„Eucharystia objawia i buduje Kościół - Mistyczne Ciało Chrystusa, gdy sam Kościół ofiarowuje Ciało i Krew Pana na Jego pamiątkę. Chleb eucharystyczny czyni nas jednym ciałem. Eucharystia jest więc także przyczyną i znakiem jedności wiernych - kto przyjmuje Eucharystię, nie może być oderwany od wspólnoty Kościoła” - mówił ks. prof. Jerzy Kopeć. Ks. prof. Władysław Głowa, dyrektor Instytutu Liturgiczno-Homiletycznego KUL-u, na podstawie obrazu uczniów idących z Jerozolimy do Emaus (Łk 24,13-35) tłumaczył, że do stołu Eucharystii dochodzi się przez stół słowa. Smutni uczniowie rozpoznają w przypadkowo spotkanym wędrowcu swojego Pana dopiero po wyjaśnianiu przez Niego Pisma i łamaniu chleba. Stół słowa jest mocno powiązany ze stołem Eucharystii: słowo rodzi wiarę, a to dzięki wierze można przystępować do Komunii św., słowo przygotowuje nas do przyjęcia Eucharystii, która z kolei jest pokarmem uzdalniającym do wypełniania zawartych w słowie, czasem bardzo trudnych wskazań. Obecność Chrystusa przy obu stołach jest aktualna (tu i teraz), realna (rzeczywista) i dynamiczna (Chrystus występuje jako działający skutecznie - daje to, o czym mówi). Przystępowanie do obu stołów powoduje poruszenie serc, chroni przed mrokiem smutku i rozpaczy, rozbudza pragnienie pozostawiania i bycia z Chrystusem.
Ks. prof. Czesław Krakowiak przedstawił prawa wszystkich wiernych do liturgii sprawowanej dokładnie tak, jak chce Kościół, czyli według przepisów, a nie według pomysłów poszczególnych duszpasterzy czy wspólnot. Eucharystia jest bowiem sakramentem całego Kościoła. Wierni mają prawo do udziału w celebrowaniu Eucharystii jak najlepiej przygotowanej, sprawowanej w sposób godny, gorliwy i piękny. Szczegółowe prawa wiernych zawarte są w instrukcji Redemptionis Sacramentum (O tym, co należy zachowywać, a czego unikać w związku z Najświętszą Eucharystią) Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z 25 marca 2004 r. Ci, którzy przewodniczą Mszy św., powinni mieć poczucie ogromnego sacrum i wielkiej odpowiedzialności, która na nich ciąży. Należy unikać wszelkich zaniedbań i nadużyć w celebracji Mszy św. O wierności przepisom i kreatywności liturgicznej, która, gdy jest źle rozumiana, może być powodem zagrożeń Mszy św. oraz o nadużyciach wynikających nie tylko z braku wiedzy i formacji, ale często także z braku szacunku i z niezrozumienia ducha liturgii mówił ks. dr Zdzisław Janiec. Wrażliwość i troska o właściwe celebrowanie Eucharystii wzywają wszystkich do ciągłej formacji liturgicznej. Unikanie błędów rozpraszających uwagę i w jakikolwiek sposób obniżających rangę odbywającego się na ołtarzu świętego wydarzenia powinny mieć na uwadze osoby bezpośrednio związane z celebracją: szafarze, ministranci, lektorzy, kościelni.
W południe uczestnicy sympozjum modlili się podczas Mszy św. w kościele akademickim KUL-u. W dalszej części obrad podjęto zagadnienia szczegółowe: miejsce homilii w niedzielnej Eucharystii i duszpasterskie wskazania z tego płynące (ks. dr Stanisław Dyk), adoracja eucharystyczna w świetle nauczania Katechizmu Kościoła Katolickiego (ks. dr Piotr Kulbacki), aktualne zagadnienia duszpasterskie dotyczące przyjmowania Komunii św. przez wiernych - częstotliwość, sposób, postawa, miejsce, czas, zagadnienie postu eucharystycznego (ks. dr Piotr Petryk). W dyskusjach nad referatami zwracano uwagę na problemy typowo pastoralne. Pytano, jak zachować proporcje między liturgią słowa a liturgią Eucharystii, jak pokonać często występujące podczas pierwszej części Mszy św. znudzenie, będące przejawem niedowartościowania słowa. I odpowiadano: pokazywać w homiliach, że przez słowo mówi do nas Bóg, że czytania liturgiczne osadzone są w kontekście życia słuchaczy (podkreślanie egzystencjalnego charakteru słowa Bożego).
Tematy podjęte na sympozjum pozwoliły spojrzeć uczestnikom na Eucharystię jako stały sakrament całego Kościoła i jako celebrację (Mszę św.). Kościół w Roku Eucharystii daje nam dokumenty, których studiowanie pomaga w uświadamianiu roli i znaczenia tego sakramentu: encyklika Jana Pawła II Ecclesia de Eucharistia, list apostolski Jana Pawła II Mane nobiscum Domine, nowe Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego i wspomniana już instrukcja Redemptionis Sacramentum. Wielka troska o świętość Eucharystii i apel o jak najgodniejsze jego traktowanie wynikają z faktu, że Eucharystia jest upamiętnieniem najważniejszych dla chrześcijan wydarzeń zbawczych: męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.