Urodził się 15 stycznia 1932 r. w Zamościu w rodzinie rzemieślniczej o głębokich tradycjach religijno-patriotycznych. Rodzice Księdza Zygmunta - ojciec Władysław (zmarł w roku 1973) i matka Helena (zmarła w roku 1988) - swoim codziennym przykładem sumiennej pracy i żarliwej modlitwy kształtowali atmosferę domu rodzinnego i formowali osobowość jedynego dziecka (drugi ich syn zmarł przed ukończeniem czwartego roku życia).
Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnym mieście Zygmunt Noga wstąpił do gimnazjum handlowego, w którym w roku 1950 uzyskał tzw. małą maturę. Następnie, po roku pracy zawodowej, przeniósł się do Szczecina, gdzie trzy lata później, w roku 1953 uzyskał świadectwo dojrzałości.
Zapewne już w czasie nauki w szkole średniej dojrzewała w nim myśl o wyborze stanu duchownego, skoro kilka miesięcy po złożonym egzaminie maturalnym, został przyjęty do Seminarium Duchownego w Gorzowie Wlkp. W seminarium Zygmunt Noga kształtował swoją postawę przyszłego kapłana na miarę potrzeb Kościoła. Uwieńczeniem i ostatecznym dopełnieniem studiów w seminarium było przyjęcie świeceń kapłańskich 20 grudnia 1958 r. z rąk bp. Wilhelma Pluty w katedrze gorzowskiej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Początki kapłaństwa

Początki kapłaństwa ks. Nogi przypadły na trudny okres pasterzowania. Chociaż nie były to już czasy stalinowskie, to jednak nadal prześladowane były wiara, Kościół i duchowieństwo. W tych ciężkich dla kapłanów czasach, ks. Noga podejmował śmiałe wyzwania przeciwstawiania się ateizmowi wkraczającemu w codzienne życie dzieci, młodzieży, jak i dorosłych.
Swoje duszpasterzowanie rozpoczął w roli wikariusza w parafii Świętego Krzyża w Szczecinie. Trzy lata później, w roku 1962, przeniesiony został do parafii św. Jana Chrzciciela w Myśliborzu, w której przebywał do 1964 r.
Dłuższy okres pracy duszpasterskiej przypadł ks. Nodze na ziemi pyrzyckiej, gdzie najpierw w roli wikariusza obsługiwał kościoły filialne w Laskowie, Rosinach, Kłodzinie oraz w Przelewicach, do których docierał z kościoła parafialnego w Jesionowie.

