Przypominam sobie opowiadanie kard. Stefana Wyszyńskiego o sytuacji, w jakiej znalazła się jedna z polskich wiejskich parafii tuż po wojnie, kiedy to został spalony kościół i pozostały tylko zgliszcza. I przyszli na to miejsce ludzie, uklękli i płacząc zaczęli śpiewać Święty Boże, Święty Mocny, Święty i Nieśmiertelny. Ta wspólna szczera modlitwa wyzwoliła taki zapał, że odbudowali kościół i wrócili do normalnego życia religijnego.
Obraz ruin, zniszczeń jest częstym obrazem w naszym życiu. I wielu ludzi traci wtedy nadzieję. Jezus Chrystus dostarcza nam jednak nowych mocy do ożywienia naszej nadziei. Bo wydaje się jednak, że za dużo jest w naszym życiu defetyzmu, malkontenctwa, czarnowidztwa. Wprawdzie media bombardują nas nieustannie informacjami o wszechobecnym złu, rozmaitych kataklizmach, ludzkiej podłości i zdradzie, to przecież sami widzimy, że na świecie jest też bardzo dużo dobra. A pamiętamy dewizę życiową ks. Jerzego Popiełuszki: „Zło dobrem zwyciężaj”. Jest to zresztą także przesłanie książki Jana Pawła II Pamięć i tożsamość.
Chrześcijanin jest człowiekiem wiary, wiara jest dla niego fundamentem. Jest więc w nasze życie wpisana również nadzieja Ewangelii. Spróbujmy poszukać naszych drobnych zwycięstw - że mamy szczęśliwe rodziny, że dobrze wychowujemy dzieci, że staramy się pomagać ludziom potrzebującym, że nie idziemy na łatwiznę, lecz staramy się wybierać to, co bardziej wartościowe, choćby kosztowało więcej trudu itp.
A przecież jest wielu ludzi z potencjałem intelektualnym, dużym doświadczeniem, który mogą pomóc nie tylko małym środowiskom, ale nam wszystkim. Jest wielu ludzi społecznie zaangażowanych, którzy szukają wyjścia z naszych narodowych kryzysów.
Musimy więc mieć głęboką wiarę w Jezusa Chrystusa, który potrafił ponieść krzyż i przeżyć mękę ukrzyżowania, by mogło się dokonać coś bardzo ważnego - dzieło zbawienia człowieka. Pan Bóg nie rzuca słów na wiatr - Jezus żyje i daje nadzieję, że i my, jeśli wybierzemy Bożą opcję życia - zmartwychwstaniemy. Ta nadzieja i siła, płynące od Chrystusa, powinny mieć przełożenie na nasze życie codzienne. Nie można wszystkiego widzieć w czarnych barwach. Myślę, że na tym też polega prawdziwa inteligencja człowieka, że nawet w trudnej sytuacji potrafi dostrzec pozytywy lub nakierować swoje cierpienie na sprawę dobra. Świadczą o tym przykłady świętych męczenników, ale i ich oprawców, którzy niejednokrotnie dopiero wtedy zrozumieli swoje czyny. Znamy przecież ludzi, którzy nie zrażali się przeszkodami, dochodzili do czegoś. Więcej, nie tylko sami, ale i innych ku sobie pociągali. Dlatego nie można rzeczy wielkich spychać na bok. Trzeba pamiętać, że zło nie zatriumfuje ostatecznie, chociaż szatan jest duchem bardzo inteligentnym. Zwycięży dobro, bo ono ma zakotwiczenie w Bogu, który jest samym dobrem, samą miłością.
Te kilka refleksji niech stanie się przesłanką dla chrześcijanina, żeby zobaczył kolorowy, piękny świat, który jest stworzony przez Boga i do Boga zmierza. Jan Paweł II mówił często o cywilizacji życia i przeciwnej jej cywilizacji śmierci. Musimy uświadomić sobie, że wtedy tylko wygramy życie, jeśli postawimy na miłość. Więcej - przez miłość człowiek wygrywa życie nie tylko dla siebie osobiście, ale wygrywa także szczęście dla wielu ludzi, a nieraz dla całych narodów, dla całej rodziny ludzkiej. Ileż dobra byłoby na świecie, gdyby człowiek trzymał się moralności, gdyby słuchał własnego sumienia i czynił to, co jest uczciwe i dobre...
Każdy jednak może się przecież nawrócić - Pan Jezus z otwartymi ramionami zawsze na nas czeka. Niech więc Chrystus będzie dla nas znakiem naszego zwycięstwa.