Z papieskim błogosławieństwem

Teren parafii na Borowym Polu, które jest jedną z dzielnic Zawiercia został wydzielony z parafii macierzystej pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w tymże mieście. „Pracę rozpocząłem katechizacją w domu dziś już nieżyjących śp. Antoniego i Stanisławy Tylców, którzy swój dom ofiarowali na potrzeby parafii. Później odprawialiśmy tutaj pierwsze piątki miesiąca. Powoli dobudowywaliśmy do domu państwa Tylców kaplicę. W czerwcu 1979 r. powstał wikariat terenowy, a ja zostałem mianowany administratorem tej placówki” - wspomina ks. prał. Jan Duda, proboszcz parafii. 10 marca 1981 r. bp Stefan Bareła erygował parafię. Od tej pory pełną parą ruszyły prace przy tworzeniu wspólnoty zarówno duchowej, jak i materialnej. Wówczas z ust Biskupa Ordynariusza padły znamienne słowa: „Macie duszpasterza, przy którym powinniście stanąć i rozpocząć budowę Kościoła duchowego. A kiedy rozpoczniecie tę pracę duchową możecie przystąpić do budowy kościoła materialnego”. I taka też była kolejność…
Jeszcze w czasie funkcjonowania wikariatu terenowego parafia doznała wielu Bożych łask, które ją niewątpliwie scaliły. Chodzi przede wszystkim o nawiedzenie rodzin przez kopię Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Wówczas uroczystościom przewodniczył bp Miłosław Kołodziejczyk. Z kolei podczas niezwykłych misji prowadzonych przez sercanina, ks. Czesława Blocha, doszło do swego rodzaju rewolucji - ludzie ożywili się, byli pełni zapału, gotowi zrobić wszystko dla parafii i Kościoła. Zryw był przeogromny, zaangażowanie niespotykane, wierni przygotowani i natchnieni nowym duchem, który niemal nakazywał im wznoszenie własnego domu Bożego, w którym poczują się rodziną, wspólnotą wiary i miłości.
11 lipca 1982 r. do parafii przybył bp Franciszek Musiel, aby dokonać poświęcenia placu kościelnego oraz krzyża, który stoi tutaj do dziś. Po tej wizycie ruszyła budowa kościoła. Wzniesiony został w rekordowo szybkim czasie 1 roku. W ciągu 1,5 roku obok kościoła wybudowana została plebania oraz Dom Parafialny z przeznaczeniem na Katolickie Przedszkole. „W czasie tworzenia wspólnoty duchowej i wznoszenia świątyni materialnej towarzyszyło nam błogosławieństwo Ojca Świętego Jana Pawła II, o które poprosiłem Papieża podczas audiencji w Rzymie. Jestem przekonany, że i teraz Ojciec Święty czuwa nad nami z nieba” - wyznaje Ksiądz Proboszcz.

Młodzi w akcji…

Obecnie zawierciańska wspólnota liczy około 1900 wiernych. Liczną grupę stanowią emeryci. Choć niektórzy borykają się z brakiem pracy, to jednak większość dobrze sobie radzi prowadząc np. prywatne przedsiębiorstwa. Na terenie parafii znajduje się Szkoła Podstawowa, w której uczy się około 200 dzieci, a przy parafii od blisko 10 lat funkcjonuje Przedszkole prowadzone przez siostry felicjanki. „Zauważa się duży pęd młodzieży do nauki, tylko nieliczni kończą edukację na szkole średniej. Warto zaznaczyć także niemałe zaangażowanie dzieci i młodzieży w sprawy wspólnotowe” - podkreśla ks. prał. J. Duda. Istnieje oaza, schola parafialna, Podwórkowe Koło Różańcowe, Dzieci Maryi, liczne grono ministrantów i lektorów. Młode pokolenie zaznacza swoją obecność podczas całego roku liturgicznego, a w okresie świąt prezentuje misteria bożonarodzeniowe, wystawia jasełka, odwiedza z opłatkiem ludzi chorych, wystawia spektakle wielkopostne, a także przybliża mieszkańcom postać Patrona parafii. „Bez zarzutu układa się także współpraca z gronem pedagogicznym. Szkoła przychylna Kościołowi to dzisiaj niezwykle ważne i cenne” - mówi Ksiądz Proboszcz. W parafii nie brakuje też ruchów i stowarzyszeń, w które zaangażowane są osoby dorosłe. Wymienić w tym miejscu należy: Żywy Różaniec, Rycerstwo Niepokalanej, Zespół Charytatywny, Akcję Katolicką i Radę Parafialną.

A światło wciąż płonie

Prawdziwym przyjacielem, duchowym ojcem dla mieszkańców od początku swojego pasterzowania w archidiecezji jest metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak. 21 lat temu błogosławił prace pionierskie, budowę świątyni i organizację życia parafialnego. W 1985 r. poświęcił plebanię, a rok później dzwony, dokonał też konsekracji ołtarza i kościoła.
Jak zaznaczają parafianie: „Ksiądz Arcybiskup zapalił światło przy tabernakulum, które płonie i jest znakiem obecności Chrystusa”. Wielu ze wzruszeniem witało Arcypasterza w kwietniu br., kiedy przybył do parafii raz jeszcze, aby pobłogosławić rodziny, dzieci i młodzież oraz oddanego Bożej sprawie Księdza Prałata, aby spotkać się z wszystkimi wspólnotami działającymi w parafii i aby dodać im skrzydeł. Wszystkich umocnił w wierze, dał nadzieję, rozpalił ogień miłości.
Ksiądz Arcybiskup podczas wizytacji kanonicznej spotkał się też z chorymi parafianami w ich domach, a także z najmłodszymi - przedszkolakami, którym nie odmówił wspólnej zabawy i śpiewu. Czas przeżyty we wspólnocie parafialnej był dla Księdza Arcybiskupa radosną pracą - czasem wyjątkowym, zwłaszcza, że w bliskości sióstr felicjanek. Wiadomo, że jest to zgromadzenie szczególnie bliskie jego sercu, gdyż przywodzi wspomnienia dzieciństwa i młodości. Wizyta Pasterza archidiecezji ożywiła, scaliła, umocniła i pchnęła do dalszego działania zawierciańską wspólnotę...