Przeżywając Wielki Jubileusz Roku 2000 wiele wspólnot parafialnych rozpoczęło przedsięwzięcia, których celem było upamiętnienie tego szczególnego czasu od narodzin Jezusa Chrystusa; czasu łaski od Pana; czasu przełomu tysiącleci. Przygotowanie dzieł upamiętniających Jubileusz w niektórych parafiach wiązało się z bardzo czasochłonnymi i trudnymi pracami konserwatorskimi, renowacyjnymi, remontowymi.

W Jubileuszowym Roku 2000 w parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bogatyni trwały prace remontowe mające na celu przywrócenie piękna miejscowemu kościołowi parafialnemu. Przygotowany projekt remontu kapitalnego świątyni ukazał, jak wiele trudności czeka wykonawców przedsięwzięcia. Gorliwa modlitwa całej wspólnoty, wielka ofiarność parafian, zaangażowanie dobrodziejów, to wszystko sprawiło, że na zaproszenie miejscowego proboszcza, ks. Ryszarda Jakubowskiego, w sobotę 22 września br. do parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bogatyni przybył biskup legnicki Tadeusz Rybak, aby podczas uroczystej Eucharystii dokonać aktu poświęcenia wyremontowanego kościoła parafialnego.

Pasterza Kościoła legnickiego przywitali w miejscowej wspólnocie parafialnej przedstawiciele wszystkich grup parafialnych, wśród których były osoby zaangażowane w Radę Parafialną, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Akcję Katolicką; słowa radości i powitania wypowiedzieli także przedstawiciele grup młodzieżowych.

Ks. kan. Ryszard Jakubowski, witając Biskupa Legnickiego, powiedział: "Do tych powitań pragnę serdecznie i gorąco dołączyć się jako proboszcz parafii wraz z moimi czcigodnymi księżmi współpracownikami w osobach ks. Marka Gałuszki i ks. Janusza Krzyśkowa. Przybycie Księdza Biskupa do naszej wspólnoty parafialnej Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bogatyni napełnia nasze serca ogromną radością. Na pewno Ksiądz Biskup dostrzegł tę radość w oczach witających go delegacji, od tych najmłodszych poprzez starszych i wszystkich obecnych dziś w kościele. Widać po ich roziskrzonych oczach, że dziś w Bogatyni wielka radość. To uczucie ma swoje uzasadnienie: cieszymy się z przybycia Waszej Ekscelencji, ale także poprzez biskupią posługę pragniemy poświęcić Bogu odnowioną świątynię jako wotum wdzięczności Bogu za dwa tysiące lat chrześcijaństwa. Jeszcze podczas trwających prac remontowych odprawialiśmy misje jubileuszowe. Przygotowani duchowo weszliśmy w Trzecie Tysiąclecie Chrześcijaństwa, odnawiając przyrzeczenia chrzcielne.

Jednak, widząc trwające prace remontowe, wszyscy czuliśmy pewien niepokój związany z ogromem tego przedsięwzięcia oraz wynikłymi podczas prac trudnościami. Dlatego w obecności Księdza Biskupa chciałbym złożyć wyrazy wielkiego uznania i serdecznej wdzięczności wszystkim wiernym parafii; poczynając od tych, którzy nie szczędzili przysłowiowego wdowiego grosza, jak i tych zamożniejszych. Chcę podziękować także i tym, którzy poświęcili wiele godzin trudnej fizycznej pracy przy wznoszeniu rusztowań oraz ich demontażu. Dziękuję wszystkim wykonawcom, którzy wykazali się wielkimi umiejętnościami podczas remontu. Mam tu na myśli Firmę Jacka Wygody i Krzysztofa Chmielewskiego. Serdeczne Bóg zapłać składam jedynemu fundatorowi, który zakupił ten oto włoski marmur, który podziwiamy na posadzce prezbiterium. Wyrazy uznania i szczerej podzięki składam także byłemu mojemu księdzu współpracownikowi, a obecnie proboszczowi sąsiedniej parafii - ks. Aleksandrowi Leszczyńskiemu, który wykazał wielkie zaangażowanie w prace przy remoncie naszego kościoła. Wyrazy uznania i podziękowania składam ks. Markowi Gałuszce, który po odwołaniu ks. Leszczyńskiego na samodzielną placówkę przejął wszystkie obowiązki i także całym sercem zaangażował się w prace remontowe. Szczególną zasługą ks. Marka jest między innymi wystrój prezbiterium. Wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do tego, że nasza świątynia wygląda dziś tak pięknie, składam wyrazy wdzięczności i zapewniam o naszej pamięci modlitewnej...

