Czym różni się wieś od miasta? Tym przede wszystkim, że na wsi wszyscy się znają; wiedzą, kto się czym zajmuje i co u kogo można załatwić. W mieście tymczasem panuje anonimowość i nie sposób o wszystkim ( nawet o połowie!) wiedzieć, czasami nawet nie wiemy, jak nazywają się nasi najbliżsi sąsiedzi. Dlatego też ukuło się powiedzenie, że obecnie żyjemy w globalnej wiosce, w której z zasady wszyscy o wszystkim wiedzą (jeżeli tylko chcą). Brazylia, Stany Zjednoczone, Afganistan, Indie, Australia, Japonia - to nie są już odległe kraje, o których niewiele wiemy. Mamy możliwość śledzenia tego, co tam się dzieje prawie na bieżąco, nie mówiąc już o tym, że bez większych trudności ( telefon, fax, e-mail) mamy także możliwość porozumiewania się z tamtejszymi mieszkańcami. Właśnie od ukazania natury globalizacji wyszedł w wykładzie pt. Kościół w kulturze XXI wieku abp Józef Życiński. 20 listopada, najpierw w Zielonej Górze, a potem w katedrze gorzowskiej mówił on: " W Nowym Jorku, w Nowym Sączu, w Nowym Dworze oglądane są te same filmy". Problem zaczyna się jednak przy ich odbiorze, bo inaczej są do nich przygotowani mieszkańcy Stanów Zjednoczonych, Francji czy Polski, inaczej mieszkańcy uprzemysłowionych, bogatych regionów, inaczej środowiska wiejskie. Według Księdza Arcybiskupa nieprzygotowanie do odbioru kultury masowej prowadzi do laicyzacji kultury, a potem nasza wiara, nasze chrześcijaństwo staje się chrześcijaństwem sloganów. " Trzeba odchodzić od polepszania sobie samopoczucia - mówił abp J. Życiński. - Trzeba kształtować ludzi zakorzenionych w wartościach ludzkich i od tych wartości humanistycznych prowadzić ich ku Chrystusowi" . To jest właśnie zadanie, które stoi przed Kościołem na progu XXI wieku. Po pierwsze, musi on stać na straży naczelnych zasad, do których Ksiądz Arcybiskup zaliczył w pierwszym rzędzie to, że osoba ludzka jest najwyższą istotą stworzoną oraz że każda kultura ma prawo swojego rozwoju.

Nie sposób wobec tych zadań nie pytać się o zagrożenia i o to, kto w globalnej wiosce kształtuje człowieka. Czy jest to zapracowana bądź rozbita rodzina? Czy jest to nowoczesna, bezstresowa szkoła? Czy może - jak mówił Ksiądz Arcybiskup - "prymitywny świat reklam", w którym zabija się myślenie, a człowieka degraduje się jedynie do roli konsumenta? Wychowywanie, kształtowanie trzeba zacząć do młodego pokolenia, trzeba uczyć go trudnych wyborów, nie ma bowiem dobrej drogi, która nie wymagałaby wyrzeczeń i ograniczeń ze strony człowieka. "Czujemy się dziećmi jednej globalnej rodziny ludzkiej - konstatował Pasterz archidiecezji lubelskiej - gdzie mamy obowiązek dbać o prymat osoby ludzkiej i troskę o kulturę lokalną".

Biskupi z całego świata zgromadzeni w październiku na synodzie w Rzymie wskazali na nadzieję - jako dar, który Kościół winien nieść ludziom XXI w. Chrześcijanie zatem powinni być świadkami Bożego piękna. Na koniec abp Życiński wskazał na pozytywne przykłady budowania tej nadziei w naszym kraju. Pierwszym z nich jest poezja ks. Jana Twardowskiego, która, choć prosta i ewangeliczna, czytana jest przez wszystkich. Drugim przykładem jest zespół Arka Noego. Śpiewane przez nich piosenki trafiły na pierwsze miejsca list przebojów. Nie trzeba zatem bać się wyzwań, jakie przyniosą ze sobą następne lata, rozwój technologii, wejście do Unii Europejskiej, wystarczy uzbroić się w nadzieję i na wzór Abrahama poszukiwać choćby jednego sprawiedliwego w Sodomie i Gomorze.