Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu

Ubiegłej niedzieli świętowaliśmy Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, która jest jednocześnie zakończeniem roku liturgicznego w Kościele katolickim. Wydarzenie zamykające pewien okres czasu w życiu Kościoła, jak również i finał jakiegoś etapu naszej osobistej historii, zachęca zawsze do spojrzenia na przeszłość i jej dojrzałe owoce, w których już teraz uczestniczymy. Ta świadomość pobudza nas do postawy wdzięczności, pierwszorzędnie względem samego Boga - Dawcy wszelkiego dobra, ale również i wobec wszystkich naszych dobroczyńców, dzielących się z nami dobrem duchowym oraz materialnym.

To, co dla człowieka jest najbardziej konieczne, co w jego życiu daje prawdziwe szczęście jest niezależne od ludzkich zasług i ostatecznie prezentuje się jako dar kogoś innego. Dlatego wdzięczność to cnota sprawiająca, że człowiek umie rozeznać własną niewystarczalność, uczy pokory i dzielenia się z innymi zdolnościami oraz dobrami, które Bóg Stwórca powierzył każdemu z nas w gospodarowanie.

W tym też duchu Wyższe Seminarium Duchowne w Przemyślu poczuwa się do obowiązku wyrażenia swojej ogromnej wdzięczności za to wszystko, co umożliwia całej naszej wspólnocie: klerykom i ich wychowawcom, codzienne normalne funkcjonowanie domu, pracę, naukę i modlitwę. Okres jesieni to czas, w którym do Seminarium w

Przemyślu zwożone są z wielu parafii naszej archidiecezji płody rolne, zapewniające możliwość wyżywienia przez okres całego roku akademickiego liczby ponad 200 osób. Obok owoców podkarpackiej ziemi i pracy rąk tak wielu wiernych zbierane są również w ciągu roku dary pieniężne, które składane na tacę - zasadniczo w pierwszą niedzielę miesiąca - stanowią podstawę ekonomiczną dla Wyższego Seminarium Duchownego przygotowującego przyszłych kapłanów.

Jednak przed pamięcią o sprawach dotyczących materialnego funkcjonowania Seminarium Duchownego winna się znajdować troska duchowa o dobre i gorliwe powołania kapłańskie. Dlatego też pierwsza Niedziela Adwentu Roku Pańskiego 2001 staje się szczególną okazją, aby poprzez alumnów, którzy prezentują w 72 parafiach archidiecezji przemyskiej Wyższe Seminarium Duchowne podziękować wszystkim dobroczyńcom za ich dary duchowe i materialne, za każdą modlitwę, cierpienia i trudy ofiarowane w intencji powołań, za wszelką życzliwość i pamięć. Wyjątkowe słowa podziękowania kierujemy do członków Dzieła Pomocy Powołaniom, którzy tak jak mogą, przede wszystkim zaś swą gorliwą modlitwą wspierają kleryków w ich drodze do kapłaństwa i świętości. Seminaryjna wspólnota w każdą środę modli się za wszystkich swoich dobroczyńców, żywych i zmarłych, upraszając dla każdego potrzebne łaski, starając się w ten duchowy sposób odwdzięczyć za wszelkie otrzymane dobro, które często jest wzruszającym dowodem i wyrazem ludzkiej życzliwości.

Ewangelia pierwszej Niedzieli Adwentu przywołuje osobę Jezusa mówiącego swoim uczniom o niespodziewanym przyjściu Syna Człowieczego. Aby to wydarzenie nas nie zaskoczyło musimy być wciąż uważni i zatroskani o to, co jest w ludzkim życiu najważniejsze, o to, co ma wartość przed obliczem Boga. Jezus wzywa nas do stałej czujności i gotowości na spotkanie z Panem. Dlatego czas rozpoczynającego się Adwentu niech będzie dla nas wszystkich nie tylko okresem oczekiwania na Boże Narodzenie, ale również czynnym przygotowaniem naszych serc na Jego przyjście już teraz.

Rektorat Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu składa serdeczne podziękowanie za pomoc materialną złożoną podczas "niedzieli seminaryjnej" i życzy wszelkiego dobra wszystkim ofiarodawcom. "Bóg zapłać"