Poobiednia dyskusja dotyczyła wyników wyborów parlamentarnych.

- Prawica ma to, na co zasłużyła - orzekł głosem nie znoszącym sprzeciwu kuzyn Zdzisiek. - Te ciągłe kłótnie, konflikty skutecznie zniechęciły naród do dziedzictwa "Solidarności".

- Przegrali, bo nic narodowi nie dali - dorzuciła babcia Marysia. - Nic, tylko mówili o reformach i mówili, a jak do lekarza specjalisty nie można się było dostać, tak dalej nie można...

- A co, teraz będzie lepiej? Wierzycie w to? - zapytał retorycznie wujek Robert.

- Gorzej na pewno nie będzie - odpowiedział kuzyn Zdzisiek ( nie ukrywający swych lewicowych sympatii).

- O, nie jestem o tym tak bardzo przekonana - dopiero teraz wtrąciła się do rozmowy moja żona, osoba raczej małomówna. - Te projekty likwidacji wspólnego opodatkowania małżonków i nowych podatków na zyski z oszczędności nie wróżą nic dobrego.

Podanie jesiennej szarlotki zakończyło dyskusję na tematy polityczne. Jeszcze ktoś wyraził radość z powodu druzgocącej klęski Unii Wolności - czemu wszyscy nadspodziewanie zgodnie przyklasnęli i powoli rozmowa zeszła na tematy rodzinne.

Wyniki wyborów - mimo wcześniejszych prognoz - okazały się jednak sporym zaskoczeniem. Lewica nie wygrała tak wielką liczbą głosów, jak to pokazywały przedwyborcze sondaże. Wyraźnie zaniżone były notowania Samoobrony i Ligi Rodzin Polskich. Zawyżano za to informacje o poparciu dla AWS i Unii Wolności. Zaskakujące okazały się wiadomości, dotyczące frekwencji. Tak niskiej - chyba nikt się nie spodziewał.

Czy Polacy wciąż są nieprzewidywalni? Czy - jako naród - jesteśmy przekorni, wiecznie niezadowoleni? Co nami kieruje: zimna kalkulacja, roztropność czy chwilowe emocje? Czy nadal jesteśmy absolutnymi indywidualistami, zwolennikami "emigracji wewnętrznej", czy dla dobra wspólnego potrafimy się zmobilizować jedynie w chwilach wielkich zagrożeń?

Czy łatwiej nam przychodzi samodzielne, krytyczne myślenie, czy raczej dobrowolnie ulegamy rozmaitym formom medialnych manipulacji?

Myślę, że warto sobie odpowiedzieć na te pytania.