Przygotowania trwały dwa miesiące i dotyczyły poszerzenia zdobytych rok wcześniej wiadomości na temat życia i działalności Papieża Polaka. Oglądano filmy o Ojcu Świętym Janie Pawle II, czytano i analizowano Jego dzieła, przyswajano biografię i inne związane z tą Postacią informacje. W centralnym miejscu ustawiono specjalnie na tę okazję namalowany przez nauczyciela projektowania ubioru, Ewę Fodczuk, portret Jana Pawła II. Budzi on niekłamany zachwyt.
W Dniu Papieskim wszystkie klasy brały udział w Biegu Papieskim, tj. konkursie interaktywnym polegającym m.in. na przyporządkowywaniu cytatów z dzieł Jana Pawła II, odczytywaniu zakodowanych haseł kolejnych Jego pielgrzymek do Ojczyzny, wyjaśnianiu, jak wyglądają poszczególne elementy strojów papieskich, rozpoznawaniu postaci towarzyszących Ojcu Świętemu itp. A ponieważ był to bieg, więc i tymi umiejętnościami młodzież musiała się wykazać. Uczniowie sami sobie poniekąd przygotowali nagrodę. Każdy z nich wcześniej musiał przynieść po cukierku. Zwycięska klasa otrzymała przeszło dwudziestokilogramową pakę tychże łakoci! Oprócz tego dostali i inne nagrody, ale ta ze słodkościami okazała się najbardziej pożądaną!
Kolejnym i najważniejszym etapem Dnia Papieskiego była Msza św., której przewodniczył ks. prał. Stanisław Śmietana, w Kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej. Słowo Boże wygłosił ks. Ryszard Knapik, przypominając główne przesłania kierowane pod koniec życia przez Ojca Świętego do młodzieży: „Szukałem was, teraz wy przyszliście do mnie”. Ksiądz zwrócił uwagę na konieczność dobrego przeżycia każdego dnia, na fakt, iż Jan Paweł II nie marnował ani chwili, potrafił tak swój dzień zaplanować, że miał czas i na pracę, i na odpoczynek.
Po zakończeniu Mszy św. prawie dwa tysiące osób (m.in. władze miasta, uczniowie i nauczyciele wielu szkół) z uwagą i wzruszeniem wysłuchało interaktywnego koncertu w wykonaniu aktorów Teatru Polskiego, kwartetu smyczkowego, pianisty Wojciecha Kohuta i szkolnego chóru pod dyrekcją katechetki Małgorzaty Klinot.
Zaczęło się na schodach - opowiada M. Klinot, główna pomysłodawczyni Dnia Papieskiego w BSP. - Dyrektor się spieszył do kuratorium, ja biegłam na lekcję i na tych schodach zapytałam go, co sądzi o takim pomyśle. Nawet się nie zastanawiał: Robimy! Więc gdy za kilka dni poszliśmy z ks. Sebastianem Ruckim na rozmowę o konkretach, byłam trochę zaniepokojona, bo kto to widział tak ważne sprawy załatwiać na schodach, ale wszystko poszło dobrze. Przygotowałam scenariusz i zaczęliśmy próby.
- Naszym marzeniem było - dodaje ks. S. Rucki - by przyjechał do nas Piotr Rubik i zagrał na wiolonczeli. Niestety, mimo wcześniejszej obietnicy, to się nie udało. Miał wtedy realizację programu Szansa na sukces, a nie mogliśmy przełożyć tego przedsięwzięcia na inny termin.
- Pozwolił nam na wykorzystanie jego Tu es Petrus - dodaje dyrektor Bogdan Sroka. - To urozmaiciło i tak urzekające przedstawienie.
- A występowali naprawdę dobrzy aktorzy: Kuba Abrahamowicz, Rafał Sawicki, Grzegorz Czorny i Tomasz Drabek. Towarzyszyła im maturzystka Michalina Gawlas. Ja też tam miałam taką maleńką rolę - dodaje skromnie Małgorzata Klinot. - Proszę zaznaczyć, że wszyscy aktorzy nie wzięli grosza za ten koncert. Również technicy, a przecież pracy mieli sporo.
Przez prawie dwie godziny zapełniony ludźmi kościół w pełnym zadumy milczeniu chłonął każde słowo, przeżywał każdą nutę.

Nie bójmy się żyć dla miłości
Miłość mi wszystko wyjaśniła
Miłość mi wszystko rozwiązała,
Dlatego uwielbiam tę miłość,
Gdziekolwiek by przebywała!

Ten wiersz oraz strofy ulubionej przez Jana Pawła II Barki rozbrzmiewały najbardziej żarliwie. Wychodząc z kościoła, słyszałam: - Ale fajnie było! To nawet nie szkoda, że ten Rubik nie przyjechał.
Autorka scenariusza otrzymała następujące głosy uznania: „Dziękuję za te piękne chwile zatrzymania w tegorocznym Wielkim Poście. Były mi one bardzo potrzebne - taki mój duchowy przednówek” (nauczyciel polonista z zaprzyjaźnionej szkoły). „Koncert był naprawdę piękny!”, napisał w SMS-ie pracownik Urzędu Skarbowego, inni (nauczyciele SP w Straconce) podsumowali: „Pięknie było!”