Najważniejszym środowiskiem wychowawczym, mogącym sprostać zadaniom kształtowania postaw chrześcijańskich jest środowisko rodzinne. Wspólnota rodzinna posiada określone cele i wartości, które angażują wszystkich członków. Na jej dobro składają się dobra matki, ojca i dzieci. Powiązanie to sprawia, że dążąc do uzyskania dobra wspólnego należy dbać o dobro indywidualne. Dlatego wszystkie działania mające na celu integrację rodziny, docierające do każdego członka rodziny leżą we wspólnym interesie społeczeństwa. Stąd tak wielka waga i dobro wynikające z po raz trzeci przeprowadzonego Kongresu Rodzin Wielodzietnych w Bydlinie, który to w całości był nastawiony na wzmocnienie i pogłębienie więzi w rodzinie i między rodzinami.

Idea organizowania kongresu rodzin, który łaczyłby i rekreację, i formację zarówno intelektualną jak i religijną zrodziła się w 1994 r. w Nowym Sączu. Tam po raz pierwszy odbył się ogólnopolskie spotkanie rodzin, a zasadniczym celem spotkania było wsparcie świadectwami osoby, które miały reprezentować Polskę na konferencji ludnościowej w Pekinie. "W diecezji sosnowieckiej kongresy takie odbywają się od trzech lat dzięki niespożytej energii, zapałowi i wierze Marii Krzysztoń, która uwierzyła Bogu, że tego typu działania przynoszą wielu rodzinom umocnienie, potwierdzenie słuszności ich postaw i wyborów - powiedział Niedzieli ks. Kazimierz Rapacz, dyr. Wydziału Duszpasterstwa Rodzin.

Pragnie on rozbić mit jakoby rodziny wielodzietne z natury były rodzinami niewydolnymi. "Ilekroć przybywali na kongres dziennikarze prasowi, radiowi czy telewizyjni dało się wyczuć, że w rozmowie z rodzinami szukali potwierdzenia, że wielodzietność to we współczesnych czasach anachronizm, dowód nieporadności przed niechcianą ciążą, bezmyślność, a nawet patologia" - mówił. W krajach o wysokim standardzie życia funkcjonuje model rodziny "dwa plus jeden" ewentualnie "plus dwa", czyli nie maja więcej potomstwa niż dwoje dzieci. Propagatorzy tego rodzaju rodziny mówią naszemu społeczeństwu, że mamy iść w tą samą stronę. Na szczęście są rodzice, którzy tak nie myślą. Do nich zaliczają się przede wszystkim te rodziny, które wzięły udział w III Kongresie Rodzin.

Państwo Renata i Henryk Chałowie w kongresie uczestniczą po raz drugi. Ich rodzina składa się z 7 osób. Najstarszy syn założył już własną rodzinę. Uczestnictwo w kongresie pozwoliło im umocnić więzi rodzinne, wspólnie przeżywać Eucharystię i inne nabożeństwa. Jak wspominają dużo wrażeń dostarczyła im pielgrzymka do Wadowic i Kalwarii Zebrzydowskiej. "Nasza rodzina mogła oderwać się od codziennych trosk, odpocząć fizycznie, umocnić się duchowo. Dzieci skorzystały z aktywnych form wypoczynku. Przeżycia z Kongresu na długo pozostaną nam w pamięci" - wspomina pan Henryk. Wszystkie rodziny zgodnie podkreślają, że czas kongresu pozwolił im nie tylko odpocząć, ale przyczynił się do integracji zachowań, dał im sposobność do refleksji nad własnym życiem i zbliżył rodziny do siebie. "Czas spędzony w Bydlinie był bardzo potrzebny naszej rodzinie. Wykłady, których mieliśmy okazje wysłuchać przekonały nas, że wychowanie to wspólny wysiłek rodziców i dzieci - podkreślił Henryk Cupiał, uczestniczący z 6-osobową rodziną w kongresie. "Głębokim przeżyciem było uczestnictwo w Drodze Krzyżowej. Stacje Męki Pańskiej przypomniały nam stare prawdy jak podejmować swój własny krzyż, by iść za Jezusem nie tylko na Golgotę, ale do radosnego poranka zmartwychwstania"- dzielił się swoimi refleksjami. Jako duży plus rodziny podkreśliły możliwość wymiany doświadczeń. " Z rozmów z uczestnikami dowiedzieliśmy się wiele o problemach, z jakimi borykają się inne rodziny wielodzietne i jak sobie z nimi radzą. Były to bardzo cenne spostrzeżenia- uzupełnia pani Ilona Cupiał. Przyjeżdżając na kongres, nie zdawałam sobie sprawy z kłopotów innych, bardziej licznych od naszej rodzin - wspomina z kolei Ewa Piątek, z Osieku, matka czwórki dzieci. Okazało się że problemy są bardzo podobne, dotyczą kłopotów wychowawczych i finansowych. Pierwszy raz w życiu wraz z mężem Sylwestrem spotkaliśmy osoby, które bezinteresownie starają się pomóc rodzinom wielodzietnym. Czas spędzony w Bydlinie był dla naszej rodziny czasem wypoczynku i zbliżenia do Boga" - mówi pani Ewa. Jednak najbardziej wartościowe były wykłady specjalistów zaproszonych na kongres. Uczestnicy otrzymali wiele wskazówek jak postępować w różnych sytuacjach z dziećmi, czy z osobami starszymi żyjącymi obok nas.