A teraz bardzo serdecznie proszę Księdza Biskupa o dokonanie aktu poświęcenia odnowionej świątyni i złożenie Najświętszej Ofiary w intencji wszystkich dobrodziejów tego Bożego domu".

Po wysłuchaniu czytań przewidzianych w Liturgii Słowa, Pasterz Kościoła Legnickiego powiedział: "Moi Drodzy, patrzę na tę odnowioną świątynię. Przyglądam się jej wnętrzu i widzę różnicę między tym, co tutaj spotkałem przed miesiącami, a stanem obecnym. Już swoimi oklaskami wyraziliście spontanicznie, że jesteście bardzo zadowoleni z tego, co zostało tutaj dokonane. Jesteście dziś wdzięczni Bogu i ludziom za to dzieło, które uczyniło z tej świątyni tak piękny dom Boży. Ksiądz Kanonik Jakubowski, mówiąc o dokonanych pracach remontowych, powiedział jeszcze o bardzo ważnym zabiegu osuszenia ścian tego kościoła, który sprawi, że to, co zostało z tak wielkim trudem zrobione, nie zostanie zniweczone przez wilgoć.

Moi Drodzy, łączę się z wami w tym dziękczynieniu Panu Bogu za dokonane prace i dziękuję Księdzu Kanonikowi, jego współpracownikom i wszystkim tym, którzy przyczynili się od odnowienia tej świątyni. Każdy, kto spojrzy na ten Boży dom, wie, że niemały koszt był związany z wykonaniem tych prac. Jednak wszyscy dziś musimy pamiętać o tym, że piękno waszej świątyni nabiera najgłębszego sensu dopiero wówczas, kiedy w niej jesteście wy, moi Drodzy, i wspólnie uczestniczycie w sprawowaniu Mszy św., słuchając Słowa Bożego i jednocząc się z Chrystusem w tajemnicy Jego śmierci i zmartwychwstania. Ta świątynia nabiera najpiękniejszego sensu wtedy, kiedy po oczyszczeniu duszy w sakramencie pojednania spożywacie Chleb Eucharystyczny, Najświętsze Ciało i Krew Pańską, aby trwać w Kościele; aby tworzyć żywy Kościół, zbudowany z żywych kamieni. Takim Kościołem jesteśmy bowiem my wszyscy. Jesteśmy wspólnotą uczniów Chrystusa, świątynią zbudowaną z żywych kamieni, a Duch Święty łączy nasze serca i zespala w miłości z Bogiem i bliźnimi, tworząc właśnie jeden święty, Chrystusowy Kościół.

Kiedy modlimy się w tej odnowionej świątyni, to uświadamiamy sobie, iż jesteśmy złączeni z Piotrem naszych czasów, z Ojcem Świętym. Nasz Pan Jezus Chrystus zbudował Kościół, nadając mu jako opokę Piotra. Jesteśmy ciągle Panu Bogu wdzięczni, że ten dzisiejszy Piotr ma w sobie te charakterystyczne cechy dla opoki, jakimi są trwałość i stabilność, które po ludzku tłumaczą się wytrwałością. Patrząc na Ojca Świętego, uświadamiamy sobie także, że ten współczesny Piotr ma w sobie dynamizm wielkiego Apostoła Narodów - św. Pawła. Obaj ci wielcy Apostołowie Piotr i Paweł są patronami naszej diecezji i tak się szczęśliwie złożyło, że są patronami tutejszej parafii ( ...).

