Jasna Góra! Ileż treści zawierają te słowa! Jakie drogie wspomnienia powstają w pamięci, ile uczuć gorących budzi się w sercu, ile swoistych obrazów wyłania się z przeszłości naszej na ich dźwięk! Z woli Bożej wpleciona jako złocisty szlak w kanwę historii naszego narodu, Jasna Góra stała się spójnią duchowych sił, ogniwem polskich serc, symbolem wierności Bogu, tronem Królowej Niebios i Królowej Polski, źródłem niezliczonych Jej łask.
Od końca XIV wieku, aż po schyłek polskiej państwowości w XVIII wieku, klasztor na Jasnej Górze cieszył się szczególną protekcją królewską. Od Jadwigi i Jagiełły każdy z królów przybywał tu po swej koronacji, by złożyć hołd Królowej Polski wraz z bezcennej wartości wotami.
W XVIII wieku jasnogórskie sanktuarium stało się fortecą Maryi. Dnia 21 lipca 1655 r. wojska szwedzkie pod wodzą Karola Gustawa wkroczyły w granice Polski. Podzielona szlachta polska nie chciała walczyć i w konsekwencji kraj znalazł się pod panowaniem szwedzkim. 18 listopada 1655 r. armia gen. Müllera stanęła pod murami Jasnej Góry, żądając natychmiastowego poddania twierdzy. Przeor klasztoru o. Kordecki postanowił bronić świętego miejsca, mając zaledwie 170 żołnierzy, 20 szlachciców i 70 zakonników. Walka trwała 40 dni i zakończyła się zwycięstwem rycerzy Maryi. Na wieść o przerwaniu oblężenia Jasnej Góry cały kraj poderwał się do walki i szala zwycięstwa przechyliła się na stronę polską. Wdzięczny król Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej oddał kraj pod opiekę Matki Bożej, obierając Ją za Patronkę i Królową Korony Polskiej. Od tej chwili rządy nad Polską sprawuje Najświętsza Dziewica Maryja, a Jasna Góra jest symbolem wolności narodowej i uczuć religijnych Polaków.
W 1716 r. papież Klemens XI podpisał breve koronacyjne i 8 września 1717 r. odbyła się uroczysta koronacja Cudownego Obrazu z udziałem 200 tys. wiernych. W 1795 r. Polska zniknęła z mapy Europy na ponad 120 lat. W tym tragicznym dla narodu okresie Jasna Góra spełniała rolę łącznika pomiędzy trzema rozdartymi częściami kraju. Budziła sumienia i przypominała Polakom ze wszystkich zaborów, że są synami jednej Ojczyzny.
W odrodzonej Polsce sanktuarium jasnogórskie przeżyło wiele ważnych chwil. Dnia 27 lipca 1920 r. w obliczu najazdu bolszewickiego, zgromadzony na Jasnej Górze Episkopat ponownie obrał Maryję Królową Polski. W 1932 r. świętowano jubileusz 550-lecia sprowadzenia Cudownego Obrazu na Jasną Górę z udziałem 750 tys. pielgrzymów. W okresie okupacji hitlerowskiej, w latach 1939-45, pod osłoną nocy pielgrzymi przybywali do Częstochowy. Z murów jasnogórskich płynęły słowa otuchy i nadziei w zwycięstwo.
Po wojnie Jasna Góra umocniła swoją pozycję duchowej stolicy Polski. 8 września 1946 r., w obecności półmilionowej rzeszy wiernych, prymas August Hlond poświęcił Polskę Niepokalanemu Sercu Maryi, dziękując za uratowanie narodu od zagłady hitlerowskiej. W 1948 r. umierający kard. August Hlond wypowiedział prorocze słowa: „Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej”. Ten duchowy testament podjął całym sercem prymas Wyszyński. Przed 50. laty, podczas internowania w Komańczy, zredagował tekst nowych Ślubów Narodu, które zostały złożone na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. W 1957 r. poświęcona przez papieża Piusa XII kopia jasnogórskiego obrazu rozpoczęła peregrynację po całym kraju. Pierwsza wędrówka jasnogórskiej Ikony po wszystkich parafiach polskich trwała 23 lata, przynosząc owoce duchowej przemiany wiernych. Dnia 3 maja 1966 r. podczas uroczystości Tysiąclecia Chrztu Polski, cały Episkopat złożył Akt Oddania Narodu w Macierzyńską Niewolę Maryi, Matki Kościoła, za Wolność Kościoła Chrystusowego.
Dnia 4 czerwca 1979 r. Papież Polak, przybył na Jasną Górę, którą nazwał Sanktuarium Wielkiej Nadziei, ukazując dziejowe znaczenie Jasnej Góry - duchowej stolicy narodu. Jan Paweł II, w Akcie Zawierzenia oddał Jasnogórskiej Matce Kościół Powszechny, całą Ojczyznę, wszystkich ludzi i siebie samego, powtarzając słowa oddania: „Matko! Jestem cały Twój i wszystko, co moje, jest Twoim”. Ofiarował także Złotą Różę, stanowiącą rodzaj najwyższego papieskiego odznaczenia. W czerwcu 1983 r. na uroczystości jubileuszowe 600-lecia Jasnej Góry ponownie przybył Ojciec Święty. Obecność Papieża umocniła serca Polaków w ich walce o wolną Polskę, stając się źródłem Bożej mocy dla wierzącego narodu. W 1987 r. Jasna Góra gościła Papieża z okazji Ogólnopolskiego Kongresu Eucharystycznego. Ojciec Święty powierzył Jasnogórskiej Królowej los swoich rodaków, a ufając w Jej opiekę, wypowiedział pamiętne zdanie: „Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!”.
Dziś również zawierzamy naszą Ojczyznę i sprawy naszego Narodu. Do niej wołamy: Królowo Polski, broń tożsamości polskiego Narodu!