Bez pracy kapłanów nie można sobie wyobrazić ani pracy duszpasterskiej, ani chwalby Boga od nas niezależnej. Niech Wam to powie największy czasów ostatnich duszpasterz - święty proboszcz Jan Vianney, którego w tym roku setną rocznicę śmierci w świętej zadumie nad godnością kapłana i odpowiedzialnością za łaskę powołania rozważa wielotysięczna rzesza kapłanów katolickich, pracujących na całej kuli ziemskiej. Niech ten święty duszpasterz powie wam swoimi słowami, jakie skierował do swych parafian, czym jest posługa kapłańska: „Kapłaństwo - to rzecz wielka! Kapłan bowiem jest drugim Chrystusem, jest duszą parafii i podtrzymaniem wiary w duszach Waszych. Gdybyśmy mieli dość wiary, ujrzelibyśmy w kapłanie samego Boga ukrytego, jak wino jest nierozdzielnie zmieszane z wodą. Po Bogu - kapłan jest wszystkim w parafii. Zostawcie parafię przez 20 lata bez kapłana, a będą w tej parafii ludzie oddawać cześć zwierzętom. Gdyby z waszej parafii odszedł kapłan, moglibyście powiedzieć: «Co to robić w kościele, skoro już tu nie ma Najświętszej Ofiary, skoro tu już nie mieszka Jezus Chrystus - to i w domu można równie dobrze się modlić». Kapłan ma klucze do skarbca niebieskich darów, on go otwiera i skarby nieba rozdaje - bez kapłana męka i śmierć Pana Jezusa na nic się zda. Patrzcie na ludy pogańskie, tak długo one nie uczestniczą w dobrodziejstwach zbawczego dzieła Syna Bożego, jak długo im kapłan nie poda krwi zbawczej Pana. Kapłan nie jest kapłanem dla siebie, on sobie nie może dać rozgrzeszenia ani sobie udzielić sakramentów św. On istnieje nie dla siebie - ale dla Was”.
Te wspaniałe słowa świętego proboszcza zapewne są echem, jakie w sercu jego wzbudziły słowa duszpasterza - apostoła św. Pawła, tak określającego zadania posługi jego pasterzowania, a właściwie każdego posługiwania pasterskiego w Kościele Jezusa Chrystusa. „Bóg mi świadkiem, jak za Wami wszystkimi tęsknię i pragnę, abyście byli wszyscy w sercu Jezusa Chrystusa. A modlę się o to, aby miłość Wasza coraz bogatszą się stawała we wszelką umiejętność i rozumienie, co jako słuszne należy wybrać; abyście w niej umieli rozeznać, co najważniejsze tak, abyście w dzień (przyjścia) Jezusa Chrystusa mogli bez skazy stanąć - bogaci w owoce sprawiedliwości, dokonanej przez Jezusa Chrystusa ku chwale Boga” (por. Flp 1, 8 nn). „Bez skazy i niezasługujący na zarzuty, nieskalanymi dziećmi Bożymi być macie wśród zepsutego świata i przewrotnego pokolenia, (…) macie jako gwiazdy świecić we wszechświecie, przechowując słowo Boże żywota”.