Jesteśmy dziś dumni i uświadamiamy sobie także, że tworzymy żywy Kościół zgromadzony przy biskupie. W każdą niedzielę i święta gromadzimy się w świątyni, aby przeżywać tajemnice Kościoła. Jakże powinniśmy być wdzięczni, że w naszym narodzie Kościół już tysiąc lat pielgrzymuje poprzez dzieje, ucząc ludzi tego, co dzisiejsze Słowo Boże przypominało bardzo dobitnie. A usłyszeliśmy dziś przestrogi, by nie gnębić ubogich; nie zostawiać ludzi bez pracy; nie fałszować tego, co się należy ludziom ze sprawiedliwości. Usłyszeliśmy zachętę, by modlić się za wszystkich; okazywać miłość wzajemną; starać się tak układać sobie życie, by było mądrym przeżywaniem czasu, który Bóg nam dał. Te przestrogi wiążą się z tym, co Pan Jezus powiedział, a co dzisiaj zostało nam przypomniane jako wyrzut, że ludzie potrafią być roztropniejsi w swoich sprawach doczesnych, handlowych niż w tych dotyczących ostatecznego rozrachunku przed Bogiem, który zdecyduje o ich wieczności. Dlatego Kościół przez wieki powtarza: bądźcie mądrzy i wykorzystujcie to, co jest wam dostępne, by życie wasze było zgodne z wolą Bożą; abyście w dniu rozrachunku ostatecznego zasługiwali na życie wieczne. I ten czcigodny Nauczyciel - Kościół uczy nieustannie starych i młodych, że nie można dwom panom służyć. Chociaż to czasami jest trudne i wymagające, to człowiek ma się stawać coraz lepszy; powinien kierować się miłością; powinien pokonywać zło, które się w nim rodzi; ma starać się służyć Bogu z całego serca, z całej duszy, ze wszystkich swoich sił. Dzisiaj to zadanie Kościoła jest szczególnie ważne, bo ciągle stajemy się świadkami, jak niektórzy ludzie chcą odciągnąć od Kościoła zwłaszcza młodzież... Jesteśmy żywym Kościołem i to właśnie pośród Ludu Bożego nieustannie zmierzamy do Boga; uczymy się, jak z miłością traktować człowieka; staramy się być dobrzy i miłosierni. To jest wielkie pedagogiczne zadanie Kościoła, a jeśli Kościoła, to i każdego z nas. Dlatego też chciejmy sobie pomagać w realizowaniu tego Bożego posłannictwa, poprzez tworzenie wspólnot, które pogłębiają wiarę i pomagają działać w życiu chrześcijańskim. Takimi właśnie wspólnotami są np. Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Akcja Katolicka i inne, służące pogłębianiu naszej jedności z Bogiem i zrozumieniu chrześcijańskiego posłannictwa w rodzinie i społeczeństwie.

Jesteśmy w tej świątyni tak pięknie dziś wyglądającej. Patrząc na tę odnowioną świątynię, przypominamy sobie, że wiele wysiłku odnowy wymaga świątynia naszych serc, naszych rodzin, naszego społeczeństwa; by wyglądała pięknie; by budowała wspólnotę wiary, nadziei i miłości. Niech to posłannictwo wspomagają patronowie naszej diecezji i tutejszej parafii - Święci Apostołowie Piotr i Paweł; niech czuwa nad nami Matka Kościoła, Maryja, która jest wzorem dla Kościoła i strzeże nas, byśmy jako żywy Kościół dobrze spełniali nasze chrześcijańskie posłannictwo...".

Podczas uroczystej liturgii animację muzyczną prowadziła miejscowa schola parafialna. Dziękczynną Eucharystię zakończyło pasterskie błogosławieństwo Biskupa Legnickiego oraz modlitwa za Ojczyznę Boże coś Polskę.