W 76. rocznicę powstania diecezji łomżyńskiej, a także w 5. rocznicę objęcia rządów w diecezji łomżyńskiej przez bp. Stanisława Stefanka, 28 października br., we wsi Podgórze k. Łomży (parafia katedralna) miała miejsce uroczystość konsekracji kościoła filialnego w Podgórzu. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył i homilię wygłosił pasterz Kościoła łomżyńskiego bp Stanisław Stefanek. Na początku Eucharystii przedstawiciele wspólnoty gorąco powitali swego Pasterza i poprosili o konsekrację swej świątyni w imieniu mieszkańców Podgórza i Rowów.

Ks. kan. Marian Mieczkowski - proboszcz parafii katedralnej pw. św. Michała Archanioła w Łomży powitał biskupa łomżyńskiego Stanisława Stefanka, księży wikariuszy biskupich, ks. prał. Henryka Gołaszewskiego - budowniczego tej świątyni oraz wiernych zgromadzonych na Eucharystii. Ksiądz Proboszcz przypomniał, że starania o budowę kaplicy w Podgórzu rozpoczęto już w latach 50. XX w. Do tej pory Msza św. była sprawowana w domach prywatnych. Władze komunistyczne nie wyraziły zgody na budowę kościoła, jednakże mieszkańcy nie ustawali w staraniach i gdy rozbierano kościół garnizonowy w Łomży, połowę cegieł z jego rozbiórki przywieziono do Podgórza. Dopiero w 1986 r. starania o pozwolenie na budowę kaplicy, prowadzone przez ówczesnego proboszcza katedry łomżyńskiej - ks. prał. Henryka Gołaszewskiego i tutejszych parafian, zostały zwieńczone sukcesem - uzyskano pozwolenie na budowę punktu katechetycznego z salą do ćwiczeń dla dzieci.

Działkę budowlaną przekazał wójt gminy Łomża - Kazimierz Dąbkowski, początkowo w formie dzierżawy wieczystej, a ostatecznie w formie własności. Budowę rozpoczęto w 1989 r., a w 1993 r. bp. Juliusz Paetz dokonał wmurowania kamienia węgielnego. Przez kolejne lata świątynia nabierała obecnego wyglądu.

Niecodzienna to uroczystość uczestniczyć w konsekracji swojej świątyni. Takie święto można przeżyć tylko raz w życiu. Aby zrozumieć sens aktu konsekracji, niezbędne jest słowo komentarza, które przy tego typu okazjach precyzyjnie objaśnia ks. prał. Jan Sołowianiuk.

Pierwszą z czynności było pokropienie wodą święconą wspólnoty żywego Kościoła, ścian świątyni oraz ołtarza. Ksiądz Biskup przekazał lektorowi księgę Pisma Świętego. W miejsce modlitwy powszechnej odmówiono Litanię do Wszystkich Świętych.

Księża, na czele z Biskupem Stanisławem, przedstawiciele wspólnoty parafialnej kolejno podpisywali dokument konsekracyjny, który sporządzono w trzech egzemplarzach. Jeden z nich zostanie w archiwum parafialnym, drugi trafi do akt Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej, a trzeci zostanie umieszczony pod mensą ołtarza. Wraz z dokumentem konsekracyjnym wmurowane zostaną relikwie świętych męczenników - Klemencjana i Dignusa oraz moneta wybita w 2001 r. z wizerunkiem Prymasa Tysiąclecia.

Pasterz Diecezji namaścił krzyżmem świętym stół ofiarny do sprawowania Najświętszej Ofiary i ściany świątyni, następnie okadził ołtarz, a diakon okadził wierny lud. Kadzidło stawia się na ołtarzu, aby ukazać, że Ofiara Chrystusa, która w tym misterium jest ciągle obecna, wznosi się do Boga jako słodka woń. Ma to również wyrazić myśl, że modły wiernych pełne błagań i wdzięczności docierają do tronu Boga. Okadzenie wnętrza kościoła wskazuje, że przez poświęcenie stał się on domem modlitwy. Przede wszystkim jednak okadza się lud Boży, gdyż on jest świątynią żywą, w której każdy wierny jest duchowym ołtarzem.

Ołtarz chrześcijański jest miejscem Ofiary Eucharystycznej oraz stołem Pańskim, dookoła którego stoją kapłani i wierni. Pokonsekrowany ołtarz przykryto obrusem, przyozdobiono kwiatami, ustawiono świece, których światło symbolizuje Chrystusa. Po zapaleniu świec na ołtarzu i przy miejscach konsekrowanych na ścianach oświetlono całą świątynię, dotąd spowitą w półmroku. Oświetlenie ołtarza, po którym następuje oświetlenie kościoła, przypomina, że Chrystus jest światłem na oświecenie pogan, którego blaskiem jaśnieje Kościół, a dzięki niemu także cała rodzina ludzka - przypomniał Komentator.

Liturgię Eucharystyczną rozpoczęła procesja z darami, w której przedstawiciele wspólnoty parafialnej przynieśli paramenty liturgiczne niezbędne do sprawowania kultu Bożego. Mieszkańcy Podgórza - z ul. Kościelnej ofiarowali monstrancję, mieszkańcy wsi Rowy złożyli w darze welon i ofiarę na odnowienie puszek, rodzina państwa Popiołków - biały ornat, kółko różańcowe z Rowów - puszkę i trybularz z łódką, państwo Sawiccy, Kłosińscy, Mocarscy, Karwowscy i Jabłońscy - kielich mszalny, a państwo Alińscy przynieśli ampułki na wodę i wino oraz kwiaty, które symbolizowały wdzięczność Bogu za nową świątynię i wyrażały podziękowanie Księdzu Biskupowi za dokonanie obrzędu konsekracji.

Na zakończenie Eucharystii przedstawiciele mieszkańców Podgórza i Rowów jeszcze raz podziękowali Księdzu Biskupowi i tym wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tej pięknej świątyni w Podgórzu.

Następnie głos zabrał ks. prał. Henryk Gołaszewski, który przypomniał zgromadzonym ten czas, który w trudzie i mozole poświęcili tej zbożnej sprawie. Podziękował również wspólnocie parafialnej za serce i troskę, z jaką wznosili ten dom Boży. Ks. kan. Marian Mieczkowski, obecny proboszcz parafii katedralnej, również dziękował mieszkańcom Podgórza i Rowów za ich wkład w budowę i wyposażenie świątyni pw. św. Antoniego Padewskiego.