Nabożeństwo ekspiacyjne za profanacje wizerunków Chrystusa i Najświętszej Maryi Panny, które miały miejsce w ostatnim czasie w Brukseli i Londynie, odbyło się 21 listopada w kościele Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w Warszawie. - Te bluźniercze kompozycje to owoc źle rozumianej wolności, sprowadzającej się do całkowitego zaniku odpowiedzialności za to, co się robi, mówi, pisze i pokazuje - twierdzą warszawscy twórcy.

Podczas specjalnej Mszy św. ekspiacyjnej za dokonane zło, duszpasterz środowisk twórczych ks. prał. Wiesław Niewęgłowski podkreślał, że fakty profanacji są znakiem opętania ich autorów przez szatana. - Coraz wyraźniej widzimy, że ludzie wprost posługują złu i dają się wynająć złu. Tak są uwiedzeni, zagubieni i zdeprawowani w swoich myślach, że często nie odróżniają prawdy od kłamstwa, a dobra od zła. Profanacje dokonują się od dawna, ale ich nasycenie jest bardzo zauważalne zwłaszcza teraz - mówił ks. Niewęgłowski.

Nawiązał także do wyznaczonego przez Jana Pawła II na 14 grudnia specjalnego dnia modlitwy i postu. - Żaden Papież nigdy w historii nie zwrócił się do całego Kościoła z prośbą o całodzienny post w zwyczajny, powszedni dzień. Widzę tutaj ścisły związek z nawoływaniem Matki Bożej podczas objawień w Fatimie właśnie o modlitwę i post. Bo to są jedyne najskuteczniejsze środki ocalenia świata przed zalewającym go złem. Nie musimy czekać do 14 grudnia. Modlić się i pościć możemy już teraz - apelował ks. Niewęgłowski.

Z kościoła przy pl. Teatralnym warszawscy twórcy wystosowali protest przeciwko profanacjom wizerunków Pana Jezusa i Jego Matki. W przedstawionym przez ks. prał. Niewęgłowskiego komunikacie czytamy m.in.: "Dyskredytowanie wiary chrześcijan obraża wierzących a bulwersuje chyba każdego. Zjawiska te są symptomem sytuacji dzisiejszej kultury, za którą odpowiadają wszyscy tworzący ją ludzie. To jest owoc źle rozumianej wolności, sprowadzającej się do całkowitego zaniku odpowiedzialności za to, co się robi, mówi, pisze i pokazuje. Bluźniercze ekscesy są nie tylko objawem cynizmu, lecz przede wszystkim powszechnej zatraty lub programowej eliminacji hierarchii wartości (...). Rzekome zuchwałe kompozycje nie są dowodem twórczej odwagi, lecz manifestacją pogardy wobec innych ludzi. Respekt wobec granic powszechnie uznanych za nieprzekraczalne warunkuje rozwój ludzkiej kultury".