Pamiętam doskonale swoją parafię w Drągowinie (dawna nazwa: Sztabówka) z czasów zaraz po wojnie. Tu zaczynałem naukę w klasach IV-VI. Pierwszym kierownikiem szkoły był Władysław Filar, a religii uczył mnie ks. Jan Majchrowski przywożony na furmance z Nowogrodu Bobrz. Zawsze była odprawiana Msza św. z homilią na rozpoczęcie i zakończenie roku szkolnego. Pamiętam, że na pracach ręcznych robiliśmy dla kościoła parafialnego napisy do obrazów Stacji Męki Chrystusowej.

Do parafii w Drągowinie należały także kościoły filialne: w Kaczenicach - pw. św. Antoniego z Padwy; w Kotowicach - pw. Matki Bożej Szkaplerznej; w Przybymierzu - pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; w Skibicach - pw. św. Marcina; oraz w Niwiskach - pw. Matki Bożej Różańcowej, dawnej pw. św. Katarzyny.

Niwiska to wieś na obszarze Wzgórz Dalkowskich, położona 18 km na południe od Zielonej Góry. Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1449 r. Pierwszy kościół filialny pw. św. Katarzyny pochodzi z XIII-XIV w. Przez wiele lat był to zbór protestancki. W latach powojennych odprawiano tam nabożeństwa. Obecnie ten wczesnogotycki kościół jest nieczynny. Obecny kościół filialny - pw. Matki Bożej Różańcowej został zbudowany w połowie XIX w. Ściany prezbiterium pokryte są późnogotycką polichromią. Obok kościoła wybudowano także pałac, który potem przebudowano na zabudowania folwarczne.

Pamiętam, że po wojnie w 1945 r. mieszkańcy z okolicznych wsi, w których nie było kościołów: z Kaczenic, Perzwinia, Kotowic, Pilic, przychodzili na Mszę św. właśnie do kościoła w Niwiskach. Pierwszym proboszczem parafii w Drągowinie był ks. Antoni Grucel.