Księdzu Biskupowi przyznano ją w dowód wdzięczności i uznania za kultywowanie wiary ojców i tradycji narodowych. Przyznawane są zawsze trzy nagrody - jedna duchownemu, druga politykowi, a trzecia osobom lub mediom działającym poza granicami kraju. Oprócz Księdza Biskupa w 2007 r. nagrody otrzymali: premier Jarosław Kaczyński, którego reprezentował minister Mariusz Błaszczak - szef Kancelarii Premiera, oraz Emil Legowicz - prezes Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej. Uroczystości te odbywają się każdego roku w rocznicę Zaślubin Polski z morzem, które miało miejsce 10 lutego 1920 r. w Pucku, oraz w rocznicę pierwszej masowej wywózki Polaków na Sybir 10 lutego 1940 r.
Tegoroczną konferencję rozpoczęła Eucharystia celebrowana przez bp. Dydycza w katedrze pw. Trójcy Świętej w Drohiczynie. Celebrans w homilii ukazał między innymi duchowość i patriotyzm gen. Hallera, a także znaczenie wydarzeń sprzed 87 laty.
„Wiara budziła ufność - mówił Ksiądz Biskup - chociaż na Bałtyku nie było statków ani łodzi rybackich, nad którymi powiewałaby biało-czerwona flaga. Na okrętach nie dało się zauważyć marynarzy z orzełkiem, a nad brzegiem Bałtyku brakowało polskiego żołnierza z uwagą wpatrującego się w dal, ponad falami, czy czasami nie ma gdzieś tam, w oddali, kogoś czy czegoś, co przypominałoby nam Smętka!
Wiara wreszcie stała się natchnieniem dla dziesiątków tysięcy młodych Polaków, często z myślą o stałym pobycie żyjących i mieszkających w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Brazylii, w Europie Zachodniej, aby wstąpić do powstającego na terenie Francji Wojska Polskiego, aby tą drogą powracać do Polski, aby ją tworzyć w nowej rzeczywistości. Dowództwo nad tą nową armią objął gen. Józef Haller, wielki patriota, żołnierz, harcerz, członek Sodalicji Mariańskiej. To on zaproponował połączenie Krzyża Maltańskiego z polskim Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militarii, aby dać początek Krzyżowi Harcerskiemu. W styczniu 1920 r. rozpoczął przejmowanie Pomorza (…). 10 lutego po przybyciu gen. Józefa Hallera na dworzec do Pucka, po wstępnym powitaniu, orszak wyruszył najkrótszą drogą w kierunku zatoki. Na jego czele kroczył rybak ze starą chorągwią kościelną z Maryją Królową Polski i polskim napisem: «Módl się za nami, Orędowniczko nasza». Generał jechał na siwym koniu. Nad zatoką Haller wygłosił patriotyczne przemówienie. Przemawiał również Stanisław Wojciechowski. Banderę polską poświecił ks. dziekan Rydlewski, któremu asystował kapelan Marynarki Wojennej ks. Władysław Miegoń, dziś błogosławiony. W czasie podnoszenia bandery na maszt przy dźwięku hymnu narodowego i salucie złożonym z 21 salw armatnich chorążowie pocztów sztandarowych zanurzyli swoje sztandary w morskiej wodzie. Następnie została odprawiona Msza św. polowa z poruszającym serca kazaniem ks. Wrycza. Po dziękczynnym «Te Deum» odbyła się ceremonia zaślubin. Gen. Józef Haller wrzucił pierścień do morza, podjeżdżając do brzegu na koniu. Zaraz też poświęcono pamiątkowy słup z wyrzeźbionym od strony morza orłem Jagiellonów, a od strony lądu z napisem: «Roku Pańskiego 1920 10 lutego Wojsko Polskie z gen. Hallerem na czele objęło na wieczyste posiadanie polskie morze»”.
Pasterz diecezji mówił również o wielkim dramacie wywiezionych na Sybir dokładnie 20 lat później: „W czasach carycy Katarzyny, następnie po powstaniu listopadowym czy styczniowym zapełniły się drogi Polakami podążającymi w stronę Uralu. «W czterdziestym roku nas, matko, na Sybir zesłali». To były tysiące”.
