Parafia Świętej Rodziny od sierpnia 2002 r. pozostaje pod opieką i duchowym kierownictwem proboszcza ks. kan. Henryka Olecha, który jako główne zadanie duszpasterskie wyznacza pracę na rzecz ratowania i odrodzenia współczesnej rodziny w świetle przykładu Jezusa, Maryi i Józefa. Uznaje, że Święta Rodzina powinna być nadal, także w XXI wieku, wzorem dla naszych rodzin, które są katolickie, a często nie ma w nich miejsca i czasu dla Boga.
Modlitwa za ochrzczone podczas jednej z Mszy św. dzieci stworzyła okazję do refleksji nad początkiem własnej drogi z Chrystusem. Na tę drogę, jak przypominał wizytujący parafię bp Ryszard Karpiński, zostaliśmy wprowadzeni przez rodziców, chrzestnych i Kościół bez naszych zasług. Może właśnie dlatego wiele osób lekceważy obowiązki wynikające z przyjęcia tego sakramentu. Można powiedzieć, że ludzie ci zgubili Chrystusa i nie usiłują Go odnaleźć. Tymczasem Benedykt XVI kieruje do wszystkich przesłanie: „Trwajcie mocni w wierze”, bo jedność z Bogiem oznacza systematyczną wędrówkę ku lepszej przyszłości, nawet w rodzinach, w których brak silnej, żywej więzi. Zachętą do budowania Kościoła domowego, więzi opartej na bojaźni Bożej i wzajemnej miłości, jest też postawa wspominanych przez Księdza Biskupa pokoleń Polaków, którzy emigrowali „za chlebem” lub zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. Wielu z nich potrafiło dać świadectwo wierze w różnych krajach i na różnych kontynentach, nieraz w bardzo trudnych warunkach.
Ks. kan. Henryk Olech od czasu przybycia do Puław dokłada starań, by parafia - wspólny dom - był jak najbardziej rodzinnym kręgiem osób obdarzających się zaufaniem i wspierających się w dążeniu do doskonałości chrześcijańskiej. Rozumie, że „być proboszczem znaczy nie tyle urzędować, co pasterzować na wzór Boskiego Zbawiciela”. Atmosferę życzliwości i jedności pomagają budować chwaleni przez parafian księża wikariusze - ks. Piotr Drozd i ks. Karol Mazur.
Ksiądz Proboszcz jest w pewien sposób wychowankiem śp. ks. kan. Józefa Pajórka, zmarłego w sierpniu 2006 r. Przykład tego kapłana, którego był wikariuszem w Łukowej w latach 1973-75, pomógł ks. Olechowi iść własną, niepowtarzalną drogą, z przekonaniem, że w każdym momencie powinien być świadkiem Chrystusa. Ksiądz Proboszcz nie stronił od prac organizacyjno-budowlanych w poprzednich placówkach. Obecnie mieszkańcy Nasutowa cieszą się kościołem parafialnym, który powstał właśnie za jego kadencji. Teraz taki sam dar szykuje dla Puław. Na działce wydzielonej z parafii św. Brata Alberta, ofiarowanej przez Radę Miasta w 20. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II, powstaje kompleks sakralny, pod który 30 sierpnia 2003 r. wmurowano kamień węgielny. Puławianie czekają na pierwszą Mszę św. w kościele i dźwięk dzwonu z nowej, prawie ukończonej dzwonnicy. Na placu budowy stoi wzorowany na papieskim monumentalny krzyż, który w przyszłości ozdobi fronton nowego kościoła, aby przypominać o nieprzemijającej wartości pontyfikatu Jana Pawła II.
W blisko 8-tysięcznej wspólnocie obok Rady Duszpasterskiej i chóru parafialnego istnieje 11 Kółek Różańcowych, Legion Maryi, Akcja Katolicka, Parafialny Zespół Caritas, Koło Przyjaciół Radia Maryja i Telewizji Trwam, oaza, schole - dziecięca i młodzieżowa, powstała z inicjatywy parafian Róża Różańcowa małżeństw, Koło Misyjne Dzieci. Jest duża grupa ministrancka, lektorzy, kilkanaście osób należy do Ruchu Światło-Życie. Mówiąc o parafii, można powtórzyć za kard. Hlondem, że „idzie przez Kościół to tchnienie Ducha Świętego, które budzi uśpione energie religijne laikatu”. Tak ważne wydarzenia jak nawiedzenie Matki Bożej w Jasnogórskiej Ikonie i peregrynacja Matki Bożej Kębelskiej przypomniały, że jest Ona wzorem, opiekunką i podporą rodzin. Maryjność wyraża się w licznym udziale w nabożeństwach różańcowych, fatimskich, majowych. W Roku Eucharystii parafia organizowała Kongres Eucharystyczny w Puławach. Duszpasterze i parafianie ze Świętej Rodziny budują to, co zostało im zadane. Nie tylko kościół z cegieł, ale i duchowy, któremu przewodzi Maryja, Matka Pięknej Miłości.