Z radością przyjąłem decyzję Prokuratury Rejonowej w Toruniu o umorzeniu śledztwa przeciw Stanisławowi Michalkiewiczowi, wszczętego po jednym z jego felietonów wygłoszonych na antenie Radia Maryja. Zawiadamiające o rzekomym przestępstwie kieleckie Stowarzyszenie im. Jana Karskiego w swym zaślepieniu zarzuciło Michalkiewiczowi wyjątkowo podły czyn - kłamstwo oświęcimskie, a więc twierdzenie, że Holokaust jest wydarzeniem propagandowo „rozdmuchanym” bądź w ogóle nie miał miejsca.
Przypomnijmy: 29 marca na antenie Radia Maryja felietonista mówił że „»Judajczykowie« próbują wymusić na naszym rządzie zapłatę haraczu zwanego dla niepoznaki rewindykacjami”, a stoi za tym m.in. „Światowy Kongres Żydów - główna firma koncernu »holokaustowej industrii«”, który „ustami swego ówczesnego sekretarza pana Israela Singera zażądał od Polski kolejnego haraczu - tym razem chodziło o mienie pozostawione przez Żydów zabitych podczas wojny przez Niemców”. Dziennikarz stwierdził też, że Żydzi upokarzają Polskę różnego rodzaju propagandowymi akcjami, do których zaliczył m.in. rozdmuchiwanie wydarzeń z Jedwabnego, a także trwające wówczas przygotowania do rocznicy tzw. pogromu kieleckiego.
Toruńscy śledczy na szczęście podzielili zdroworozsądkową opinię, że felietonista w sposób wolny wyrażał swoje poglądy na rzeczywistość, nie negując niemieckich zbrodni ani nie lżąc narodu żydowskiego. Prokuratorzy przypomnieli, że pojęcie „holokaustowej industrii”, oznaczające wykorzystywanie tragedii Holokaustu do wyłudzania wielomiliardowych odszkodowań, stworzył żydowski uczony prof. Norman Filkelstein i on też jako pierwszy upowszechnił je w swoich publikacjach.
Analiza całego wydarzenia zmusza do smutnych refleksji. Okazuje się, że dla hiperpoprawnych politycznie samo użycie nazwy „Żyd” w jakimkolwiek - poza czołobitnym - kontekście może stać się podstawą do oskarżeń o antysemityzm, kłamstwo oświęcimskie i podżeganie do nienawiści, a co za tym idzie - niemal do ludobójstwa. Szkoda, że kieleckie Stowarzyszenie im. Jana Karskiego nie reaguje w tak chorobliwie alergiczny sposób na kłamliwe sformułowania żydowskiego socjologa (nie wiedzieć czemu nazywanego historykiem) Jana Tomasza Grossa, który w swoich książkach szkaluje Polskę, utrwalając stereotyp Polaka - urodzonego antysemity i żydożercy.
Równie smutne co zachowanie kieleckiego stowarzyszenia jest zachowanie niektórych środków przekazu. Z jednej strony informując o łamiących rozejm bezprecedensowych morderczych rajdach żydowskich komandosów na cywilne osiedla w Libanie, robią to jakby przyciszonym głosem, z drugiej - gdy szykuje się zamach na wolność słowa - radosnym chórem przyłączają się do atakujących felietonistę Radia Maryja.
Że taka „Schadenfreude” (radość z cudzego nieszczęścia) prędzej czy później mści się na tym, kto cieszy się w ten sposób - wiedzą już małe dzieci. Mam nadzieję, że dziennikarze, z taką zajadłością atakujący Stanisława Michalkiewicza, pamiętają o tej zasadzie.