Apostolstwo Dobrej Śmierci

O śmierci myślimy przeważnie, gdy ktoś z bliskich umrze lub gdy sami ciężko chorujemy, przeważnie jednak staramy się naszą myśl o umieraniu odrzucić, tak jakby śmierć nie istniała. A przecież już samo Pismo Święte mówi: „Postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem sąd” (Hbr 9, 27).
Jako wyznawcy Jezusa Chrystusa musimy pamiętać, że śmierć jest bramą do wieczności, przez którą przeszedł sam Zbawiciel i Jego Niepokalana Matka. Jezus żegnając się ze swoimi uczniami w Wieczerniku mówił: „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele… idę przygotować wam miejsce…” (J 14, 1-2).
Jest takie powiedzenie: jakie życie, taka śmierć, jaka śmierć, taka wieczność. Chwila naszej śmierci jest momentem decydującym o naszej wieczności, dlatego trzeba się doń przygotować. Znam pewnego brata zakonnego, który jest wspaniałym twórcą budowli sakralnych, ale w wolnych chwilach modli się za konających. W czasie wojny pracując jako sanitariusz przygotował wielu na spotkanie z Bogiem. Nawet udało mu się nawrócić przed śmiercią pewnego zbrodniarza, którego sam ochrzcił (nie było w pobliżu kapłana). Ten zły człowiek tuż przed ostatnim oddechem zdołał wypowiedzieć słowa prośby o Boże przebaczenie: „Jezus, Maryja!”.
Na spotkanie z Bogiem po naszym ziemskim pielgrzymowaniu powinniśmy mieć czyste sumienie, worek dobrych uczynków, a przede wszystkim być w stanie łaski uświęcającej. To właśnie Jezus Chrystus ostrzegał często swoich uczniów: „Módlcie się, czuwajcie… bądźcie gotowi, bo nie wiecie ani dnia ani godziny, gdy Syn Człowieczy przyjdzie” (Łk 12, 40).
Świat naszego wieku jest bardzo niespokojny. Góruje przemoc i wojny. Tak łatwo ludzie giną w wypadkach drogowych. Te śmiertelne żniwa są szczególnie widoczne w Polsce. Przerażająca jest codzienna statystyka demograficzna 400-tysięcznego miasta: więcej umiera niż rodzi się!
Większość katolików umiera bez przyjęcia sakramentów świętych. Kościół ma tego świadomość, dlatego do Pozdrowienia Anielskiego dodał takie słowa skierowane do naszej Pośredniczki - Matki Bożej: „Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę naszej śmierci”.
Współczesny człowiek, który na drodze swego życia postawił sobie różnych materialnych bożków, nie umie zawrócić ze złej drogi życiowej, nawet, gdy wstrząsa jego duszą śmierć kogoś bliskiego.
Szereg świętych, szczególnie czcicieli Matki Bożej uważa, że tylko oddanie się Matce Najświętszej na godzinę śmierci gwarantuje nam wieczność, do której tęskni każda dusza.
Św. Anzelm powiedział: „Ten zginąć nie może, O Najświętsza Dziewico, kto się do Ciebie zwraca i kogo Ty bierzesz w Swoją opiekę”.
Apostolstwo Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci powstało w 1908 r. i zostało zatwierdzone przez Świętego Papieża Piusa X. Powierzono je kapłanom ze Zgromadzenia Najświętszej Maryi Panny w Tinchebray we Francji. Jego zadaniem jest przygotowanie swoich członków do dobrej śmierci poprzez modlitwy i dobre uczynki. Zamierza ono wyjednać:
- dla sprawiedliwych - łaskę wytrwania w praktykach życia chrześcijańskiego,
- dla obojętnych religijnie i dla grzeszników - łaskę nawrócenia,
- dla wszystkich - łaskę dobrej, szczęśliwej śmierci.
Nabożeństwo do Matki Chrystusa i do wszystkich Jej tajemnic, a szczególnie do tajemnic Jej Boleści i do cierpienia u stóp Krzyża Jej Syna, jest pewną gwarancją zbawienia. W okresie stanu wojennego w Polsce w 1982 r. rozpoczęto propagowanie Apostolstwa Dobrej Śmierci w naszej Ojczyźnie. Po pięciu latach działalności napływ członków był tak wielki, że poproszono ojca dyrektora Apostolstwa we Francji o zezwolenie na utworzenie filii tego stowarzyszenia na terenie naszego kraju. Prymas Polski kard. Józef Glemp dekretem z 30 maja 1987 r. zatwierdził utworzenie filii Apostolstwa Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci przy Sanktuarium Maryjnym w Górce Klasztornej. O zainteresowaniu się tą formą apostolstwa świadczą tysiące zapisujących się Polaków zatroskanych o dobrą śmierć.
Członkowie Stowarzyszenia starają się przede wszystkim wielbić Boga przez codzienny ranny i wieczorny pacierz, zachowywanie Dekalogu, rzetelne wykonywanie swoich obowiązków, uczestniczenie w niedzielnej Mszy św., częstego korzystania ze spowiedzi i Komunii św., rozważania cierpień Jezusa i Matki Bożej, cierpliwym znoszeniu trudności swojego doczesnego życia, rozmyślaniu o rzeczach ostatecznych człowieka oraz robieniu codziennego wieczornego rachunku sumienia.
Apostolstwo Dobrej Śmierci jest dostępne dla każdego.