Całe przedsięwzięcie zostało wsparte przez Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczpospolitej Polskiej oraz Unię Europejską w ramach programu CULTURE 2000. W realizację tego zamierzenia włączyły się liczne instytucje państwowe i kościelne polskie i czeskie, udostępniając niezwykle cenne i ważne zabytkowe eksponaty. W realizacji części wystawienniczej znaczący jest udział diecezji legnickiej, która udostępniła wiele reprezentatywnych dzieł sztuki z terenu Śląska.
Realizację tego międzynarodowego projektu zaplanowano na lata 2006- 2007. Celem organizatorów było przedstawienie publiczności, nie tylko polskiej i czeskiej, ale również europejskiej, wspólnego dziedzictwa kulturowego, które w przeszłości łączyło Śląsk i Czechy, a z różnych powodów było niedoceniane i po części zapomniane w drugiej połowie XX w.
Prezentacja różnorodnych dokonań kulturowych, związanych z tym międzynarodowym przedsięwzięciem, rozpoczęła się od konferencji naukowej, zorganizowanej w kwietniu br. przez Uniwersytet Wrocławski. Ważną częścią całego przedsięwzięcia są wystawy wybranych dzieł malarskich i rzeźbiarskich, rysunków, grafiki oraz rzemiosła artystycznego. Pierwszą z wystaw towarzyszących otwarto w Legnicy już 5 maja br. i trwała do 8 października. Kolejną z wystaw można oglądać od 15 listopada w Ujeżdżalni Wallensteina w Pradze. Planowane na 8 kwietnia 2007 r. zamknięcie tej wystawy poprzedzi następna międzynarodowa sesja naukowa.
Każda z dwóch okazałych wystaw zorganizowanych przez Muzeum Miedzi w Legnicy oraz Galerię Narodową w Pradze jest już znaczącym wydarzeniem kulturalnym, a zaprezentowane dzieła budzą żywe zainteresowanie publiczności. Każda z wystaw stała się okazją do ukazania mało znanych, a jakże rozległych, różnorodnych i bardzo ważnych dla kultury ziem Korony Czeskiej wzajemnych stosunków artystycznych Śląska, Czech oraz Moraw. Prezentowane na wystawach eksponatów pochodzą z trzech kolejnych epok rozkwitu tych kontaktów. Pierwsza część wystawy tzw. „średniowieczna” poświęcona została czasom władzy Luksemburgów, druga, „manierystyczna” dotyczy epoki cesarza Rudolfa II, podczas, gdy trzeci „barokowy” dział odnosi się do okresu od końca wojny 30-letniej, aż do oderwania Śląska od Królestwa Czeskiego i jego przyłączenia do Prus.
Wśród eksponatów zgromadzonych na obu wystawach znalazły się więc dzieła artystów wieków średnich, tworzących w duchu stylu międzynarodowego, a związanych z praskim dworem Luksemburgów. Sporą część ekspozycji wystawienniczych zajmują też dzieła twórców z kręgu cesarza Rudolfa II, takich jak: Bartholomeus Spranger, Hans von Aachen, A. de Vries. Ostatnia okazała część obydwu wystaw została poświęcona sztuce barokowej. Prezentując różnorodne barokowe dzieła malarskie i rzeźbiarskie przypomniano dokonania czeskich artystów, działających na Śląsku, a byli to twórcy tej miary, co: m. in. K. Skręta, Ferdinand Brokoff, Anton Dorazil, Karl Hiernle oraz Peter Brandl, W. Reiner, A. Pink. Na każdej z wystaw można zapoznać się też z dziełami śląskich artystów, wśród których trzeba wymienić: J. Webera, J. Urbańskiego, K. Flackera, M. Klahra St., Ph. Bentuma, B. Stachowskiego oraz Michaela Willmanna, J. Liszkę, G. Neunhertza.
Wśród zgromadzonych na wystawach dzieł szczególne zainteresowanie, zarówno znawców sztuki, jak i szerszej publiczności budzą gotycka rzeźba św. Anny Samotrzeciej z Knurowa, jak i obrazy Assumpty z Bíléj Hory i Madony Doudlebskiej. Nie tylko wielkimi rozmiarami, ale wysokim kunsztem malarskim zachwyca widzów ołtarzowy obraz Legnickiego Pola W. Reinera, czy wyjątkowy i prawie nieznany obraz św. Bernard z Clairvaux, autorstwa Petera Brandla z Chełmska Śl. Klasę dla siebie stanowią rzeźby aniołów Ferdinanda Brokoffa i Karla Hiernle. Niezwykłym zainteresowaniem cieszą się również: pochodząca z Krzeszowa kultowa i urocza figura Emmanuela oraz obraz z widokiem mostu Karola w Pradze z Lubawki.
O skali i wadze tej ważnej inicjatywy naukowo-kulturalnej świadczy najlepiej jej dotychczasowy sukces. Według relacji kurator wystawy legnickiej Łucji Wojtasik-Seredyszyn, przygotowaną w Muzeum Miedzi ekspozycję odwiedziło ponad 10 000 osób. Wielkie zainteresowania mediów różnych środowisk towarzyszy też wystawie praskiej. Przedstawiciele organizatorów - prof. Vit Vlnas z Galerii Narodowej i dr Andrzej Kozieł z Uniwersytetu Wrocławskiego zwracają uwagę, że w konferencji prasowej poprzedzającej otwarcie wystawy praskiej uczestniczyło około 80 dziennikarzy, a w dwudniowym otwarciu wystawy w reprezentacyjnej Ujeżdżalni Wallensteina w Pradze wzięło udział ponad 1000 osób.
W uroczystym otwarciu wystawy w Pradze 15 listopada br. udział wzięli przedstawiciele polskich i czeskich władz państwowych i samorządowych, przedstawiciele Uniwersytetów Praskiego i Wrocławskiego, przedstawiciele instytucji muzealnych, oraz liczni przedstawiciele środowisk kulturalnych i twórczych wraz z przedstawicielami muzeów i ośrodków kościelnych. Otwarcie wystawy w Pradze zaszczycił swoją obecnością ordynariusz diecezji legnickiej bp Stefan Cichy, który już wcześniej odwiedził udaną wystawę legnicką, wysoko oceniając całość przedsięwzięcia.

*Autor artykułu jest diecezjalnym konserwatorem zabytków, dyrektorem referatu sztuki sakralnej w legnickiej Kurii Biskupiej