Śp. ks. prał. Kazimierz Bochenek ur. się 7 lipca 1914 r. w Ropczycach, tam też ukończył szkołę podstawową i gimnazjum. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości został zwerbowany do służby wojskowej na okres dwóch lat. Bardzo często powtarzał: „powołanie do kapłaństwa zrodziło mi się na pryczy wojskowej”. Odpowiadając na Boże wezwanie do pracy w winnicy Pańskiej, wstąpił do Seminarium Duchownego we Lwowie, gdzie ukończył studia z filozofii i teologii, zwieńczone święceniami kapłańskimi 23 kwietnia 1940 r. w katedrze lwowskiej.
Po święceniach pracował jako wikariusz w Stanisławowie, później został przeniesiony na ziemie odzyskane do diecezji opolskiej, pracował tam m.in. jako wikariusz w katedrze, później prefekt w Niższym Seminarium Duchownym w Opolu, po kilku latach mianowany został proboszczem w Dobrzeniu Wielkim k. Opola, aż w końcu została mu powierzona na długie lata funkcja proboszcza i dziekana w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu. Tam też doczekał wieku emerytalnego.
Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Domu Księży Emerytów przy ul. kard. Kominka w Opolu i nadal działał czynnie w Kościele opolskim jako kapelan AK, Związku Sybiraków, Straży Granicznej i Solidarności Śląska Opolskiego, pomagał także w Sądzie Biskupim jako obrońca węzła małżeńskiego.
Ostatnie lata życia Księdza Prałata to czas wolniejszego trybu życia i osłabienia fizycznego. Ks. prał. Kazimierz Bochenek w tym roku świętował 65 lat kapłaństwa, dziękując Panu Jezusowi i Matce Najświętszej za dar kapłaństwa oraz za to, że jego życie mogło stać się służbą samemu Bogu, posługując wiernym w sprawowanych sakramentach oraz głoszeniu Słowa Bożego. Odszedł do Pana w wielkim spokoju, w towarzystwie modlących się przy nim bliskich mu osób - kapłanów, sióstr zakonnych i najbliższej rodziny.
Eksportacja doczesnych szczątków śp. Księdza Prałata odbyła się we wtorek 15 listopada o godz. 16.00 z Domu Księży Emerytów w Opolu do kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Uroczystej liturgii przewodniczył i kazanie wygłosił dziekan dekanatu opolskiego w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła ks. Edmund Podzielny. W słowie pożegnalnym Kaznodzieja podkreślił cnoty życia i posługi kapłańskiej śp. Księdza Prałata, jak umiłowanie modlitwy i posługa wiernym w szerokim wymiarze niesienia pomocy duchowej i materialnej potrzebującym. Śp. Ksiądz Kazimierz zawsze przejawiał wielkie zatroskanie o biednych, dla każdego znalazł czas, aby porozmawiać, czy zaradzić problemom, z jakimi się do niego zwracano. Ponad wszystko był kapłanem wielkiej modlitwy i umiłowania Różańca Świętego, bardzo kochał Matkę Najświętszą.
W środę 16 listopada o godz. 11.00 w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu przy udziale wielkiej rzeszy kapłanów i wiernych została sprawowana Msza św. pod przewodnictwem sufragana diecezji opolskiej bp. Pawła Stobrawy, który, podkreślając zasługi śp. Księdza Prałata, zwrócił uwagę na jego maryjny wymiar życia i kult, jaki za życia zmarły Kapłan miał do Matki Najświętszej. W wolnej chwili zawsze można było spotkać go z Różańcem w ręku, czy śpiewającego Apel Jasnogórski w godzinach wieczornych. Godnym podkreślenia jest również i to, iż śp. ks. Bochenek pozostawił po sobie wiele Bożych pomników, tak duchowych w sercach ludzkich, jak również materialnych w parafiach, w których pracował. Wybudował przy współudziale wiernych piękny dom katechetyczny oraz zawsze przejawiał wielką troskę o dom Boży.
Doczesne szczątki śp. ks. prał. Kazimierza Bochenka - według ostatniej woli Zmarłego - zostały złożone w grobowcu przy kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Opolu.
W ostatnim pożegnaniu śp. Kapłana wzięła udział wielka rzesza wiernych, kapłanów, poczty sztandarowe, delegacje, w tym z diecezji rzeszowskiej: sekretarz ordynariusza diecezji rzeszowskiej bp. Kazimierza Górnego ks. Wiesław Matyskiewicz, dziekan parafii Przemienienia Pańskiego w Ropczycach ks. Jan Delekta, kapłani, przyjaciele i najbliższa rodzina. Pozostanie z pewnością w pamięci mieszkańców Opola oraz Ropczyc jako kapłan i człowiek o pełnym wrażliwości sercu, kochającym Boga, Matkę Najświętszą i każdego człowieka.