Proboszczowanie

Po 15 latach wikariuszowania 23 kwietnia 1973 r. został proboszczem w nowo utworzonej parafii pw. św. Michała Archanioła w Rosinach. W tej roli okazał się wspaniałym gospodarzem. Remontował kościoły filialne i umożliwiał parafianom, aby ich droga do kościoła była jak najkrótsza. W tym celu m.in. wyremontował kościół w Gardzcu, który od ponad 30 lat nie był użytkowany. Z kolei w Przelewicach nie tylko odrestaurował kościół, ale również wybudował dom katechetyczny. Z wielkim oddaniem wypełniał posługę kapłańską w parafii i dbał o jej mieszkańców. Znał ich codzienne problemy; pomagał im w potrzebie i wspierał modlitwą. Drzwi domu parafialnego były zawsze dla nich otwarte. Chrzcił dzieci, błogosławił małżeństwa, odprowadzał w ostatniej drodze na cmentarz, przeżywał wraz z nimi trud życia codziennego.
Z ziemi pyrzyckiej, po 24 latach pasterzowania na niej, z dniem 15 lipca 1988 r. kolejnym dekretem został proboszczem w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Węgorzynie w dekanacie łobeskim. Tutaj również owocnie zaznaczał swoje kapłaństwo. W krótkim czasie w kościele parafialnym założył 6 okien witrażowych, przeprowadzał remonty w kościołach filialnych, wykazywał się także szczególnymi darami jako nauczyciel w czasie prowadzonych lekcji religii w węgorzyńskiej szkole podstawowej. Działalność proboszczowską w parafii węgorzyńskiej zakończył 30 czerwca 1993 r.
Kolejnym miejscem pracy kapłańskiej ks. Nogi na okres 14 lat stały się Gryfice. Do miasta nad rzeką Regą przybył 15 lipca 1993 r. i objął, po swoim poprzedniku ks. Joachimie Feńskim, parafię pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa - „z małym kościołem” (tak nazywanym przez gryficzan) oraz ok. 5 tys. wiernych.
Od pierwszych dni administrowania parafią NSPJ w Gryficach ks. Noga dał się poznać jako kapłan o wielkim i przychylnym parafianom sercu. Był niezwykle pracowity i pełen inicjatyw. Podobnie jak poprzednie parafie Rosiny i Wegorzyno, ta kolejna, gryficka, staje się bliska jego sercu. Po 3 latach duszpasterzowania parafią gryficką spełniają się jego marzenia. Na placu przykościelnym, dotąd nie w pełni zagospodarowanym, z jego inicjatywy budowana jest grota z intencją oddania jej opiece Matki Bożej z Lourdes w dowód za uzyskaną wolność po roku 1989. Poświęcona przez bp. Mariana Kruszyłowicza 24 maja 1996 r. staje się odtąd miejscem niecodziennych nabożeństw i uroczystości kościelnych.
14-letnie proboszczowanie ks. Nogi w Gryficach nie ograniczyło się tylko do budowy groty. Kapłan zaznaczył swoją pracę, upiększając parafialną świątynię, odrestaurowując sale katechetyczne, dokańczając rozpoczęte prace przez poprzedniego proboszcza w kościele filialnym w Przybiernówku.
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gryficach przy „małym kościele” za czasów proboszczowania ks. Nogi zyskała miano parafii wielu ważnych inicjatyw służących tworzeniu trwałych więzów wspólnoty. Znalazł czas na utworzenie i opiekę nad Oddziałem Akcji Katolickiej, w salkach przykościelnych umożliwił funkcjonowanie Oddziału „Civitas Christiana”, z którego członkami rokrocznie uczestniczył w pielgrzymkach do sanktuariów maryjnych w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Dzięki proboszczowi Nodze przy kościele utworzona została świetlica, w której dzieci z rodzin potrzebujących opieki mogły godnie spędzać czas pozalekcyjny.
To w czasie proboszczowania w Gryficach abp senior Marian Przykucki mianował ks. prob. Nogę kanonikiem honorowym Kapituły Kolegiackiej w Stargardzie (1998). W parafii NSPJ w Gryficach ks. kan. Zygmunt Noga obchodził też swoje 40-lecie kapłaństwa, które zorganizowała jemu wdzięczna społeczność parafialna (1999).

Rozstanie z parafią

Ks. kan. Z. Noga z pokorą przyjął treść pisma z Kurii Biskupiej, iż 26 sierpnia 2007 r. przestaje być proboszczem w parafii NSPJ w Gryficach i przechodzi na emeryturę kapłańską.
Zawsze skromny, więc i nie zabiegał o uroczyste rozstanie z parafianami. A jednak, czego się sam nie spodziewał, oddany mu wikariusz, ks. Marek, „skrzyknął” społeczność parafialną do pomocy i po specjalnej Mszy św. zgotowano odchodzącemu z parafii proboszczowi pożegnalną uroczystość połączoną z 50-leciem jubileuszu kapłaństwa. Podziękowania odchodzącemu kapłanowi składali m.in.: księża dekanatu gryfickiego z dziekanem ks. Jerzym Sosną, wspólnoty parafialne, dyrektorzy i uczniowie gryfickich szkół, wiceprzewodniczący Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego Zygmunt Dziewguć, przedstawiciele samorządu gryfickiej gminy na czele z burmistrzem Gryfic Andrzejem Szczygłem i przewodniczącym Rady Miejskiej Stanisławem Błyszem. Dziękowali za ogrom pracy dokonanej w służbie Bogu i ludziom.
Ks. kan. Zygmunt Noga powraca po prawie 50 latach do Szczecina - do miasta, w którym rozpoczęła się jego praca duszpasterska. Zamieszka na plebanii w parafii pw. Najświętszego Zbawiciela.
Gryficzanie mają nadzieję, iż nie raz jeszcze ks. kan. Z. Noga będzie miłym gościem w parafii NSPJ w Gryficach, w której 14 lat oddawał wszystkie swoje siły i czas dla zadania, które mu zostało powierzone.