Pod takim hasłem w dniach 7-11 października w bazylice katedralnej w Łowiczu odbywały się rekolekcje ewangelizacyjne dla wiernych z Łowicza i okolic. Inicjatorem przeprowadzenia takich ćwiczeń duchowych była działająca przy parafii grupa modlitewna Odnowy w Duchu Świętym, która zaproponowała ich zorganizowanie proboszczowi - ks. prał. Wiesławowi Skoniecznemu. Ksiądz Proboszcz przyjął propozycję z radością. Na jego prośbę rekolekcje przeprowadził znany w całej Polsce ze swoich publikacji książkowych w dziedzinie duchowości jezuita - o. Józef Kozłowski. Przez wszystkie dni towarzyszył mu łódzki zespół religijny " Mocni w Duchu", którego członkowie swoim śpiewem i grą ożywiali każde liturgiczne spotkanie.

Każdego dnia Ojciec Rekolekcjonista starał się przybliżyć uczestnikom konkretną prawdę. Niedzieli więc towarzyszył temat: " Oczekiwania Boga w sercu człowieka". W poniedziałek o. Kozłowski zastanawiał się z wiernymi nad tematem: "Z grzechu do wolności". Wtorkowe rozważanie poświęcone było uzdrawiającej mocy Jezusa: "Jezus uzdrawia i przebacza". Spotkanie to połączone zostało z tzw. modlitwą uzdrowienia. W tej też intencji sprawowana była Msza św.: "O uzdrowienie" . Z kolei środowemu spotkaniu towarzyszyło hasło: "Odnowić się w Chrystusie". Podczas Eucharystii wierni mogli w sposób uroczysty raz jeszcze opowiedzieć się za Jezusem Chrystusem jako Zbawicielem i odnowić wyznanie wiary. Ostatni dzień - czwartek - kończący rekolekcyjne ćwiczenia, poświęcony był tajemnicy Ducha Świętego, stąd i hasło: " Weźmijcie Ducha Świętego, aby służyć innym". Po uroczystej Mszy św. na zakończenie rekolekcji towarzyszący o. Kozłowskiemu zespół "Mocni w Duchu" zaprezentował koncert ewangelizacyjny pt.: "Uczyńcie, co wam powie Syn". Pod wpływem pięknej, porywającej muzyki i śpiewu wszyscy powstali z ławek, zaczęli klaskać, śpiewać, a nawet tańczyć. Był to piękny przykład na to, iż w świątyni Pańskiej można Boga chwalić nie tylko słowem śpiewanym, ale i tańcem.

Godnym podkreślenia jest fakt, iż rekolekcje te nie zostały zorganizowane ani w okresie Adwentu, ani też Wielkiego Postu, kiedy to w zwyczaju każdej parafii jest przeprowadzenie podobnych ćwiczeń duchowych, do czego zresztą przyzwyczajeni są parafianie i tradycyjnie w nich uczestniczą. Tym razem rekolekcje odbyły się w październiku, nietypowym czasie, a mimo tego świątynia katedralna każdego dnia o godz. 18.00 była pełna. Można więc mieć pewność, patrząc na postawę uczestników, że ćwiczenia te, w myśl tematu wiodącego, umocniły ich wiarę.

Ale to nie jedyna forma pracy duszpasterskiej w parafii katedralnej. W deklaracji o wolności religijnej Dignitatis humanae Soboru Watykańskiego II czytamy, iż wolność religijna wymaga, aby wspólnotom religijnym nie przeszkadzano w swobodnym okazywaniu szczególnej wartości ich nauki dla organizowania społeczeństwa i ożywiania całej aktywności ludzkiej. A wreszcie w społecznej naturze i w samej istocie religii ma fundament prawo, przysługujące ludziom do tego, by kierując się własnym zmysłem religijnym, mogli swobodnie odbywać zebrania i zakładać stowarzyszenia o celach wychowawczych, kulturalnych, charytatywnych i społecznych (DWR 14). W tych kategoriach mieszczą się wszelkie grupy parafialne, m.in. modlitewne, co w pełni znajduje potwierdzenie w bazylice katedralnej.

