Jedną z wielu metod wychowawczych we współczesnej szkole jest zrzeszanie uczniów w szkolnych organizacjach i kołach, które kształtują dzieci i młodzież w umiejętności zespołowego działania, przyjmowania odpowiedzialności za siebie i grupę, wdrażają do aktywności społecznej, samokontroli i samooceny oraz rozwijają zainteresowania i możliwości uczniów. Najnowszą formą wychowania tego typu są szkolne koła Caritas.
Szkolne koło Caritas powołuje się na wniosek szkoły, celem zaspokojenia duchowych i społecznych potrzeb młodego pokolenia katolików oraz podejmowania przez nich dzieł miłosierdzia. Koło zrzesza dzieci i młodzież katolicką szkoły, w której zostało powołane, nie wykluczając młodzieży, która równocześnie należy do innych organizacji, stowarzyszeń czy ruchów katolickich. Szkolne koło Caritas może utworzyć przynajmniej dziesięciu uczniów, którzy chcą pomagać innym, oraz opiekun z ramienia szkoły (najlepiej katecheta).
Zasadniczym celem powołania i działania szkolnego koła Caritas jest organizowanie form pomocy dla dzieci i młodzieży najpierw na terenie własnej szkoły, a następnie poza nią.
Członkowie koła działają na terenie szkoły, pod nadzorem dyrekcji i włączają się na zasadzie wolontariatu w działalność charytatywno-opiekuńczo-wychowawczą prowadzoną przez Caritas. Ponieważ koło używa nazwy Caritas, która jest prawnie zastrzeżona dla kościelnej instytucji charytatywnej, dlatego jego działalność musi być ściśle związana i realizowana pod nadzorem Caritas. Opiekę duchową nad kołem sprawuje kościelny asystent wyznaczony przez biskupa, który czuwa nad tym, by działalność koła była zgodna z nauczaniem Kościoła katolickiego i regulaminem koła oraz włącza się w pracę nad formacją członków koła.
W sprawach wychowawczych i organizacyjnych opiekę nad kołem sprawuje nauczyciel szkoły, w której zostało ono powołane, zatwierdzony przez dyrektora szkoły i dyrektora Caritas.
Zadania koła wynikają z Chrystusowego przykazania miłości bliźniego, które powinno być odnoszone do każdego, bez względu na jego przekonania, wyznanie, narodowość oraz rasę. Zawierają coraz większe zrozumienie i pogłębianie nauki Jezusa Chrystusa przede wszystkim o miłosierdziu Bożym, uwrażliwienie na różne obszary ludzkiej biedy i krzewienie ducha czynnej miłości bliźniego. Członkowie SKC stale współpracują i włączają się w akcje prowadzone przez Caritas, takie jak akcja wakacyjna, Tydzień Miłosierdzia, Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom, Jałmużna Wielkopostna, Chleb Miłości, dla osób ubogich i samotnych, pomoc w organizowaniu wypoczynku dla dzieci oraz pomoc dla poszkodowanych w kataklizmach i sytuacjach losowych.
Aby szkolne koło Caritas zrealizowało swoje zamierzenia i spełniło pokładane w nim nadzieje, potrzebna jest odpowiednia atmosfera w samym kole, oparta na wzajemnej życzliwości, zaufaniu i przyjaźni. Tylko w ten sposób można wyzwolić aktywność młodych ludzi, rozbudzić ich młodzieńczy zapał i chęć czynienia dobra. Praca w kole może być dla nich bardzo ważna i potrzebna. Uczy miłości bliźniego, kształtuje wrażliwość na potrzeby innych ludzi. Uczy też tolerancji, zrozumienia i poszanowania osób starszych, samotnych, chorych. Uczniowie rozpoznają potrzeby w swoim najbliższym środowisku, zgłaszają je i samodzielnie określają formę pomocy. Bezinteresowna, charytatywna praca na rzecz innych ma również wpływ na zachowanie uczniów. Starają się być wzorem do naśladowania, zawsze służą pomocą innym, chętnie dzielą się z potrzebującymi i wiedzą, jakie wartości są najważniejsze w życiu.
Szkolne Koła Caritas zdały już dobrze egzamin w wielu diecezjach. Dobrze byłoby, gdyby również u nas powstały.