W pogańskim Rzymie, dni od 13 do 23 lutego były poświęcone wspomnieniu zmarłych przodków i krewnych. Wówczas przygotowywano dla nich potrawy i składano na grobach. W domu natomiast ustawiano specjalne krzesło, (w j. greckim kathedra) na znak tajemniczej obecności zmarłego.
Nawiązując do tego zwyczaju, chrześcijanie w Rzymie 22 lutego obchodzili pamiątkę pasterzowania w ich mieście Piotra Apostoła. On przyniósł im światło Ewangelii. Był ojcem ich wiary. W miejscu, w którym się spotykali na modlitwie, od IV w. była to Bazylika na Watykanie, ustawiali krzesło jako znak obecności Apostoła między nimi. Ta katedra była także symbolem urzędu nauczycielskiego Piotra i jego apostolskiej stolicy. Z biegiem czasu stała się symbolem zwierzchniej władzy następców Apostoła.
Najważniejszą sprawą dla chrześcijan była znajomość osoby Jezusa Chrystusa. A Piotr dał o swym Mistrzu najbardziej czytelne świadectwo: Jezus jest Mesjaszem, czyli Zbawicielem ludzi. Jest Synem Bożym. To wyznanie jest opoką, na której jest zbudowana wiara chrześcijan.
Podobnie jak Apostołom, tak i każdemu z nas Chrystus stawia pytanie: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mt 16, 15). Odpowiadamy na nie życiem, często w niedoskonały sposób. Dziś mamy okazję, by przeprosić za to Boga i bliźnich, szczególnie zaś tych, którym daliśmy zły przykład i przyczyniliśmy się do umniejszenia ich wiary. Pamiętajmy też o aktualnym następcy św. Piotra w Rzymie, naszym rodaku Janie Pawle II. Prośmy także, by św. Piotr Apostoł upraszał nam u Boga umocnienie w wierze i jej wyznawaniu.