Na tabernakulum w kościele św. Brata Alberta w Będzinie dominuje jeden symbol - serce. Pismo Święte używa ok. 1000 razy słowa „serce” w znaczeniu przenośnym, rozumianym jako organ i zasada życia osobowego. W sercu dostrzegamy przede wszystkim miłość. Dlatego zranione zostało - pisał św. Bonawentura - byśmy przez ranę widzialną mogli widzieć niewidzialną ranę miłości”. Serce Jezusa - mówił w encyklice Pius XII - bardziej niż wszystkie pozostałe członki Jego ciała, jest naturalnym znakiem i symbolem Jego nieskończonej miłości do rodzaju ludzkiego.”

Na tabernakulum świątyni Najświętszego Serca Pana Jezusa w Będzinie widnieje ogień. Wśród symboli biblijnych ma on uprzywilejowane miejsce. Jego symbolika i ilość odniesień jest niezwykle bogata. Ogień jest elementem najbardziej żywym, najczystszym, najdelikatniejszym i najbardziej skutecznym pośród żywiołów znanych starożytności. Ogień jest nieodzowny dla życia ludzkiego. Nie można go zmieszać ani zanieczyścić. Nie pomniejsza się, gdy zapala się odeń inne płomienie.