Epizody historii znaczą kamienne tablice

Kościół w Tarnawie był świadkiem niejednej historii, ale trzy ciekawe wątki zostały zapisane na kamiennych tablicach, które dostrzeże każdy spacerujący wokół kościoła.
Tablica o peregrynacji podaje, iż Matka Boża nawiedziła parafię i „wierne Jej dzieci” 27.X.1973. Kolejna dedykowana jest czterem obrońcom Ojczyzny, poległym w walkach z bolszewikami w latach 1919-20, a została wmurowana w „10. rocznicę odparcia najazdu Rosji sowieckiej” 19.X.1930.
Największa z tablic utrwala długą listę nazwisk poległych w czasie II wojny światowej z parafii Tarnawa, a także ze wsi Swaryszów w 1944 r.

W rytmie życia parafialnego

- 17 sierpnia minęła kolejna rocznica tego dramatycznego wydarzenia w lokalnej historii - wyjaśnia proboszcz ks. Jan Biernacki, duszpasterz parafii od 21 lat.
Rokrocznie jest to duża uroczystość patriotyczna, łączona z Mszą św. w intencji poległych, z udziałem okolicznych formacji kombatanckich, władz gminnych, strażaków.
Patriotyczny aspekt ma także odpust parafialny, gdyż Święto Niepodległości łączy się z liturgicznym wspomnieniem św. Marcina, patrona parafii. Obraz w ołtarzu bocznym i na ścianie także przypominają postać Świętego. Prawdziwie odpustowa atmosfera towarzyszy jednak dożynkom 26 sierpnia, podczas których piękne wieńce reprezentują wszystkie wioski parafii: Tarnawę, Swaryszów, Krzelów, Czekaj, Szałas, Marianów.
Licząca 1180 osób parafia należy do tych „malejących” (w minionym półroczu na 3 chrzty przypadło 14 pogrzebów).
Mimo trudności („ludzie żyją głównie z emerytur rolniczych, gospodarzy można policzyć na palcach jednej ręki”, wyjaśnia proboszcz), mieszkańcy potrafią zadbać o swój kościół.
4 lata temu udało się wyremontować elewację, ogrodzić świątynię nowym murem, usunąć drzewa (pozostała tylko grupa świerków), położyć chodniki z kostki. Kościół otacza schludny trawnik i modelowany żywopłot. Generalny remont z wymianą dachu, podłóg, okien, instalacji itp. przeszła ponadstuletnia plebania. W kościele zostało założone ogrzewanie ekotermiczne oraz przeprowadzona renowacja niektórych elementów wnętrza: ołtarzy bocznych, zabytkowego krucyfiksu z XVII wieku. Kapitalny remont przeszły także organy. Ostatnio Ksiądz Proboszcz kupił nowe ławki dębowe i liczy na to, że parafianie są zadowoleni z tej inwestycji i pomogą pokryć koszty zakupu. Może w przyszłości uda się malowanie dachu kościoła, a potem remont głównego ołtarza, pochodzącego ze starej świątyni w Tarnawie? W pozyskaniu sponsorów na te kosztowne inwestycje pomaga pan Wacław Szarek, burmistrz Sędziszowa, parafianin z Tarnawy.
Na terenie parafii posługują cztery siostry elżbietanki, mające w Tarnawie dom zakonny i punkt opieki nad samotnymi starszymi osobami. Siostry są także organistkami i katechetkami. W obrębie parafii jest szkoła podstawowa w Tarnawie i Centrum Kształcenia Praktycznego w Krzelowie, w którym uczy się ok. 400 osób.
W ważniejszych uroczystościach biorą udział koła gospodyń wiejskich z trzech wiosek oraz strażacy, których ks. Biernacki jest kapelanem. Ludzi łączą nabożeństwa fatimskie, sprawowane od maja do października. Zazwyczaj uczestniczy w nich ok. stu osób. W intencjach Kościoła i parafii modlą się koła różańcowe.
Dawne czasy pamięta urokliwy krzelowski dwór, niegdyś letnia siedziba Wielowiejskich, ale dzieje parafii sięgają korzeniami w historię znacznie głębiej. Jej początki to XV wiek.

Nie jak „pustelnik w złym habicie”

Pierwszy kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny był drewniany. W 1411 r. bp Piotr Wysz dał mu nowe uposażenie. Kilka parafialnych dokumentów ma XVI-wieczny rodowód, w tym z datą 1555, kiedy „kościół przez Stadnickiego Garbatego (Stanisława) sprofanowany i złupiony został”..., toteż „stał pustkami, drzwi do niego były otwarte, jak do stajni z wielką boleścią katolików”. W 1589 r. syn Garbatego Andrzej oddał kościół katolikom (ks. Jan Wiśniewski, „Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Jędrzejowskiem”, 1930).
Kościół był spalony podczas rokoszu Lubomirskiego. W 1666 r. jego odbudowy podjął się proboszcz ks. Suchodolski. W 1750 r. ów nowy kościół był konsekrowany pw. św. Marcina. Jeszcze w XVIII wieku starania o uposażenie i restaurację świątyni podejmowała rodzina Wielowiejskich, ale kościół coraz bardziej podupadał.
Obecny kościół dla parafii Tarnawa został wzniesiony z fundacji hr. Joanny Ledóchowskiej w 1856 r., dziedziczki dóbr krzelowskich. Początkowo w planach hrabiny była budowa kaplicy w Czekaju, ale gdy kościół w Tarnawie podupadał i wyglądał „jak pustelnik w złym habicie, któremu biodra widać”, zdecydowano o budowie nowego kościoła, przy znacznej pomocy miejscowych dziedziców, Wincentego i Pauliny Radzimińskich.
Kościół był konsekrowany 13 października 1974 r. przez bp. Jana Jaroszewicza. Przetrwał naprawdę trudne czasy, pozostał ważny dla okolicznej ludności. Tarnawa pamięta o swojej spuściźnie.