Bogusława i Adam Seremetowie, uczestniczący w kongresie po raz pierwszy, jechali nań z rezerwą. Kojarzył im się tylko z wykładami, prelekcjami, monotonnym rytmem konferencji. A okazało się, że zawierał o wiele więcej, bo i wspólną modlitwę, wycieczki, pielgrzymki, zabawę, kontakty z innymi rodzinami. Szczególnie udane było dla nich spotkanie z o. Meisnerem. Skorzystały z niego i dzieci, i młodzież, i dorośli. Do owocnych spotkań zaliczyli także wykład Zdzisławy Dąbrowskiej na temat starości. "Pozwolił uporządkować nasze spojrzenie na ludzi w podeszłym wieku. Uświadomiliśmy sobie, że do przeżywania starości trzeba wychowywać człowieka od małego dziecka" - wspominali. Podobne zdanie mieli uczestniczący również pierwszy raz, państwo Jadwiga i Andrzej Wolak z Jaworzna, rodzice 6 pociech. "Zaskoczyła nas życzliwa atmosfera zarówno ze strony organizatorów jak i uczestników. Dzieci czuły się swobodnie, miło spędzały czas na grach i zabawach, szczególną radość sprawiła im możliwość korzystania z basenu. Usłyszeliśmy także wiele rad i wskazówek dotyczących wychowywania dzieci, radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych. Dużym przeżyciem była także pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie byliśmy pierwszy raz i myślimy, że zachęci nas do dalszego pielgrzymowania do miejsc świętych".

Pierwszym formalnym efektem III Kongresu Rodzin Wielodzietnych jest apel do władz państwowych, szczebla rządowego i samorządowego oraz instytucji pozarządowych, w którym rodziny wielodzietne wyrażają swoje troski, potrzeby i nadzieje, licząc przy tym, że zostanie on przyjęty ze zrozumieniem wynikającym z roli jaką rodziny wielodzietne spełniają wobec grożącej narodowi klęsce demograficznej. Oczekują one, że władze państwowe dołożą wszelkich starań, by w kraju nie zabrakło pracy dla wszystkich tych, którzy chcą pracować na utrzymanie własnych rodzin, oraz że będą oni otrzymywać takie wynagrodzenie, które umożliwi należyte wychowanie i wykształcenie dzieci. Wyczekują wprowadzenie podatku prorodzinnego, którego celem będzie wyrównanie istniejącej przepaści między rodzinami wychowującymi jedno lub dwoje dzieci, w stosunku do rodzin wychowujących większą liczbę pociech. Napawa ich troską budownictwo mieszkaniowe dlatego postulują, aby opracowano i wdrożono program taniego budownictwa mieszkaniowego, aby każda rodzina, w tym i wielodzietna, mogła posiadać mieszkanie odpowiednie do jej potrzeb. Rodziny wielodzietne pragną także by otoczyć opieką ich dzieci w zakresie edukacji, by zdobyły odpowiednie wykształcenie, tak by ich start życiowy był taki sam jak ich rówieśników.

Podsumowując kongres ks. Rapacz powiedział, że owoce kongresów, są widoczne już dziś w rodzinach, które biorą w nim udział. Są one tak znaczące, że nawet koszty poniesione na ich zorganizowanie są niczym w ich świetle. Mimo trudności i kłopotów w przyszłym roku planowany jest następny kongres. Jego organizacja wymaga dużych nakładów, a sponsorów nie ma zbyt wielu. Nie uregulowane są jeszcze tegoroczne płatności. Organizatorzy zwracają się do wszystkich życzliwych osób z prośbą o pomoc.

Numer konta: Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych, ul. Gen. T. Bora-Komorowskiego 2, BPH I/O Sosnowiec, nr 10601217- 320000326565