Unoszę głowę. Nad Bielskiem góruje nowoczesna, zwieńczona strzelistym białym krzyżem wieża kościoła. Dookoła niego biegają chłopcy - to ministranci oczekujący na swojego duszpasterza. Kobiety porządkują plac przykościelny, grabią trawniki, pielą klomby, zamiatają chodniki. Z kościoła dobiega śpiew wiernych - trwa Msza św. Mimo porannej pory - 10.30 i powszedniego dnia, uczestniczy w niej wielu ludzi. Prawie wszystkie ławki są zajęte. Ludzie modlą się w intencji Jana Pawła II i kilku najmłodszych parafian: oficjalnie było to nabożeństwo z okazji 1. rocznicy urodzin Marysi, ale i inne młode mamy przyniosły bądź przyprowadziły swoje pociechy. Dzieci gaworzą, jedno nawet usiłuje z dorosłymi śpiewać. Ksiądz celebrujący Eucharystię tylko się uśmiecha. Składa gratulację szczęśliwym rodzicom, głaszcze dziecko po główce. Bardzo dużo osób przyjmuje Komunię św. Widać już podniosły nastrój zbliżających się imienin parafii. Msza św. się kończy. Rodzice jeszcze robią zdjęcia. Rozchodzą się.
- To tylko na chwilę - uśmiecha się siostra zakonna. - Jutro znowu się zacznie.
- A co to będzie za tydzień! - wtrąca następna. - Jak są Komunie św., to dzieci nic, tylko, żeby je fotografować.
- Tak, ale przez cały rok pilnie poznawały tajniki wiary.
Salwatorianie przybyli do Bielska w 1945 r. i zaczęli od prowadzenia bursy dla chłopców uczęszczających do szkół średnich i otwarcia kaplicy. Placówka pełniąca funkcję parafii powstała w 1969 r. - wtedy to Kuria diecezjalna w Katowicach nałożyła na placówkę obowiązek prowadzenia ksiąg metrykalnych oraz innych ksiąg parafialnych. Poza tym wyznaczyła ulice, których mieszkańcy mieli należeć do parafii. Sama parafia została erygowana w 1981 r. Jej pierwszym proboszczem został ks. Józef Zydek.
Zaczęto intensywnie myśleć o budowie kościoła. Pierwsze dokumenty zostały podpisane jeszcze w roku 1978. Pozwolenie na budowę wojewoda bielski wydał w lipcu 1981 r. Same prace rozpoczęto 14 września 1981. Zaangażowała się w nie cała społeczność nie tylko tej parafii, ale całej okolicy. Wszyscy oprócz pracy fizycznej mają swój wkład finansowy.
Kolejnym ważnym krokiem była zmiana tytułu parafii na Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Od 1986 r. zaczęto celebrować nabożeństwa fatimskie, a rok później sprowadzono z Fatimy figurę Matki Bożej.
Od początku myślano o wystroju wnętrz. Ołtarz wykonał razem ze swoimi asystentami dziekan Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie prof. Czesław Dźwigaj. W centrum stoi krzyż, do którego zdążają święci i błogoslawieni. Sam ołtarz ma 34 metry długości i jest największy w Polsce. Symbolizuje on Drzewo Kościola Powszechnego. Rzeczywiście jest imponujący! Modlitewny nastrój podkreślają piękne witraże - chluba wszystkich parafian. Twierdzą oni, że bardzo lubią uczęszczać do swojego kościoła, bo nie dość, że jest on piękny, to jeszcze wiele się w nim, oprócz samego uczestnictwa we Mszach św., dzieje.
W parafii pracują 3 kapłani: proboszcz ks. Piotr Schora i 2 wikariusze: ks. Grzegorz Jabłonka i ks. Wiesław Waldon oraz 3 siostry: Rafaela, Bernadeta i Ludwika.
Działa wiele grup modlitewnych, m.in. Serce Jezusowe, straż honorowa, grupa dzieci Maryi, grupa ministrantów, grupy różańcowe.
Parafianie są szczególnie dumni z pomocy cierpiącym. Od wielu lat dziala przy parafii Domowe Hospicjum im. św. Kamila. Obecnie realizuje się kolejny projekt: budowa stacjonarnego, pierwszego w Bielsku hospicjum. Na razie zbierane są na ten cel fundusze.