Słuchając niedzielnej Ewangelii o Zacheuszu, wyobraziłam sobie człowieka, który stał mi się nagle bliski ze względu na swoją chęć zobaczenia Chrystusa. Aby zobaczyć Mistrza, musiał wspiąć się na sykomorę, bo był niskiego wzrostu. Starał się jednak ze wszystkich sił pokonać fizyczną niemoc... Jednak nie wzrost fizyczny a duchowy decyduje o widzeniu Chrystusa. Czasami trzeba nie lada siły, by wspiąć na góry ludzkich przyzwyczajeń, złośliwości, niemocy, niechęci.

Często nie mamy pomysłu, gdzie rozpocząć wspinaczkę. Z pomocą przychodzą osoby, które już podjęły trud wędrówki i chętnie podzielą się swoimi doświadczeniami. Tak było w przypadku Sławomira Wrębela - wolontariusza, który przez wiele lat służył w Chrystusie Panu braciom z Rumunii, niosąc im ulgę w cierpieniu. O swoich doświadczeniach opowiedział Grupie Przyjaciół Misji Oblackich z Nowego Kramska i wszystkim zainteresowanym, którzy przybyli na spotkanie do salki parafialnej. Pan Wrębel przekazał nam wiele cennych informacji dotyczących pracy w Rumunii i idei wolontariatu, której był poświęcony tegoroczny Tydzień Miłosierdzia. Dowiedzieliśmy się jak pomagać, nie wychodząc nawet z domu. Wystarczy bowiem cerować skarpetki potrzebującym!

Inny rodzaj trudu podejmują siostry i bracia ze Zgromadzenia Samarytan Płomienia Miłości Niepokalanego Serca Maryi z Centrum Fatimy spod Krakowa, których gościliśmy w parafii na zakończenie tegorocznego Tygodnia Misyjnego. Zakon ten realizuje posłannictwo niesienia pomocy duchowej i materialnej wszystkim potrzebującym. W Krakowie powstaje miasteczko dla osób niepełnosprawnych, którymi zajmują się ubrane na zielono siostry i bracia oraz księża, głoszący ideę codziennego życia Słowem Bożym i postrzegający Polskę jako naród "mocy wiary" . Zgromadzenie powstało 19 lat temu w Niemczech z inicjatywy polskiego księdza - Andrzeja Michałka, który widząc ubóstwo duchowe Niemców, postanowił im pomóc. Podczas niedzielnych Mszy św. słowo Boże wygłosił ks. Karol, a oprawę muzyczną zadbała s. Urszula.

W swojej wspinaczce ku Chrystusowi warto postawić na Maryję jak Andrzej Bator, kolejny gość w naszej parafii, który zachęcał do tak zdecydowanej "lokaty" podczas niedzielnych spotkań eucharystycznych 4 listopada br. Jego przejmujący baryton wypełniał nasze serca pomysłem na życie, które mimo ogromu talentu i sławy jest życiem w Bogu. Świadectwo młodego człowieka, który stojąc u progu kariery zawodowej w znakomitym zespole, jakim jest Mazowsze, nie wstydził się Boga, nie ugiął się pod presją młodzieńczych żartów i pozostał wierny Temu, który obdarzył go darem głosu, umocniło nas.

Śpiewając Papieżowi Janowi Pawłowi II w Castel Gandolfo, Andrzej usłyszał: Śpiewaj Bogu na chwałę. Tak też czyni, koncertując po świecie, sławiąc Imię Boże i opiewając chwałę Maryi.

Podarte skarpetki, inwalidzki wózek, operowy głos... tak trudno dostrzec w tym Boga. A jednak, każdy ma swoją sykomorę, na którą musi się wspiąć, by zobaczyć Chrystusa. Jak Zacheusz...