W Państwowym Muzeum Etnograficznym przy ul. Kredytowej 1 w Warszawie czynna jest wystawa Kicz - między wstydem i zachwytem. Ekspozycja ta została zorganizowana wspólnie z Muzeum Śląskim w Katowicach. Ma ona charakter problemowy, wykraczający poza zwyczajowy styl prezentacji wystaw etnograficzno-historycznych.
Autorzy dobrali eksponaty pod kątem refleksji nad zjawiskiem kiczu, towarzyszącego kulturze od wielu dziesięcioleci. Mamy dziś do czynienia z narastaniem tego zjawiska z uwagi na postępującą komercjalizację kultury. Pojęcie kiczu pochodzi od niemieckiego słowa, które oznacza sztukę marnej jakości, wtórną, i nie mającą znaczenia artystycznego. Na wystawie możemy prześledzić w jaki sposób kiczowata sztuka była obecna w kulturze ostatnich dziesięcioleci. Organizatorzy zaprezentowali dzieła różnej jakości, od bazarowych plakatów, pocztówek i obrazów po plastyczne kompozycje Władysława Hasiora, w których kicz służył artyście jako tworzywo sztuki.
Na wystawie możemy odnaleźć wpływy kiczu w sztuce wysokiej, operze, operetce, a zwłaszcza we współczesnej kulturze popularnej i dyskotekowej. Osobne miejsce zajmuje tu szeroko pojęta ludowa kultura religijna i bazarowa, powielana w wielu egzemplarzach. Niektóre eksponaty przez swoją naiwność i bezmyślne operowanie symbolami mogą się nawet wydawać w pewnym sensie bluźniercze.
Wystawa w Muzeum Etnograficznym jest zatem dobrym pretekstem do refleksji na temat kiczu w sztuce. Ekspozycja potrwa do 4 września.