Niewątpliwie, wysuwając inicjatywę zbudowania niezależnej instytucji gospodarczej, biskupi polscy mieli na względzie i to, by zaangażowanie w nią rolników polskich i wielu działaczy społecznych, także "Solidarności", tworzyło klimat ewolucyjnych, a nie rewolucyjnych zmian w Polsce. Widać z dzisiejszej perspektywy, że ta inicjatywa była wpleciona w ówcześnie sprawdzaną koncepcję tzw. dialogu i porozumienia władzy i społeczeństwa.

Okazało się, że system jest niereformowalny. Inicjatywa powołania Fundacji Rolniczej musiała się skończyć fiaskiem. Ale przecież wiele się przy tej okazji stało. W najgorszym okresie po wprowadzeniu stanu wojennego, znękany i upokorzony naród dostał ideę, która podtrzymywała nadzieję, że da się coś konkretnego i pożytecznego dla kraju zrobić. Dawała także nadzieję rodzinom na wsi na polepszenie warunków ich pracy i życia.

Wreszcie - co niebagatelne - odcięta od świata przez wprowadzenie stanu wojennego Polska mogła nadal czuć się uczestnikiem procesów zachodzących w Europie i świecie (podkr. RA). Wszak Fundacja Rolnicza miała powstać przy pomocy Kościołów i rządów w demokratycznym świecie. Świat mówił Polakom, że naród to jedno, a nienawidzona i obca władza - to drugie. To także pozwalało żyć.

Sławomir Siwek, Fundacja Rolnicza. Jak władze PRL zablokowały wsparcie przez Kościół polskich rolników? Fakty, dokumenty - negocjacje w latach 1981-1987, Warszawa 2001, s. 15. (Biblioteka Tygodnika Rolników " Obserwator" 3).