jezusowi ciała i krwi, które później użył na Przenajświętszy Sakrament. Z Jej serca ukształtowało się Przenajświętsze Serce Chrystusowe. Ilekroć pożywamy Ciała Pańskiego w Eucharystii, pożywamy też rzeczywiście dziewiczego Ciała Bogurodzicy, bo Ciało Chrystusa ciałem jest Maryi. Przed laty trzydziestu kilku Maryja dała Mu ciało i krew swoją na zbawienie i na Chleb dla świata. Teraz On Jej - a także Jej dzieciom zwraca to samo ciało i krew w Przenajświętszym Sakramencie, tylko już uduchowione, chwalebne, nieśmiertelne.
Najgłówniejszym, najdonioślejszym aktem religijnym na ziemi jest Msza św. Dlatego, że najświętsza ofiara sprawuje się na ołtarzach naszych, na tę ziemię naszą mimo, że wobec innych ciał niebieskich jest jakby ziarno piasku, zwrócone są oczy całego nieba, a zwłaszcza oczy Maryi, bo we Mszy św. przecież nie kto inny, jeno Jej rodzone Dziecię unicestwia się wciąż na nowo za grzechy świata. Maryja jest jednak czymś więcej przy każdej Mszy św. niż cichym widzem. Odkąd wypowiedziała swą zgodę pod krzyżem na krwawą śmierć Syna, wysłużyła Ona Sobie przywilej i święte prawo czynnego asystowania Jezusowi i Jego kapłanom przy wszystkich Mszach św. aż do końca wieków. Maryja jest najdoskonalszym wzorem dla wiernych w przyjmowaniu Komunii św. Jeśli Pius X, zachęcając wszystkie dzieci Kościoła katolickiego do posilania się często i co dzień Chlebem żywota, powołuje się przy tym na przykład i na praktykę pierwszych chrześcijan, to przede wszystkim największą chrześcijankę, Bogarodzicę, ma na myśli. Jej bowiem nie brakowało nigdy, ilekroć Apostołowie zbierali się na tajemnicze łamanie chleba w Jerozolimie. I tak powtarzał się co dzień na nowo w duszy Maryi cud wcielenia.
Gorące nabożeństwo do Najświętszej Panny wiedzie stale dusze do większej czci Przenajświętszego Sakramentu, a na odwrót głęboka miłość ku Jezusowi-Hostii pobudza do coraz większego ukochania Matki Bożej.
(Księga Pamiątkowa drugiego Kongresu Mariańskiego polskiego i zarazem wiecu katolickich stowarzyszeń polskich, odbytego w Przemyślu w dniach 26, 27, 28 sierpnia 1911 r., Przemyśl 1912, s. 35-41).