odszedł Biały Pasterz
na niebieskie połoniny
strwożone owce
zbiły się w gromadę
stąd do wieczności
boleść ich słychać
nieme okno
jak dziura w niebie
błogosławieni
którzy uwierzyli
że pustkę po Nim
wypełnić może
rezonans miłosierdzia