Na obrzęd poświęcenia świątyni składa się wiele czynności liturgicznych, które symbolicznie wyrażają wielkie dzieła Boże, dokonywane w historii za pośrednictwem Kościoła. Do najważniejszych elementów należą modlitwa poświęcenia oraz namaszczenie olejem świętego krzyżma ołtarza i ścian kościoła. W modlitwie Ksiądz Arcybiskup prosił Boga o błogosławieństwo dla kościoła i ołtarza, aby „zawsze były miejscem świętym i stołem przygotowanym dla składania Chrystusowej ofiary”. Liturgia poświęcenia świątyni wyraża przede wszystkim tajemniczy związek Chrystusa i Kościoła, który jako wspólnota wierzących jest Matką dającą nam życie mocą Ducha Świętego.
Proboszcz parafii ks. Zbigniew Szcześniak, witając Metropolitę, powiedział: „Stajemy dziś, by błagać Boga o to, aby zechciał uświęcić budowlę, która jest Jego domem. Przynosimy ze sobą trud naszej pracy, włożony w to dzieło; nasze krople potu oraz zatroskanie o piękno tej świątyni. To wszystko pragniemy złożyć dziś Bogu w ofierze jako dziękczynienie za pomyślne ukończenie naszej pracy”. Rada Duszpasterska i Komitet Budowy, prosząc Księdza Arcybiskupa o poświęcenie świątyni, przypomniała, że jest ona „znakiem jedności z Panem, symbolem wspólnoty parafialnej oraz wyrazem pragnienia nieustannej modlitwy”.
W homilii Metropolita Lubelski nawiązał do wiary św. Tomasza Apostoła, który rozpoznał w Chrystusie Boga przychodzącego do ludzi z przesłaniem nadziei i pokoju. „Pan mój i Bóg mój - będą powtarzać kolejne pokolenia mieszkańców Rudnika Szlacheckiego w tym kościele, składanym dzisiaj Bogu jako owoc waszych serc i waszego trudu, i chciałbym, żeby tych, którzy będą się tu gromadzić, Bóg wyzwolił od niepokoju serca, od dramatów życiowych i łez. Chciałbym, aby obecne tu poczty sztandarowe były zawsze symbolem waszego trwania przy Bogu, waszej wierności i naśladowania św. Tomasza” - mówił Ksiądz Arcybiskup. Na zakończenie homilii abp Józef Życiński odznaczył Księdza Proboszcza godnością Kanonika Honorowego Archikatedry Lubelskiej, wyrażając w ten sposób symbolicznie wdzięczność dla całej parafii za czytelne świadectwo wierności Kościołowi.
Parafia w Rudniku Szlacheckim należy do najmłodszych w archidiecezji. Myśl o budowie kościoła zrodziła się w 1992 r. Ks. Jerzy Jabłoński, proboszcz parafii Wilkołaz, we wrześniu 1993 r. zaproponował mieszkańcom Rudnika i Wólki Rudnickiej, by na tym terenie podjąć budowę domu Bożego. Przez Stanisławę i Jana Karamonów została wysunięta propozycja nieodpłatnego przekazania działki pod kościół. Następnie powołano Komitet Budowy Kościoła i przystąpiono do załatwiania spraw formalnych związanych z projektem. Na przełomie 1993/94 r. gromadzono materiały budowlane, by już wiosną zalać fundamenty. 18 września 1994 r. odbyła się uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego przez bp. Bolesław Pylaka. Dzięki ofiarom parafian oraz finansowej pomocy parafii sąsiednich zgromadzono materiały i przystąpiono do dalszej budowy, wznosząc mury świątyni. Na przełomie 1995/96 r. w Fabryce Łożysk Tocznych w Kraśniku wykonano krzyż na wieżę kościoła i z nastaniem 1996 r. przystąpiono do wykonania dachu i pokrycia z blachy miedzianej, a pod koniec roku wykonano okna i drzwi. Wczesną wiosną wykonano instalację elektryczną i przystąpiono do tynkowania świątyni wewnątrz. W uroczystość Zesłania Ducha Świętego 1997 r. ks. Jerzy Jabłoński - budowniczy tej świątyni - ogłosił, iż została ustanowiona nowa parafia w Rudniku Szlacheckim, a jej proboszczem zostanie ks. Jerzy Ważny. W marcu 1998 r. zostały sprowadzone relikwie s. Faustyny Kowalskiej z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.
Z woli abp. Życińskiego 19 sierpnia 2001 r. nowym proboszczem parafii został ks. Zbigniew Szcześniak. Szybko podjął starania, by załatwić wszystkie sprawy formalne, związane z budową cmentarza. Wiosną przystąpiono do grodzenia i niwelacji terenu. Prace przebiegały bardzo sprawnie i już 11 sierpnia 2002 r. abp Józef Życiński poświęcił krzyż i cmentarz, tak bardzo oczekiwany przez parafian. W tym roku odnowiono także elewację świątyni z zewnątrz. W 2003 r. wykonano dodatkowe ocieplenie i elewację Domu Parafialnego oraz odwodnienie z kostki brukowej. W tym czasie na cmentarzu wykonano wjazdy i doprowadzono wodę. W 2004 r. zostały wykonane granitowe schody do kościoła i zakrystii oraz ogrodzenie posesji. Na przełomie czerwca i lipca wykonano piękny pasaż chodnikowy, który harmonizuje ze schodami do świątyni.
W parafii działają grupy modlitewne i formacyjne: Akcja Katolicka, która wydaje kwartalnik Parafialna Wspólnota, zespół „Caritas”, szafarze, lektorzy, liczna grupa ministrantów, schola młodzieżowa oraz 16 kółek różańcowych.
Powstanie ołtarza jest wyrazem wdzięczności Matce Bożej za nawiedzenie w Kopii Obrazu Jasnogórskiego w parafii, które przypadło w dniach 1-2 października 2005 r. Na początku 2005 r. opracowano projekt ołtarza, a następnie przystąpiono do przygotowania prezbiterium pod zamontowanie nastawy ołtarzowej i zbierano fundusze wśród parafian. Na Święta Wielkanocne 2006 r. zamontowana została nastawa ołtarzowa, wykonana przez Ośrodek Renowacji Dzieł Sztuki Sakralnej z Lublina, oraz granitowy ołtarz i ambonka, wykonane przez Józefa Kiełbińskiego z Kraśnika. Dzięki życzliwej współpracy parafian i Księdza Proboszcza ołtarz został ukończony w terminie i 23 kwietnia br., w Niedzielę Miłosierdzia Bożego, uroczyście poświęcony.
Na zakończenie liturgii Ksiądz Proboszcz wyraził wdzięczność Księdzu Arcybiskupowi za poświęcenie świątyni i modlitwę w intencji wspólnoty parafialnej. Ponadto gorąco podziękował byłym proboszczom parafii, kapłanom, architektom, budowniczym, ofiarodawcom, parafianom i wszystkim, którzy włączyli się w dzieło budowy tej świątyni oraz uczestniczyli w uroczystości.