Cisza w reżyserii Michała Rosy, zrealizowana według scenariusza Krzysztofa Piesiewicza, należy do nielicznych polskich filmów, które na ostatnim festiwalu w Gdyni wyróżniały się powagą podjęcia tematyki moralnej. Piesiewicz, scenarzysta kilku ostatnich filmów Krzysztofa Kieślowskiego (w tym Dekalogu), napisał historię o spotkaniu młodego mężczyzny i kobiety oraz niezwykłym i dramatycznym związku tej pary.

Mimi, przebojowa bizneswoman, prowadząca samodzielne życie, zgodne z aktualnymi wzorcami obyczajowymi, poznaje Szymona, maszynistę pociągów towarowych. Szymon interesuje się od dawna dziewczyną, co stanowi dla Mimi prawdziwą zagadkę. Okazuje się, że oboje spotkali się przypadkowo w dzieciństwie, kiedy to Szymon jako chłopiec stał się niechcącym sprawcą wypadku samochodowego, w którym zginęli rodzice małej wówczas dziewczyny. Musiało to oczywiście rzucić cień na rozwój duchowy i postępowanie obojga. Obecnie Szymon i Mimi muszą zmierzyć się z przeszłością i dokonać oceny własnego postępowania. Szymon żyje w wiecznym kompleksie winy, natomiast Mimi izoluje się od ludzi i wykazuje absolutną obojętność uczuciową.

Okazuje się, że tę dziwną parę zaczyna łączyć z czasem autentyczne uczucie. Autorzy opowiadają historię tego obsesyjnego uczucia sugerując, że poznanie własnych win i postępowania może prowadzić do czegoś w rodzaju odkupienia moralnego. Krzysztof Piesiewicz nie odszedł od swojego stylu pisania scenariuszy, który znamy z filmów Kieślowskiego, również z telewizyjnego Dekalogu. Mamy więc historię pełną przypadków i niespodzianek, prowadzącą do nieoczekiwanych konkluzji moralnych, godnych przemyślenia przez widzów.