Drodzy Bracia i Siostry Świętego Kościoła Sosnowieckiego!

Rozpoczynamy nowy rok kościelny, który winien stanowić dla nas okazję do głębokiej refleksji nad naszym życiem chrześcijańskim w świetle przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia. Adwent jest czasem najbardziej sposobnym do pochylenia się nad programem życia mającego głęboki sens w świetle Słowa, które w tajemnicy Kościoła ponownie staje się Ciałem, abyśmy w kontemplacji tej tajemnicy raz jeszcze ujrzeli prawdziwy wymiar naszego człowieczeństwa.

Adwent - oznacza przyjście Chrystusa, który jest naszym Zbawicielem, i ten fakt winien nas zmobilizować do pełnej gotowości na Jego przyjęcie. Św. Paweł Apostoł woła do nas w Liturgii Słowa: " Bracia, rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas (...). Noc się posunęła, a przybliżył się dzień" (Rz 13, 11-12). Ten jego apel skierowany do Rzymian dwa tysiące lat temu jest szczególnie aktualny dzisiaj dla nas, żyjących w pierwszym stuleciu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. To właśnie my winniśmy uświadomić sobie ten czas, który jest udziałem naszego życia; jest to bowiem jedyny, niepowtarzalny czas, który musimy wykorzystać dla naszego zbawienia, odejścia od zła, grzechu i otwarcia się na Tego, który jest naszym jedynym Zbawcą.

Co to znaczy w naszym konkretnym życiu? Prorok Izajasz, zwiastun narodzenia Emmanuela, kieruje do nas zaproszenie: "Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami" (Iz 2, 3). Dzisiaj, kiedy bardzo często człowiek chce iść swoimi drogami: drogami egoizmu, nienawiści, zatopienia się w dobrach materialnych, samouwielbienia, ignorowania praw Bożych w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym, ten apel "piątego Ewangelisty" - Izajasza ma szczególną wymowę. Mamy wstąpić na Górę Pana, to znaczy tam, gdzie jest Bóg; tak jak to uczynił Mojżesz, by przyjąć Jego Prawo, Dekalog, fundament naszego życia i właściwego rozwoju człowieka. "Bez Boga ani do proga" - tak mówili nasi rodzice i tego uczy nas historia. "Bez Boga człowiek staje się ruiną" - uczy Ojciec Święty Jan Paweł II i to sprawdza się na naszych oczach, kiedy to jesteśmy świadkami, do czego zdolny jest człowiek opanowany przez egoizm władzy i niszczenia wszystkiego, co jest przeciwne jego zgubnej ideologii. Wydarzenia ostatnich miesięcy na arenie światowej są tego wymownym przykładem. "Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana (...)! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami" - to program naszego przygotowania się na Przyjście Chrystusa, na Jego Narodzenie.

Drodzy Bracia i Siostry!

Ojciec Święty Jan Paweł II 18 listopada br., przed południową modlitwą Anioł Pański, wezwał wszystkich wiernych na świecie, aby piątek 14 grudnia br. przeżyli jako dzień postu w intencji uproszenia u Boga trwałego i sprawiedliwego pokoju. Skierował do nas słowa, które nie wymagają komentarza:

"Widownia międzynarodowa jest nadal wstrząsana niepokojącymi napięciami. Musimy pamiętać o ciężkich cierpieniach, jakie dotknęły i w dalszym ciągu dotykają tak wielu naszych braci i sióstr na świecie: tysiące niewinnych ofiar strasznych zamachów z 11 września; niezliczone osoby zmuszone do pozostawienia swych domostw, aby stawić czoła nieznanej przyszłości, a może i okrutnej śmierci; kobiety, starcy i dzieci narażone na ryzyko śmierci z zimna i głodu.

W tej sytuacji, której dramat zwiększa od zawsze groźba terroryzmu, odczuwamy potrzebę zaniesienia naszego krzyku do Boga. Im bardziej nieprzezwyciężalne wydają się trudności i im ciemniejsze są perspektywy, tym bardziej wytrwała winna być nasza modlitwa, aby wybłagać u Boga dar wzajemnego porozumienia, zgody i pokoju.

Wiemy, że modlitwa nabiera większej siły, jeśli towarzyszą jej post i jałmużna. Tak uczy już Stary Testament, a chrześcijanie już od pierwszych wieków słuchali tego pouczenia i stosowali je, szczególnie w okresie Adwentu i Wielkiego Postu. Ze swej strony wyznawcy islamu rozpoczęli właśnie Ramadan - miesiąc poświęcony postowi i modlitwie. My, chrześcijanie, wejdziemy niebawem w Adwent, aby przygotować się modlitewnie do Bożego Narodzenia, dnia narodzin ´Księcia Pokoju´. W tym czasie tak bardzo odpowiednim proszę katolików, aby 14 grudnia przeżyli jako dzień postu, w czasie którego będą prosili Boga, aby dał światu trwały pokój, oparty na sprawiedliwości i aby w ten sposób sprawił, że możliwe będzie znalezienie odpowiednich rozwiązań licznych konfliktów nękających świat. To zaś, czego wyrzekniemy się w czasie postu, będzie można przekazać ubogim, zwłaszcza tym, którzy cierpią obecnie w wyniku terroryzmu i wojny".

Niech wezwanie Ojca Świętego Jana Pawła II stanie się dla nas mocnym postanowieniem nie tylko na 14 grudnia, ale również na cały okres Adwentu, byśmy poprzez modlitwę, post i jałmużnę oraz przez całkowite wstrzymanie się od picia alkoholu i palenia tytoniu przygotowali się na przyjście Jezusa Chrystusa. Apostoł Narodów nas napomina w dzisiejszej liturgii pierwszej Niedzieli Adwentu: "Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom" (Rz 13, 13-14).

Na ten radosny okres przygotowania się do Świąt Bożego Narodzenia na wszystkich tworzących Rodzinę Świętego Kościoła Sosnowieckiego spraszam nieustanną opiekę Najświętszej Bożej Rodzicielki, Wspomożycielki Wiernych i z głębi serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa