Mówi mi często mój znajomy ksiądz, że żałuje bardzo, iż Droga Krzyżowa odprawiana jest w Kościele tylko w Wielkim Poście. Dodaje wprawdzie, że istnieje możliwość odprawiania jej przez cały rok, ale publicznie, uroczyście tę formę modlitwy sprawuje się tylko w krótkim okresie wielkopostnym. W końcu - jak zaznacza dalej - to „skrót ludzkiego życia”: czternaście stacji, w których odbijają się sytuacje, zdarzenia, osoby z codzienności. Upadki, będące świadectwem ludzkiej słabości, życzliwość i dobroć ludzi, którzy żyją obok nas - niczym Szymon, Weronika, płaczące jerozolimskie kobiety, czyjaś niesprawiedliwość dotykająca aż do bólu. Wszystko jest tutaj - a przede wszystkim jest Wzór, podpowiadający, jak to przeżywać: Jezus Chrystus.
Droga Krzyżowa, piątkowe nabożeństwo o charakterze adoracyjnym, polegające na symbolicznym odtworzeniu drogi Jezusa Chrystusa na śmierć i złożenia Go do grobu, ma swoją bardzo głęboką tradycję i bogate wyobrażenia. Sama nazwa używana jest też w kontekście męki Chrystusa, stacji - wizerunków drogi krzyżowej, przedstawienia pasyjnego. Jej tradycji należy doszukiwać się w Jerozolimie, gdzie na miejscach nierozerwalnie złączonych z ziemskim życiem Jezusa zrodził się ten rodzaj pobożności. W średniowieczu rozpowszechnili ją franciszkanie, którzy oprowadzając pielgrzymów, zatrzymywali się przy stacjach przedstawiających historię śmierci Jezusa. Liczbę czternastu stacji („statio” - zatrzymanie się) ustalono w XVII wieku i do dzisiaj w kościołach, kaplicach, przy sanktuariach znajdziemy taką liczbę, wzbogacaną czasami o stację piętnastą - Zmartwychwstanie Pana Jezusa. W kościołach Droga Krzyżowa przedstawiana jest w formie czternastu obrazów lub rzeźb rozmieszczonych na ścianach bocznych świątyni: stacje Drogi Krzyżowej to nie tylko odtworzenie wydarzeń z ostatnich dni Chrystusa - mają one swą bogatą symbolikę; dla wierzących są również podstawą rozważań medytacyjnych dotyczących tego, czym jest prawda, miłość, cierpienie, śmierć, istotne prawdy kształtujące ludzkie życie.
Warto w czasie Wielkiego Postu na nowo zakochać się w tym szczególnym nabożeństwie, które w tle pasyjnych wydarzeń Jezusa Chrystusa zawiera prawdę o naszej codzienności i sposobie jej właściwego przeżywania.