Po przemówieniu I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki, podczas styczniowej sesji Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, wydawało się, że przynajmniej stonowane zostaną ataki na Orędzie do biskupów niemieckich. Po chwilowym wyciszeniu komunistyczne władze rozpoczęły jednak nową ofensywę. Sygnałem stał się list premiera Józefa Cyrankiewicza "Do Księży Biskupów Kościoła rzymskokatolickiego na ręce sekretarza Episkopatu ks. Biskupa Zygmunta Choromańskiego" . Pismo to datowane 5 marca 1966 r. było odpowiedzią na wcześniejszy protest Episkopatu w sprawie niewydania Księdzu Prymasowi paszportu. List Prezesa Rady Ministrów jest niezwykle obszerny. Chociaż warto byłoby zacytować go w całości, ze względu na charakter tego opracowania, ograniczyć się trzeba do jego omówienia.

Cyrankiewicz podaje kilka powodów, dla których odmówiono kard. Stefanowi Wyszyńskiemu paszportu. Jako pierwszy został wymieniony zarzut, że podczas rzymskich obchodów milenijnych w charakterze prelegenta wystąpił Oskar Halecki, autor historii Polski. Zawarte w tej książce fakty najnowszej historii naszej Ojczyzny wyraźnie były nie do przyjęcia dla komunistów. Haleckiego w Polsce karano niedopuszczeniem do druku jego pozycji. Za zaproszenie go do Rzymu oskarżano Episkopat, ale przede wszystkim Księdza Prymasa.

Drugim argumentem był fakt niedostarczenia tekstu Orędzia Urzędowi do spraw Wyznań, chociaż biskupi takiego obowiązku nie mieli.

Dalej Cyrankiewicz zarzucił Episkopatowi, że swoim Orędziem wsparł siły rewizjonistyczne w Republice Federalnej Niemiec. Do Premiera nie docierało w ogóle, że w liście do biskupów niemieckich nie było takich sformułowań, które mogłyby budzić wątpliwości co do przynależności Ziem Zachodnich i Północnych do Polski. Kolejnym zarzutem postawionym przez Premiera było jakoby Episkopat fałszował historię Polski. Problem dotyczył Układu Poczdamskiego i przesiedlenia w jego wyniku ludności niemieckiej. Dzisiaj wiemy już jednoznacznie, że fakty i ich interpretacje podane przez Episkopat odpowiadały prawdzie, zaś Premier mówił nie o prawdzie historycznej, ale wbrew rzeczywistości uprawiał propagandę.

Dalej można przeczytać, że winą polskich biskupów jest wybaczenie Niemcom wszystkich zbrodni, jakie popełnili wobec narodu polskiego. Cyrankiewicz uważał: Takie wybaczenie jest sprzeczne z poczuciem moralnym naszego narodu i wszystkich uczciwych ludzi. Tę " prawdę" próbowano wpajać narodowi, który w zdecydowanej większości był chrześcijański. Idea przebaczenia, nawet siedemdziesiąt siedem razy, należy przecież do samej istoty życia ucznia Jezusa Chrystusa. Jakie więc poczucie moralne miał naród? Chrześcijańskie przebaczenie, czy komunistyczną zatwardziałość? I jeszcze jedno pytanie ciśnie się na usta: Czy ci, którzy przebaczyli, są ludźmi nieuczciwymi? Zdaniem ówczesnego Prezesa Rady Minstrów tak.

Cyrankiewiczowi nie podobało się także to, że niektórzy członkowie Episkopatu, a zwłaszcza Ksiądz Prymas, traktują Polskę jako "przedmurze chrześcijaństwa". Premier uważał, iż pojęcie to można stosować tylko do historii. Dzisiaj świadczy o wrogim stosunku do Związku Radzieckiego. Tak więc, zdaniem Cyrankiewicza, należy przemilczeć oczywiste prawdy, bo nie są one zgodne z politycznym interesem Polski.

W świetle takich zarzutów, które wynikały nie z obiektywnych faktów, ale ideologicznych założeń władz komunistycznych, nastąpiła odmowa wydania paszportu Księdzu Prymasowi.