Jeden z ostatni punktów pierwszej części dokumentów synodalnych dotyczy przekazania majątku przy zmianie proboszcza. Odchodzący z parafii kapłan lub administrator ma obowiązek przekazać to, co przyjął od poprzednika zgodnie z księgą inwentarzową, oraz pozostawić to, co za jego kadencji zostało nabyte na rzecz parafii.

Po śmierci proboszcza lub innych kapłanów dziekan w obecności przedstawiciela Rady Parafialnej ustala, co należy do majątku kościelnego, a co stanowi własność osobistą zmarłego kapłana. Spadkobiercy mogą przejąć jedynie to, co stanowiło bezsporną własność kapłana-spadkodawcy.

Nowo mianowany proboszcz ma obowiązek przejąć po poprzedniku całą administrację i rzeczy stanowiące własność parafii, które winny być uwidocznione w księdze inwentarza. Za sporządzenie protokółu zdawczo-odbiorczego odpowiedzialny jest dziekan. Kopia protokółu winna być złożona w Kurii Diecezjalnej. W dokumencie tym winno wymienić się wszystkie spostrzeżenia dotyczące stanu zachowania kościoła i jego wyposażenia, budynków parafialnych i rzeczy ruchomych oraz wszelkie zobowiązania finansowe, odpowiednio udokumentowane. Zobowiązania parafialne pokrywają obaj proboszczowie, ustępujący i przyjmujący, zgodnie z przyjętym podziałem dochodów. Ustalenia polubowne powinny być zapisane w protokóle zdawczo-odbiorczym. Proboszcz przewidujący zmianę w obsadzie parafii lub przed przejściem w stan emerytalny, winien unikać rozmyślnego zaniedbania uprawy ziemi parafialnej i innych prac mających na celu właściwe funkcjonowanie i utrzymanie ruchomości parafialnych. Proboszcz obejmujący parafię powinien otoczyć staranną opieką przyjęte mienie, a o poprzedniku, który odszedł do wieczności, pamiętać w modlitwach z wiernymi i we Mszach św. w jego intencji.

Synod przypomina, że każdy kapłan diecezjalny zobowiązany jest do napisania testamentu i złożenia go w Kurii Diecezjalnej. Testament może być uaktualniany lub pisany na nowo, tak aby bardziej odpowiadał faktycznemu stanowi rzeczy. Każdy kapłan ma prawo swobodnego dysponowania swoimi dobrami. Ponieważ dobra te w większości przypadków pochodzą z ofiarności wiernych, dlatego zachęca się kapłanów, aby przeznaczali je na rzecz Kościoła lub inne cele szlachetne. Zwykle testament składa się z dwóch części: duchowej i materialnej. W części duchowej powinny być wyrażone sprawy dotyczące wdzięczności Bogu za dar życia i życzliwość doznaną wśród ludzi. Część zaś druga powinna zawierać wyrażenie woli odnośnie do przekazania prawa własności do rzeczy materialnych. Dla jasności sprawy w testamencie należy wyznaczyć wykonawcę testamentu oraz spadkobiercę. Można także zamieścić zapisy testamentalne. Dla ważności testament winien być napisany własnoręcznie ( odręcznie), podpisany i zaopatrzony w datę z podaniem miejsca napisania.

cdn.