Historia życia religijnego oraz kultu Bożego na terenach naszej obecnej archidiecezji naznaczona jest różnymi wydarzeniami. Były to chwile radosne i smutne, przynosiły zarówno rozkwit, jak i długotrwały zastój pewnych form uwielbiania Boga i Matki Najświętszej. Lata po II wojnie światowej, kiedy wrócił tu Kościół, przyniosły diametralny zwrot w całej misji, jaką niesie orędzie Dobrej Nowiny. Po sejmiku trzebiatowskim z 13 grudnia 1534 r., kiedy to pomorscy książęta Barnim IX i Filip I zwołali sejm, który zatwierdził wprowadzenie reformacji na Pomorzu, rozpoczęto mozolną pracę nad odbudową tożsamości religijnej, a w szczególności nad powrotem do kultu maryjnego. Błogosławione efekty przyniosło to w postaci utworzenia po wielu wiekach duchowej pustki kilku sanktuariów maryjnych. Kluczowe miejsce związane z posługą Jana Pawła II zajęło sanktuarium Pani Fatimskiej na os. Słonecznym w Szczecinie i Jej ukoronowanie papieskimi koronami w czasie wizyty Ojca Świętego 11 czerwca 1987 r. Następnie ówczesny pasterz naszej diecezji bp Kazimierz Majdański, chcąc mocno uwypuklić maryjne królowanie nad Odrą i Bałtykiem, erygował sanktuarium Nadodrzańskiej Królowej Pokoju w Siekierkach. Później przyszła pora na kolejne sanktuaria maryjne w: Resku, Brzesku k. Pyrzyc, Choszcznie i Trzebiatowie.
To właśnie to ostatnie miejsce, w kontekście wspomnianego już sejmiku, nabiera niezwykłego znaczenia. Tutejsza świątynia stała się bowiem sanktuarium Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny poprzez znajdujący się w głównym ołtarzu obraz ukazujący Bogurodzicę. 2006 r. jest dla Trzebiatowa i górującego nad miastem kościoła czasem wyjątkowym. Otóż 21 maja przeżywać będziemy historyczną, podniosłą uroczystość koronacji obrazu Matki Bożej. Będzie to bardzo ważne wydarzenie dla całej archidiecezji, dlatego wszystkim Czytelnikom pragniemy przedstawić historię miasta, świątyni i obrazu, a także przebieg uroczystości koronacyjnej. Nieczęsto zdarzają się takie chwile, tym bardziej potrzebne jest godne przygotowanie, aby zrozumieć wymowę i znaczenie tego, co w tę majową sobotę stanie się w Trzebiatowie. Spróbujmy więc najpierw poznać specyfikę samego miasta.
Trzebiatów to urokliwe 10-tysięczne miasto na północy naszej archidiecezji, położone niemal na granicy z diecezją koszalińsko-kołobrzeską, oddalone o 10 km od bałtyckiego brzegu w Mrzeżynie. Spacer pełnymi historycznych budowli ulicami niesie ze sobą bogate wrażenia. Potęguje je wizyta na trzebiatowskim rynku, gdzie wokół odrestaurowanych misternie kamienic dominuje bryła tutejszego magistratu - ratusza, który sam w sobie jest perłą architektoniczną. Idąc nieco dalej, docieramy do kolejnego miejsca przemawiającego dziedzictwem wieków - pałacu Czartoryskich, w którym zachowano klimat minionych wieków, a dokładnie rodu Witemberskich i Anny Marii Czartoryskiej, którzy przyczynili się do rozkwitu tego miejsca. Wyczucie charyzmatu miejsca pozwala dyrektor Trzebiatowskiego Ośrodka Kultury Renacie Teresie Korek, osobie przepełnionej twórczą, liryczną myślą, przygotowywać dzieła, które przechodzą do potomności. Wspominamy to miejsce, gdyż właśnie w pałacu zrodziła się piękna idea ekumenicznych spotkań. Co roku w okresie bożonarodzeniowym w gościnnych murach pałacu na wieczorze kolęd i potraw świątecznych spotykają się ze sobą przedstawiciele katolików, prawosławnych, protestantów (ewangelików augsburskich) i grekokatolików. Nastrój tych chwil przenosi się później na liczne międzywyznaniowe spotkania, utrwalające ideę dążenia do jedności. Potwierdzeniem tych kontaktów jest organizowany jesienią festiwal kultury tych nurtów religijnych pod nazwą „Sąsiady”.
Koniecznie trzeba wybrać się także nad Regę, szczególnie w okolice młyna, tuż za sanktuarium, by przyjrzeć się niewielkiemu wodospadowi utworzonemu na tej pomorskiej rzeczce i rozlewisku, zdążającemu już bezpośrednio do morza. Spacer po Trzebiatowie zakończyć trzeba na wędrówce wzdłuż murów miejskich, okalających większość zabudowań Starego Miasta. Mury miejskie przyniosą nam (kiedy się pilnie wsłuchamy w tchnienie wieków) legendę o wojnach toczonych z gryfitami i o słynnej kaszy, która uratowała trzebiatowian przed potężnym najazdem gryfitów. Upamiętnieniu tamtych wydarzeń służy organizowane co roku Święto Kaszy, które stanowi kolejny bodziec do tego, aby odwiedzić to miasto.
Uroczystość koronacji skłoni na pewno wielu wiernych do tego, by przybyć do Trzebiatowa. Kiedy poznamy bliżej historyczne tło tego „miasta siedmiu dzwonów i siedmiu mostów, wież kościelnych rozpinających swój majestat jak magiczny płaszcz nad tymi, którzy tu mieszkali” - jak pisze dyrektor TOK - to łatwiej będzie nam wejść w atmosferę maryjnego królowania w sanktuarium poświęconym macierzyństwu Maryi. Ale o tym powiemy sobie przy następnych odwiedzinach Trzebiatowa i rozmowie z ks. Andrzejem Dowalem, proboszczem i kustoszem sanktuarium.