Do Watykanu zostały dostarczone dokumenty procesów diecezjalnych dwóch kandydatów na ołtarze, dwóch Polaków. Jeden z nich to Prymas Polski - kard. Stefan Wyszyński, drugi to ks. Jerzy Popiełuszko. Różne były drogi każdego z nich do bram niebieskich, ale wspólna obu była służba Bogu i człowiekowi.

Wyświęcenia księdza Jerzego dokonał Prymas Polski Stefan Wyszyński. Był to początek kapłańskiej drogi ks. Popiełuszki, który otrzymał palmę męczeńską za to, że był księdzem i patriotą. Wśród wielu mu podobnych Bóg wybrał właśnie jego.

19 października 1984 r., dzień zabójstwa ks. Jerzego Popiełuszki, wielokrotnie już opisany i komentowany.

W czasie gdy ksiądz Jerzy mieszkał na plebanii kościoła św. Stanisława Kostki w Warszawie, w mieszkaniu księdza na ul. Chłodnej, również w Warszawie, służby bezpieczeństwa (SB) umieściły mające skompromitować go wydawnictwa, ulotki, dynamit i amunicję. Wielka inscenizacja była dokładnie wyreżyserowana. Epilog sprawy nastąpił później, data i okoliczności zabójstwa są znane.

Pytanie jednego z dziennikarzy zagranicznych (NBC News) o przyczyny zatrzymania Księdza zostało skomentowane przez rzecznika ówczesnego rządu w formie złośliwej, pełnej insynuacji. Powiedział on: "Uznaję za niefortunną figurę stylistyczną utożsamianie ks. Popiełuszki z Kościołem (...)". Ksiądz Jerzy, według władz, znajdował się w grupie tzw. wywrotowców i mącicieli. Podobnie jak przed laty kard. Stefanowi Wyszyńskiemu, tak później księdzu Jerzemu zarzucano "nadużywanie Kościoła i swej funkcji kapłańskiej".

Komuniści twierdzili, że nad Polską unosiła się mgła, której przyczyną były fale radiowe Wolnej Europy (nie istniejącej już rozgłośni radiowej) przesączone nazwiskiem ks. Popiełuszki. Ironicznie mówili, że "dla zachodnich radiostacji stał się on od razu bohaterem" .

Popatrzmy więc, jak w słowach ks. Jerzego Popiełuszki wyglądało to, co było przyczyną jego porwania, a później męczeńskiej śmierci - mówił on tak: "(...) Musimy nauczyć się odróżniać kłamstwo od prawdy (...). Ludzie pracy i całe społeczeństwo przeżywało w Polsce udrękę (...), ograniczenia wolności myślenia, światopoglądu, wyznawania Boga, wychowania młodego pokolenia. (...) stworzono specjalny model ludzi zmuszonych do milczenia i do wydajnej pracy (...), powstała ´Solidarność´, która udowodniła, że do przebudowy społeczno-politycznej wcale nie trzeba zrywać z Bogiem. Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy. ( ...) Trzeba troszczyć się o cnotę męstwa. Chrześcijaninowi nie może wystarczyć samo potępienie zła, kłamstwa, tchórzostwa, zniewolenia, nienawiści, przemocy, ale sam musi być prawdziwym świadkiem, rzecznikiem i obrońcą sprawiedliwości, dobra i prawdy, wolności i miłości (...)" .

Taki oto człowiek, uznany za nosiciela i krzewiciela zła przenikającego do socjalistycznego społeczeństwa, teraz jest bohaterem i męczennikiem dla większości Polaków - dla wszystkich tych, którzy przeciwstawiali się komunizmowi i nawet dziś, widząc jego pozostałości, usiłują z nim walczyć.

30 października w jego kościele na Żoliborzu w Warszawie, po Mszy św., oznajmiono: "Bracia i Siostry, dziś w wodach zalewu we Włocławku odnaleziono Księdza!". Kardynał Glemp powiedział: "Pragniemy, aby nasze cierpienie było chrześcijańskie. A więc żadnego odruchu zemsty, żadnego odruchu nienawiści, bo tak Chrystus swoje cierpienie znosił". Podczas mowy pożegnalnej księdza Jerzego wygłoszonej przez Ojca Świętego Jana Pawła II ponownie jakby nastąpiło spotkanie nie żyjącego już wtedy kard. Stefana Wyszyńskiego, poprzez przytoczone jego słowa, z ks. Jerzym Popiełuszką. Słowa te brzmiały: "(...) a zwyciężył już dziś, choćby leżał na ziemi ten, kto jak Chrystus oddaje serce swe, a nawet życie za braci".

VIVIT VICTOR SUB GLADIO!