W parafii katedralnej w Łowiczu od 37 lat istnieje Maryjna Wspólnota Modlitewna, której świeckim animatorem jest Paweł Szczepanik. Skupia ona około 100 osób, w tym ok. 50 osób zaangażowanych jest w miarę aktywnie. Regularnie spotykają się oni na wspólnych modlitwach ofiarowanych szczególnie za Ojczyznę. Od kilku lat 27 dnia każdego miesiąca członkowie Wspólnoty gromadzą się o godz. 17.30 w bazylice katedralnej na wspólnym Różańcu, po którym o odprawiana jest Msza św. w intencji Ojczyzny. Po niej ks. Wiesław Skonieczny wygłasza do zebranych katechezę, bowiem jak mówi, zależy mu na tym, by ta wspólnota pogłębiała swoją wiarę nie tylko na poziomie wewnętrznym, modlitwy, ale także i w sferze intelektualnej, racjonalnej. Stąd każde comiesięczne spotkanie kończy się konkretną katechezą. Oczywiście nie przychodzą wszyscy, ale każdorazowo, jak twierdzi Paweł Szczepanik, gromadzi się od 40 do 70 osób.

Działalność Wspólnoty nie ogranicza się tylko do spotkań modlitewnych. Wielu jej członków, na miarę swoich możliwości, stara się na co dzień być narzędziem Bożej miłości i radości, chociażby przez posługę chorym, potrzebującym, czy też tak prozaiczne zjawiska, jak troska o należyty stan kapliczek przydrożnych znajdujących się w Łowiczu. Można tu wymienić dzieło odnowienia jednej z nich - znajdującej się przy łowickim Zakładzie Energetycznym.

Opiekunem Wspólnoty jest ks. prał. Wiesław Skonieczny, który stara się organizować wyjazdy pielgrzymkowe w celu większej integracji członków. I tak w lipcu br. miejscowy duszpasterz zorganizował pielgrzymki: do Lichenia i do Częstochowy. Z kolei we wrześniu katedralna Maryjna Wpólnota Modlitewna kilka dni pielgrzymowała na Podlasie, nawiedzając m.in. katedrę w Drohiczynie, prawosławną Świętą Górę w Grabarce, Pratulin - miejsce męczeńskiej śmierci Wincentego Lewoniuka i 12 towarzyszy-męczenników, unicką parafię w Kostomłotach oraz słynne sanktuarium maryjne w Kodniu. Tam łowiczanie uczestniczyli w comiesięcznym czuwaniu przed cudownym obrazem Matki Bożej Kodeńskiej, na które przybywają pielgrzymi z całej Polski. Tym razem w zastępstwie Księdza Proboszcza grupie przewodził ks. Henryk Andrzejewski pracujący w parafii katedralnej.

Na pozór grupa jak wiele innych. Widać jednak wśród jej członków więź wiary i troskę o Ojczyznę, co wyraża się we wspólnotowej modlitwie. Ale to nie jest jedyna grupa, działająca przy katedrze łowickiej. Działa także kilka wspólnot neokatechumenalnych, założonych jeszcze przez poprzedniego proboszcza - ks. prał. Jerzego Borsa oraz grupa oazowa Światło-Życie. Można więc powiedzieć, mając w pamięci wspomniane rekolekcje ewangelizacyjne, iż duszpasterstwo grup i wspólnot w tej parafii ma swoją przyszłość i co warte jest podkreślenia, bardzo leży to na sercu katedralnym duszpasterzom z Księdzem Proboszczem na czele. Życzymy im wiele radości z tej pracy i godnych naśladowców w innych wspólnotach parafialnych. Za ich pracę Bóg zapłać! I Szczęść Boże na dalszą pracę duszpasterską.