Wybór kard. J. Ratzingera na papieża wywołał wielką radość wśród wierzących katolików. Dostrzegli oni w nowym Pasterzu odznaczającym się głęboką wiarą, tę sama wiarę, którą miał Szymon - Piotr - Skała, na której zbudował Jezus swój Kościół. Słowa, które wypowiedział w pierwszej swej mowie Benedykt XVI określają styl jego pasterzowania: „Po wielkim Papieżu Janie Pawle II kardynałowie wybrali mnie - prostego, skromnego pracownika Winnicy Pańskiej”. Winnica ta trwa już ponad 2000 lat i ciągle jest odnawiana przez Ducha Świętego, według zamysłów Bożych, dla potrzeb zmieniających się ludzkich dziejów. Otrzymaliśmy doświadczonego zarządcę - pasterza, który był włączony w wielką reformę Winnicy Pańskiej dokonaną przez Sobór Watykański II. W latach 60, słowo, które nie schodziło z ust Ojców Soboru było aggiornamento - odnowienie. Było to odnowienie wszystkiego w Kościele mocą Ducha Świętego. To właśnie Duch Święty był inspiratorem koniecznych zmian, aby dostosować sposób głoszenia Ewangelii do zmieniającego się świata. „Dzięki światłu Soboru - mówił niezapomniany Jan XXIII - Kościół, jak ufamy, pomnoży swoje duchowe bogactwo, a czerpiąc z niego energię, będzie mógł śmiało patrzeć w przyszłość”. Sobór ofiarował Kościołowi bogaty zbiór wypowiedzi doktrynalnych i zaleceń duszpasterskich, w których duszpasterze i wierni mogli odnaleźć wskazania do odnowy myślenia i działania. Po 20 latach Jan Paweł II zwołał Synod Biskupów, podczas którego zwrócono uwagę na owoce Vaticanum II. Życzeniem Ojców synodalnych, skierowanym do Jana Paweł II, była prośba o opracowanie kompedium całej nauki katolickiej w dziedzinie wiary i moralności, które stałyby się punktem odniesienia dla katechizmów w różnych krajach. W 1986 r. Jan Paweł II zlecił opracowanie takiego katechizmu specjalnej komisji złożonej z 12 kardynałów i biskupów, z kard. Josephem Ratzingerem na czele. Prace trwały 6 lat. Pierwszą publikację zatwierdził Papież 25 czerwca 1992 r. pisząc; „Katechizm Kościoła Katolickiego (...) wykłada wiarę Kościoła i naukę katolicką, poświadczone przez Pismo Święte, Tradycję apostolską i Urząd Nauczycielski Kościoła i w ich świetle rozumiane. Uznaje go za pewną normę nauczania wiary, jak również za pożyteczne i właściwe narzędzie służące komunii eklezjalnej. Oby przyczynił się do odnowy, do której Duch Święty wzywa nieustannie Kościół Boży, będący Ciałem Chrystusa, pielgrzymujący ku niegasnącej światłości Królestwa”. Katechizm został zredagowany pod przewodnictwem obecnego Papieża Benedykta XVI. Możemy zatem bez obaw korzystać z tego narzędzia, które niesie prawdziwą wiarę i będzie służył jako pewny i autentyczny punkt odniesienia w nauczaniu nowego papieża Benedykta XVI. „Nowy Katechizm - jak pisze Jan Paweł II - zrodził się z pragnienia, by język wiary był bardziej przystępny i zrozumiały dla współczesnych ludzi”. Jak wspomina Papież znacząca jest już wymowa obrazu Dobrego Pasterza umieszczonego jako logo na okładce wszystkich wydań Katechizmu. Rysunek ten pochodzi z płyty nagrobnej z III wieku, znajdującej się w rzymskich katakumbach Domitylli. Figura ta sugeruje całościowe znaczenie Katechizmu. Chrystus Dobry Pasterz, który swoim autorytetem (laska) prowadzi i strzeże swoich wiernych (owce), przyciąga ich melodyjną symfonią prawdy (flet) oraz pozwala im spocząć w cieniu „drzewa życia”, swego odkupieńczego Krzyża, który otwiera na nowo raj. Z tego obrazu, jak mówi Jan Paweł II, można odczytać troskę Pasterza o każda owcę. Kard. Ratzinger redagując tekst Katechizmu miał właśnie na uwadze troskę o „owce”, czyli o każdego człowieka. Benedykt XVI w kazaniu podczas Mszy św. pontyfikalnej, nawiązując do symbolu Pasterza i Baranka, wyjaśniał, że Bóg żywy stał się Barankiem Bożym i życie oddał za owce i On sam prowadzi Kościół, bo w nim żyje. „Kościół dlatego żyje, bo żyje Chrystus” - powiedział Papież. Karmimy się Jego ciałem i Krwią. On żyje w sakramentach Kościoła, a szczególnie w Eucharystii. Posługując się znakiem paliusza oraz pierścieniem Rybaka nowy Papież mówił, że jako Pasterz Kościoła chce wypełniać wolę Chrystusa. Misją Rybaka jest wyprowadzenie ludzi z ciemności ku światłu Chrystusa. Nie ma nic piękniejszego, jak wpaść w sieć Chrystusa, bo On niczego nie zabiera człowiekowi, ale wszystko daje. Łowienie siecią Chrystusa to praca żmudna, ale piękna, bo oparta o Chrystusa. „Chrześcijaństwo nie jest tylko masowym prądem - jak to powiedział w jednym z wywiadów w 2004 r. przyszły Papież, ale wspólną drogą, którą musimy podążać także pod prąd”. Nie trzeba się obawiać, jak to czynią ludzie małej wiary, albo przeciwnicy Kościoła, nazywając nowego Papieża konserwatystą. Dziękujmy Bogu, że dał nam Papieża, który jako 265. papież objął ster Piotrowej łodzi, aby prowadzić Kościół do zbawienia. Bez obaw katolicy! Depozyt wiary został złożony we właściwe ręce, aby przez apostołowanie Benedykta XVI przekazywany był w nieskazitelnej treści następnym pokoleniom.