Biały Apostoł z pragnieniem w sercu
zatopiony w tajemnicy dziejów
ziemi trudnej i doświadczonej
klęka przed obliczem Matki w pokornym zawierzeniu
w otwartych ramionach tuli powierzony czas Piotra
ofiarowuje w świętym skupieniu pielgrzymowanie
zasłuchany jak bije serce Matki
by ogarnąć modlitwą utrudzoną historię Ojczyzny
Pragnie w ciszy porozmawiać
powiedzieć o sobie i trudzie pielgrzymim
bo serce Matki bije w trosce o syna
a serce syna
wypowiada miłosne „Totus Tuus”

Tu powtarza się Góra Błogosławieństw
tron narodu gdzie króluje Matka
konfesjonał gdzie rzesze leczą sumienia
ołtarz gdzie się składa trudy Polski
i tu jego słowa „nie mogłem przybyć”
brzmią jak wyznanie miłości Madonnie Papieża
przenikają serca i umysły
zamieniając je w wybuch radości
i jak ciepła jest pieśń „O Maryjo żegnam Cię”
aż się łza w oku kręci

Jasna Góra, 17 czerwca 1999 r.