Tematy te zostały rozwinięte podczas sesji, która odbyła się następnie w Wyższym Seminarium Duchownym, gdzie odczytany został referat dr Teresy Bloch mówiący o związkach Polski i Pomorza oraz o dokonaniach gen Hallera. Z referatem na temat: „10 lutego 1940 r. - zbrodnia i jej konsekwencje” wystąpił natomiast mgr Andrzej Witkowski. Do tematyki tej odnosili się także goście przybyli z Polski, Białorusi, Ukrainy, Norwegii i Litwy.
W uroczystości uczestniczył były premier Jan Olszewski, reprezentujący prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, który w swoim przemówieniu przypomniał tragedię Polaków z Kresów Wschodnich, ale także z Wielkopolski, Mazur i Pomorza, których Niemcy wyrzucali z domów, pozbawiając mienia i deportując do Polski centralnej. Fakty te były zapowiedzią holokaustu na Polakach. Głos zabrał również minister Mariusz Błaszczak, reprezentujący premiera, wskazując na wielkie zaniedbania w wykorzystaniu przez ostatnie lata morza i zasobów morskich, co obecnie wymaga gruntownej odbudowy. Przemawiali także wojewoda podlaski, przedstawiciele władz samorządowych z regionu oraz o. Tadeusz Rydzyk CSSR, przybyły z Torunia wraz z o. Janem Królem CSSR. W konferencji wzięli udział także księża dziekani z diecezji oraz profesorowie i alumni WSD w Drohiczynie. Biskup Drohiczyński odznaczył również prezesa Polskiego Stowarzyszenia Morskiego-Gospodarczego kpt. Zbigniewa Sulatyckiego Medalem Diecezji Drohiczyńskiej.

Gen. Józef Haller von Hallenburg
urodził się 13 sierpnia 1873 r. w majątku Jurczyce pod Krakowem jako trzecie z kolei dziecko arystokraty-ziemianina Henryka Hallera von Hallenburga i Olgi z Treterów. Był nie tylko żołnierzem, należał obok innych członków rodziny do Sodalicji Mariańskiej oraz do Trzeciego Zakonu Świeckiego Franciszkańskiego (tercjarzy). Na jego postawę wielki wpływ wywarła atmosfera patriotyzmu i głębokiej religijności rodzinnego domu. Ojciec Hallera brał udział w powstaniu styczniowym, dziadek ze strony matki był kapitanem Wojska Polskiego w dobie powstania listopadowego i kawalerem Krzyża Kawalerskiego Virtuti Militari. Po ukończeniu gimnazjum lwowskiego Józef wstąpił do Niższej Szkoły Realnej w Koszycach, a następnie pobierał nauki w Wyższej Szkole Realnej w Hranicach. Po jej ukończeniu studiował na Akademii Technicznej w Wiedniu na Wydziale Artylerii. Po uzyskaniu dyplomu Haller został mianowany podporucznikiem i rozpoczął 15-letni okres służby w wojsku austriackim. W 1911 r. związał się z powstającym ruchem skautowym i Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół”. Haller zajmował się tam m.in. militaryzacją „Sokoła”, a także spolszczaniem ruchu skautowego i przekształcaniem go w harcerstwo. Służył jako instruktor wojskowy, szkoląc przyszłe polskie kadry wojskowe. Zasłynął jako twórca tzw. Błękitnej Armii, która została uznana przez Ententę za „samodzielną, sojuszniczą i jedyną współwalczącą armię polską”. 10 lutego 1920 r. gen. Haller wraz z ministrem spraw wewnętrznych Stanisławem Wojciechowskim oraz nową administracją województwa pomorskiego przybył do Pucka, gdzie dokonał symbolicznych Zaślubin Polski z Bałtykiem. Po zakończeniu II wojny światowej gen. Józef Haller zdecydował się pozostać na emigracji i na stałe zamieszkał w stolicy Wielkiej Brytanii Londynie. Tam też zmarł, mając 87 lat 4 czerwca 1960 r. Dzięki inicjatywie polskich harcerzy jego prochy wróciły do Polski 23 kwietnia 1993 r. i spoczęły w krypcie kościoła garnizonowego św. Agnieszki w Krakowie, gdzie proboszczem jest ks. prał. Henryk Polak, pochodzący z diecezji drohiczyńskiej.