W południowej części diecezji, nieopodal Jasła, nad brzegiem Wisłoki, położony jest Dębowiec, miejscowość znana ze szczególnego kultu maryjnego. Tam bowiem znajduje się prężne, choć młode sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej, powstałe w XX w. Drugim, o wiele starszym ośrodkiem religijnym Dębowca jest utworzona w pierwszej połowie XIV w. parafia pw. św. Bartłomieja. Od kilku dziesięcioleci w obu tych ośrodkach duszpasterstwo sprawują kapłani ze Zgromadzenia Misjonarzy Saletynów. Wśród wielu inicjatyw pastoralnych przez nich podejmowanych znalazło się też redagowanie i wydawanie gazetki parafialnej Głos św. Bartłomieja.
Inspiratorem utworzenia własnego pisma był ks. Zbigniew Czuchra MS, proboszcz parafii w latach 1995-2002. On, wkrótce po objęciu parafii podjął współpracę z tygodnikiem Źródło. Dzięki temu, już 3 grudnia 1995 r. ukazał się pierwszy numer Głosu św. Bartłomieja, choć nie był on jeszcze samodzielną gazetką, a jedynie lokalnym dodatkiem tego tygodnika. Liczył on wówczas zaledwie 4 strony formatu A-4. Po kilku miesiącach, w kwietniu 1996 r., pismo się usamodzielniło. Zmniejszyła się wówczas jego częstotliwość, a zwiększyła objętość. Przez pierwszy rok, do kwietnia 1997 r., kolejne, już ośmiostronicowe numery ukazywały się przeciętnie co dwa tygodnie, a w latach następnych - czternasto, zaś od stycznia 2000 r. szesnastostronicowe - raz w miesiącu. Początkowo pismo było dwukolorowe, zwykle czarno-białe. Publikacje były obrazowane tematycznymi zdjęciami i grafikami. Jego szata wzbogaciła się nieco najpierw w kwietniu 1998 r., poprzez pokolorowanie winiety, a następnie w styczniu 2000 r., kiedy winietę zmieniono. Natomiast wygląd pozostałych części pisma zmienił się niewiele. Głos św. Bartłomieja ukazywał się do połowy 2002 r., czyli do momentu zmiany na stanowisku proboszcza. Po odejściu z parafii ks. Czuchry zawieszono wydawanie pisma. Ogółem, do czerwca 2002 r. ukazało się 98 numerów gazetki.
Dębowieckie czasopismo było rozprowadzane głównie wśród parafian. Jego specyfiką było jednak to, że docierało do nich nie tylko w sposób tradycyjny, ale także, dzięki stronie internetowej: www.polska.lex.pl/prasa/Glos-Sw_Bartlomieja, docierało drogą wirtualną. Na stronie tej zamieszczono numery z okresu od czerwca 1998 r. do czerwca 2002 r. Stronę tę prowadzili Artur Pudelski i Wiktor Dąborowski.
Opracowaniem poszczególnych numerów pisma zajmował się zespół redakcyjny, złożony z kapłanów posługujących w parafii oraz z wiernych świeckich. W ciągu siedmiu lat istnienia periodyku przez jego szeregi przewinęło się wiele osób. Byli to m.in. ks. Zbigniew Czuchra, Krystyna Bielech, Jadwiga Brzozowska, Iwona Józefiak, Urszula Michalska, Anna Mikołajczyk. Pracami tego zespołu kierowali kolejno: ks. Jarosław Borucki MS, ks. Krzysztof Samborski MS i ks. Roman Mazur MS. Wymienione osoby, ale też wiele innych, należały także do grona publicystów. Dzięki ich pracy i zaangażowaniu gazeta parafialna miała charakter autorski, gdyż zdecydowana większość tekstów została przez nich wypracowana. Przedruki z innych wydawnictw zdarzały się niezwykle rzadko.
Periodyk dębowiecki był pismem lokalnym, zajmującym się przekazywaniem informacji i kształtowaniem świadomości religijnej czytelników. To zadecydowało o podejmowanej na jego łamach problematyce. Prócz opisywania w nim przede wszystkim spraw parafialnych, sanktuaryjnych i dębowieckich, poruszano także kwestie różnorakiej natury, m. in. teologicznej, patriotycznej, społecznej, kulturalnej, oświatowej i samorządowej. Pozwoliło to z jednej strony udokumentować przeszłość lokalnej wspólnoty, a z drugiej ubogacić duchowo jej obecne pokolenie.