Przed 10 laty, dokładnie 13 września 1997 r. Tarnobrzeg poświęcił się Chrystusowi Królowi aktem intronizacji dokonanym prze władze Miasta, księży, osoby i rodziny uczestniczące w uroczystościach, jakie miały miejsce w kościele Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Serbinowie. W dziesiątą rocznicę tego wydarzenia, na nowo podjęte zostało dzieło Wspólnot dla Intronizacji Najświętszego Serca Jezusa, które zapragnęły z większą żarliwością i wiarą wyznać, że Jezus jest Panem i Królem. Że Jego królestwo dokonuje się przez miłość płynącą z Jego Boskiego Serca. Że podejmują na nowo zobowiązanie, by budować Jego Królestwo prawdy i sprawiedliwości, życia i pokoju, miłości i miłosierdzia w codziennej tarnobrzeskiej rzeczywistości. Że modlitwą i pracą pragną wynagradzać Bożemu Sercu za grzechy osobiste i środowisk, w których żyją i pracują.
Do tego ważnego w dziejach Tarnobrzega i diecezji wydarzenia Wspólnoty dla Intronizacji przygotowywały się przez cały rok poprzez codzienną adorację we wszystkich tarnobrzeskich kościołach, a bezpośrednim przygotowaniem staną się miejskie rekolekcje intronizacyjne, prowadzone pod przewodnictwem o. Jana Mikruta i Ojców Redemptorystów w parafiach tarnobrzeskich od 9 do 12 września. W czasie trwania rekolekcji dokonają się osobiste i rodzinne akty zawierzenia się Jezusowemu Sercu, natomiast zwieńczeniem tych wielkich dni będzie uroczystość w kościele Matki Bożej Nieustającej Pomocy na Serbinowie (jak przed 10 laty), 13 września o godz. 18, w czasie której zostanie dokonany Akt Intronizacji w wymiarze społecznym.
Kult i duchowość Najświętszego Serca Jezusa w dziejach Kościoła ma bogatą i długą historię. Złączony z doświadczeniami mistycznymi Marii Małgorzaty Alacoque we Francji, rozpowszechnił się na cały Kościół dzięki Klaudiuszowi de La Colombiere i jezuitom. Zyskał szeroką i oficjalną aprobatę ze strony Stolicy Apostolskiej i papieże Leon XIII, Benedykt XV, Pius XI i Pius XII, Paweł VI w swoim nauczaniu poświęcili tematowi kultu i intronizacji wiele miejsca. W ostatnich latach idea poświęcenia się Jezusowemu Sercu w wymiarze osobistym, rodzinnym i społecznym odnowiła się w dziele Wspólnot dla Intronizacji, które zrodziły się z doświadczeń mistycznych Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny, krakowskiej pielęgniarki.